Job 31
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1[Pepigi fœdus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine.
1«با چشمان خود عهد بستهام، پس چگونه بر دوشیزهای نظر افکنم؟
2Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et hæreditatem Omnipotens de excelsis?
2زیراقسمت خدا از اعلی چیست؟ و نصیب قادرمطلق، از اعلی علیین؟
3Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus injustitiam?
3آیا آن برای شریران هلاکت نیست؟ و به جهت عاملان بدی مصیبت نی؟
4Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat?
4آیا او راههای مرا نمی بیند؟ و جمیع قدمهایم را نمی شمارد؟
5Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus,
5اگر با دروغ راه میرفتم یا پایهایم با فریب میشتابید،
6appendat me in statera justa, et sciat Deus simplicitatem meam.
6مرا به میزان عدالت بسنجد، تا خدا کاملیت مرا بداند.
7Si declinavit gressus meus de via, et si secutum est oculos meos cor meum, et si manibus meis adhæsit macula,
7اگرقدمهایم از طریق آواره گردیده، و قلبم درپی چشمانم رفته، و لکهای بهدستهایم چسبیده باشد،
8seram, et alius comedat, et progenies mea eradicetur.
8پس من کشت کنم و دیگری بخورد، ومحصول من از ریشهکنده شود.
9Si deceptum est cor meum super muliere, et si ad ostium amici mei insidiatus sum,
9اگر قلبم به زنی فریفته شده، یا نزد در همسایه خود در کمین نشسته باشم،
10scortum alterius sit uxor mea, et super illam incurventur alii.
10پس زن من برای شخصی دیگرآسیا کند، و دیگران بر او خم شوند.
11Hoc enim nefas est, et iniquitas maxima.
11زیرا که آن قباحت میبود و تقصیری سزاوار حکم داوران.
12Ignis est usque ad perditionem devorans, et omnia eradicans genimina.
12چونکه این آتشی میبود که تا ابدون میسوزانید، و تمامی محصول مرا از ریشه میکند.
13Si contempsi subire judicium cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me:
13اگر دعوی بنده و کنیز خود را ردمی کردم، هنگامی که بر من مدعی میشدند.
14quid enim faciam cum surrexerit ad judicandum Deus? et cum quæsierit, quid respondebo illi?
14پس چون خدا به ضد من برخیزد چه خواهم کرد؟ و هنگامی که تفتیش نماید به او چه جواب خواهم داد؟
15Numquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et formavit me in vulva unus?
15آیا آن کس که مرا در رحم آفریداو را نیز نیافرید؟ و آیا کس واحد، ما را در رحم نسرشت؟
16Si negavi quod volebant pauperibus, et oculos viduæ expectare feci;
16«اگر مراد مسکینان را از ایشان منع نموده باشم، و چشمان بیوهزنان را تار گردانیده،
17si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea
17اگرلقمه خود را به تنهایی خورده باشم، و یتیم از آن تناول ننموده،
18(quia ab infantia mea crevit mecum miseratio, et de utero matris meæ egressa est mecum);
18و حال آنکه او از جوانیم با من مثل پدر پرورش مییافت، و از بطن مادرم بیوهزن را رهبری مینمودم.
19si despexi pereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque operimento pauperem;
19اگر کسی را از برهنگی هلاک دیده باشم، و مسکین را بدون پوشش،
20si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est;
20اگر کمرهای او مرا برکت نداده باشد، و از پشم گوسفندان من گرم نشده،
21si levavi super pupillum manum meam, etiam cum viderem me in porta superiorem:
21اگر دست خود را بر یتیم بلند کرده باشم، هنگامی که اعانت خود را دردروازه میدیدم،
22humerus meus a junctura sua cadat, et brachium meum cum suis ossibus confringatur.
22پس بازوی من از کتفم بیفتد، و ساعدم از قلم آن شکسته شود.
23Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum, et pondus ejus ferre non potui.
23زیرا که هلاکت از خدا برای من ترس میبود و بهسبب کبریایی او توانایی نداشتم.
24Si putavi aurum robur meum, et obrizo dixi: Fiducia mea;
24اگر طلا را امیدخود میساختم و به زر خالص میگفتم تو اعتمادمن هستی،
25si lætatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea;
25اگر از فراوانی دولت خویش شادی مینمودم، و از اینکه دست من بسیار کسب نموده بود،
26si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare,
26اگر چون آفتاب میتابید بر آن نظرمی کردم و بر ماه، هنگامی که با درخشندگی سیرمی کرد.
27et lætatum est in abscondito cor meum, et osculatus sum manum meam ore meo:
27و دل من خفیه فریفته میشد و دهانم دستم را میبوسید.
28quæ est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum.
28این نیز گناهی مستوجب قصاص میبود زیرا خدای متعال را منکرمی شدم.
29Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum:
29اگر از مصیبت دشمن خود شادی میکردم یا حینی که بلا به او عارض میشد وجدمی نمودم،
30non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus.
30و حال آنکه زبان خود را از گناه ورزیدن بازداشته، بر جان او لعنت را سوال ننمودم.
31Si non dixerunt viri tabernaculi mei: Quis det de carnibus ejus, ut saturemur?
31اگر اهل خیمه من نمی گفتند: کیست که از گوشت او سیر نشده باشد،
32foris non mansit peregrinus: ostium meum viatori patuit.
32غریب درکوچه شب را بهسر نمی برد و در خود را به روی مسافر میگشودم.
33Si abscondi quasi homo peccatum meum, et celavi in sinu meo iniquitatem meam;
33اگر مثل آدم، تقصیر خود رامی پوشانیدم و عصیان خویش را در سینه خودمخفی میساختم،
34si expavi ad multitudinem nimiam, et despectio propinquorum terruit me: et non magis tacui, nec egressus sum ostium.
34از این جهت که از انبوه کثیرمی ترسیدم و اهانت قبایل مرا هراسان میساخت، پس ساکت مانده، از در خود بیرون نمی رفتم.
35Quis mihi tribuat auditorem, ut desiderium meum audiat Omnipotens, et librum scribat ipse qui judicat,
35کاش کسی بود که مرا میشنید، اینک امضای من حاضر است. پس قادر مطلق مرا جواب دهد. و اینک کتابتی که مدعی من نوشته است.
36ut in humero meo portem illum, et circumdem illum quasi coronam mihi?
36یقین که آن را بر دوش خود برمی داشتم و مثل تاج برخود میبستم.
37Per singulos gradus meos pronuntiabo illum, et quasi principi offeram eum.
37شماره قدمهای خود را برای اوبیان میکردم و مثل امیری به او تقرب میجستم.
38Si adversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent:
38اگر زمین من بر من فریاد میکرد و مرزهایش با هم گریه میکردند،
39si fructus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi:
39اگر محصولاتش را بدون قیمت میخوردم و جان مالکانش را تلف مینمودم،
40pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina.] Finita sunt verba Job.
40پس خارها به عوض گندم وکرکاس به عوض جو بروید.» سخنان ایوب تمام شد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.