Job
Chapter 31
Clementine Vulgate, 1598
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 31

Clementine Vulgate, 1598
Reina-Valera 1909
1[Pepigi fœdus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine.
1HICE pacto con mis ojos: ¿cómo pues había yo de pensar en virgen?
2Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et hæreditatem Omnipotens de excelsis?
2Porque ¿qué galardón me daría de arriba Dios, y qué heredad el Omnipotente de las alturas?
3Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus injustitiam?
3¿No hay quebrantamiento para el impío, y extrañamiento para los que obran iniquidad?
4Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat?
4¿No ve él mis caminos, y cuenta todos mis pasos?
5Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus,
5Si anduve con mentira, y si mi pie se apresuró á engaño,
6appendat me in statera justa, et sciat Deus simplicitatem meam.
6Péseme Dios en balanzas de justicia, y conocerá mi integridad.
7Si declinavit gressus meus de via, et si secutum est oculos meos cor meum, et si manibus meis adhæsit macula,
7Si mis pasos se apartaron del camino, y si mi corazón se fué tras mis ojos, y si algo se apegó á mis manos,
8seram, et alius comedat, et progenies mea eradicetur.
8Siembre yo, y otro coma, y mis verduras sean arrancadas.
9Si deceptum est cor meum super muliere, et si ad ostium amici mei insidiatus sum,
9Si fué mi corazón engañado acerca de mujer, y si estuve acechando á la puerta de mi prójimo:
10scortum alterius sit uxor mea, et super illam incurventur alii.
10Muela para otro mi mujer, y sobre ella otros se encorven.
11Hoc enim nefas est, et iniquitas maxima.
11Porque es maldad é iniquidad, que han de castigar los jueces.
12Ignis est usque ad perditionem devorans, et omnia eradicans genimina.
12Porque es fuego que devoraría hasta el sepulcro, y desarraigaría toda mi hacienda.
13Si contempsi subire judicium cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me:
13Si hubiera tenido en poco el derecho de mi siervo y de mi sierva, cuando ellos pleitearan conmigo,
14quid enim faciam cum surrexerit ad judicandum Deus? et cum quæsierit, quid respondebo illi?
14¿Qué haría yo cuando Dios se levantase? y cuando él visitara, ¿qué le respondería yo?
15Numquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et formavit me in vulva unus?
15El que en el vientre me hizo á mí, ¿no lo hizo á él? ¿y no nos dispuso uno mismo en la matriz?
16Si negavi quod volebant pauperibus, et oculos viduæ expectare feci;
16Si estorbé el contento de los pobres, é hice desfallecer los ojos de la viuda;
17si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea
17Y si comí mi bocado solo, y no comió de él el huérfano;
18(quia ab infantia mea crevit mecum miseratio, et de utero matris meæ egressa est mecum);
18(Porque desde mi mocedad creció conmigo como con padre, y desde el vientre de mi madre fuí guía de la viuda;)
19si despexi pereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque operimento pauperem;
19Si he visto que pereciera alguno sin vestido, y al menesteroso sin cobertura;
20si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est;
20Si no me bendijeron sus lomos, y del vellón de mis ovejas se calentaron;
21si levavi super pupillum manum meam, etiam cum viderem me in porta superiorem:
21Si alcé contra el huérfano mi mano, aunque viese que me ayudarían en la puerta;
22humerus meus a junctura sua cadat, et brachium meum cum suis ossibus confringatur.
22Mi espalda se caiga de mi hombro, y mi brazo sea quebrado de mi canilla.
23Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum, et pondus ejus ferre non potui.
23Porque temí el castigo de Dios, contra cuya alteza yo no tendría poder.
24Si putavi aurum robur meum, et obrizo dixi: Fiducia mea;
24Si puse en oro mi esperanza, y dije al oro: Mi confianza eres tú;
25si lætatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea;
25Si me alegré de que mi hacienda se multiplicase, y de que mi mano hallase mucho;
26si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare,
26Si he mirado al sol cuando resplandecía, y á la luna cuando iba hermosa,
27et lætatum est in abscondito cor meum, et osculatus sum manum meam ore meo:
27Y mi corazón se engañó en secreto, y mi boca besó mi mano:
28quæ est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum.
28Esto también fuera maldad juzgada; porque habría negado al Dios soberano.
29Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum:
29Si me alegré en el quebrantamiento del que me aborrecía, y me regocijé cuando le halló el mal;
30non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus.
30(Que ni aun entregué al pecado mi paladar, pidiendo maldición para su alma;)
31Si non dixerunt viri tabernaculi mei: Quis det de carnibus ejus, ut saturemur?
31Cuando mis domésticos decían: ¡Quién nos diese de su carne! nunca nos hartaríamos.
32foris non mansit peregrinus: ostium meum viatori patuit.
32El extranjero no tenía fuera la noche; mis puertas abría al caminante.
33Si abscondi quasi homo peccatum meum, et celavi in sinu meo iniquitatem meam;
33Si encubrí, como los hombres mis prevaricaciones, escondiendo en mi seno mi iniquidad;
34si expavi ad multitudinem nimiam, et despectio propinquorum terruit me: et non magis tacui, nec egressus sum ostium.
34Porque quebrantaba á la gran multitud, y el menosprecio de las familias me atemorizó, y callé, y no salí de mi puerta:
35Quis mihi tribuat auditorem, ut desiderium meum audiat Omnipotens, et librum scribat ipse qui judicat,
35¡Quién me diera quien me oyese! He aquí mi impresión es que el Omnipotente testificaría por mí, aunque mi adversario me hiciera el proceso.
36ut in humero meo portem illum, et circumdem illum quasi coronam mihi?
36Ciertamente yo lo llevaría sobre mi hombro, y me lo ataría en lugar de corona.
37Per singulos gradus meos pronuntiabo illum, et quasi principi offeram eum.
37Yo le contaría el número de mis pasos, y como príncipe me llegaría á él.
38Si adversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent:
38Si mi tierra clama contra mí, y lloran todos sus surcos;
39si fructus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi:
39Si comí su sustancia sin dinero, ó afligí el alma de sus dueños;
40pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina.] Finita sunt verba Job.
40En lugar de trigo me nazcan abrojos, y espinas en lugar de cebada. Acábanse las palabras de Job.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.