Job 10
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Reina-Valera 1909
1[Tædet animam meam vitæ meæ; dimittam adversum me eloquium meum: loquar in amaritudine animæ meæ.
1ESTÁ mi alma aburrida de mi vida: daré yo suelta á mi queja sobre mí, hablaré con amargura de mi alma.
2Dicam Deo: Noli me condemnare; indica mihi cur me ita judices.
2Diré á Dios: no me condenes; hazme entender por qué pleiteas conmigo.
3Numquid bonum tibi videtur, si calumnieris me, et opprimas me opus manuum tuarum, et consilium impiorum adjuves?
3¿Parécete bien que oprimas, que deseches la obra de tus manos, y que resplandezcas sobre el consejo de los impíos?
4Numquid oculi carnei tibi sunt? aut sicut videt homo, et tu videbis?
4¿Tienes tú ojos de carne? ¿ves tú como ve el hombre?
5Numquid sicut dies hominis dies tui, et anni tui sicut humana sunt tempora,
5¿Son tus días como los días del hombre, ó tus años como los tiempos humanos,
6ut quæras iniquitatem meam, et peccatum meum scruteris,
6Para que inquieras mi iniquidad, y busques mi pecado,
7et scias quia nihil impium fecerim, cum sit nemo qui de manu tua possit eruere?
7Sobre saber tú que no soy impío, y que no hay quien de tu mano libre?
8Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me totum in circuitu: et sic repente præcipitas me?
8Tus manos me formaron y me compusieron todo en contorno: ¿y así me deshaces?
9Memento, quæso, quod sicut lutum feceris me, et in pulverem reduces me.
9Acuérdate ahora que como á lodo me diste forma: ¿y en polvo me has de tornar?
10Nonne sicut lac mulsisti me, et sicut caseum me coagulasti?
10¿No me fundiste como leche, y como un queso me cuajaste?
11Pelle et carnibus vestisti me; ossibus et nervis compegisti me.
11Vestísteme de piel y carne, y cubrísteme de huesos y nervios.
12Vitam et misericordiam tribuisti mihi, et visitatio tua custodivit spiritum meum.
12Vida y misericordia me concediste, y tu visitación guardó mi espíritu.
13Licet hæc celes in corde tuo, tamen scio quia universorum memineris.
13Y estas cosas tienes guardadas en tu corazón; yo sé que esto está cerca de ti.
14Si peccavi, et ad horam pepercisti mihi, cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris?
14Si pequé, tú me has observado, y no me limpias de mi iniquidad.
15Et si impius fuero, væ mihi est; et si justus, non levabo caput, saturatus afflictione et miseria.
15Si fuere malo, ¡ay de mí! y si fuere justo, no levantaré mi cabeza, estando harto de deshonra, y de verme afligido.
16Et propter superbiam quasi leænam capies me, reversusque mirabiliter me crucias.
16Y subirá de punto, pues me cazas como á león, y tornas á hacer en mí maravillas.
17Instauras testes tuos contra me, et multiplicas iram tuam adversum me, et pœnæ militant in me.
17Renuevas contra mí tus plagas, y aumentas conmigo tu furor, remudándose sobre mí ejércitos.
18Quare de vulva eduxisti me? qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret.
18¿Por qué me sacaste de la matriz? Habría yo espirado, y no me vieran ojos.
19Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum.
19Fuera, como si nunca hubiera sido, llevado desde el vientre á la sepultura.
20Numquid non paucitas dierum meorum finietur brevi? dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem meum,
20¿No son mis días poca cosa? Cesa pues, y déjame, para que me conforte un poco.
21antequam vadam, et non revertar, ad terram tenebrosam, et opertam mortis caligine:
21Antes que vaya para no volver, á la tierra de tinieblas y de sombra de muerte;
22terram miseriæ et tenebrarum, ubi umbra mortis et nullus ordo, sed sempiternus horror inhabitat.]
22Tierra de oscuridad, lóbrega como sombra de muerte, sin orden, y que aparece como la oscuridad misma .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.