Ijob 31
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Mi faris interligon kun miaj okuloj, Ke mi ne atentu virgulinon.
1HICE pacto con mis ojos: ¿cómo pues había yo de pensar en virgen?
2Kia estas la parto, kiun donas Dio de supre? Kaj kion destinas la Plejpotenculo el la altaj sferoj?
2Porque ¿qué galardón me daría de arriba Dios, y qué heredad el Omnipotente de las alturas?
3Ĉu ne malfeliĉon al malpiulo, Kaj forpuŝon de malbonagantoj?
3¿No hay quebrantamiento para el impío, y extrañamiento para los que obran iniquidad?
4Ĉu Li ne vidas mian konduton, Ne kalkulas ĉiujn miajn paŝojn?
4¿No ve él mis caminos, y cuenta todos mis pasos?
5Ĉu mi iradis en malvero, Kaj miaj piedoj rapidis al trompo?
5Si anduve con mentira, y si mi pie se apresuró á engaño,
6Li pesu min per justa pesilo, Kaj tiam Dio konvinkiĝos pri mia senkulpeco.
6Péseme Dios en balanzas de justicia, y conocerá mi integridad.
7Se mia paŝo forkliniĝis de la vojo, Se mia koro sekvis miajn okulojn, Kaj se al mia mano algluiĝis makulo:
7Si mis pasos se apartaron del camino, y si mi corazón se fué tras mis ojos, y si algo se apegó á mis manos,
8Tiam mi semu kaj alia manĝu, Kaj mia idaro elradikiĝu.
8Siembre yo, y otro coma, y mis verduras sean arrancadas.
9Se mia koro forlogiĝis al virino, Kaj mi kaŝe atendis ĉe la pordo de mia amiko:
9Si fué mi corazón engañado acerca de mujer, y si estuve acechando á la puerta de mi prójimo:
10Tiam mia edzino estu adultigata de aliulo, Kaj aliuloj kliniĝu super ŝi.
10Muela para otro mi mujer, y sobre ella otros se encorven.
11Ĉar tio estus malvirto, Tio estus krimo, kiun devas puni juĝistoj.
11Porque es maldad é iniquidad, que han de castigar los jueces.
12Tio estas fajro, kiu ekstermas ĝis la abismo, Kaj mian tutan akiritaĵon ĝi elradikigus.
12Porque es fuego que devoraría hasta el sepulcro, y desarraigaría toda mi hacienda.
13Ĉu mi malŝatis la rajton de mia servisto aŭ de mia servistino, Kiam ili havis juĝan aferon kun mi?
13Si hubiera tenido en poco el derecho de mi siervo y de mi sierva, cuando ellos pleitearan conmigo,
14Tiam kion mi farus, kiam Dio leviĝus? Kaj kion mi respondus al Li, kiam Li esplordemandus?
14¿Qué haría yo cuando Dios se levantase? y cuando él visitara, ¿qué le respondería yo?
15Lin kreis ja Tiu sama, kiu kreis min en la ventro, Kaj Tiu sama pretigis en la ventro ankaŭ lin.
15El que en el vientre me hizo á mí, ¿no lo hizo á él? ¿y no nos dispuso uno mismo en la matriz?
16Ĉu mi rifuzis la deziron de senhavuloj? Aŭ ĉu mi turmentis la okulojn de vidvino?
16Si estorbé el contento de los pobres, é hice desfallecer los ojos de la viuda;
17Ĉu mian panpecon mi manĝis sola? Ĉu ne manĝis de ĝi ankaŭ orfo?
17Y si comí mi bocado solo, y no comió de él el huérfano;
18Ĉar detempe de mia juneco mi estis kiel patro, Kaj de post la eliro el la ventro de mia patrino mi estis gvidisto.
18(Porque desde mi mocedad creció conmigo como con padre, y desde el vientre de mi madre fuí guía de la viuda;)
19Kiam mi vidis malfeliĉulon sen vesto Kaj malriĉulon sen kovro,
19Si he visto que pereciera alguno sin vestido, y al menesteroso sin cobertura;
20Ĉu tiam ne benis min liaj lumboj, Ĉu li ne estis varmigata per la lano de miaj ŝafoj?
20Si no me bendijeron sus lomos, y del vellón de mis ovejas se calentaron;
21Se mi levis mian manon kontraŭ orfon, Ĉar mi vidis en la pordego helpon al mi,
21Si alcé contra el huérfano mi mano, aunque viese que me ayudarían en la puerta;
22En tia okazo mia ŝultro defalu de la dorso, Kaj mia brako rompiĝu de kano.
22Mi espalda se caiga de mi hombro, y mi brazo sea quebrado de mi canilla.
23Ĉar mi timas la punon de Dio, Kaj ĝian pezon mi ne povus elteni.
23Porque temí el castigo de Dios, contra cuya alteza yo no tendría poder.
24Ĉu mi faris la oron mia espero, Kaj la orbulon mi nomis mia fido?
24Si puse en oro mi esperanza, y dije al oro: Mi confianza eres tú;
25Ĉu mi ĝojis, ke mia riĉeco estas granda Kaj ke mia mano multe akiris?
25Si me alegré de que mi hacienda se multiplicase, y de que mi mano hallase mucho;
26Kiam mi vidis la lumon brilantan Kaj la lunon majeste irantan,
26Si he mirado al sol cuando resplandecía, y á la luna cuando iba hermosa,
27Ĉu tiam sekrete forlogiĝis mia koro Kaj mi sendis kisojn per mia mano?
27Y mi corazón se engañó en secreto, y mi boca besó mi mano:
28Ankaŭ tio estus krimo juĝinda, Ĉar mi forneus per tio Dion en la alto.
28Esto también fuera maldad juzgada; porque habría negado al Dios soberano.
29Ĉu mi ĝojis pri malfeliĉo de mia malamiko? Aŭ ĉu mi estis ravita, se lin trafis malbono?
29Si me alegré en el quebrantamiento del que me aborrecía, y me regocijé cuando le halló el mal;
30Mi ne permesis al mia gorĝo peki Per eldiro de malbeno kontraŭ lia animo.
30(Que ni aun entregué al pecado mi paladar, pidiendo maldición para su alma;)
31Ĉu la homoj de mia tendo ne diris: Ho, se oni ne satiĝus de lia karno!
31Cuando mis domésticos decían: ¡Quién nos diese de su carne! nunca nos hartaríamos.
32Ne noktis fremdulo sur la strato; Miajn pordojn mi malfermadis al migrantoj.
32El extranjero no tenía fuera la noche; mis puertas abría al caminante.
33Ĉu mi hommaniere kovradis miajn kulpojn, Por kaŝi en mia brusto miajn pekojn?
33Si encubrí, como los hombres mis prevaricaciones, escondiendo en mi seno mi iniquidad;
34En tia okazo mi timus grandan homamason, Kaj malestimo de familioj min timigus; Mi silentus, kaj ne elirus ekster la pordon.
34Porque quebrantaba á la gran multitud, y el menosprecio de las familias me atemorizó, y callé, y no salí de mi puerta:
35Ho, se iu aŭskultus min! Jen estas mia signo; la Plejpotenculo respondu al mi. Se mia akuzanto skribus libron,
35¡Quién me diera quien me oyese! He aquí mi impresión es que el Omnipotente testificaría por mí, aunque mi adversario me hiciera el proceso.
36Mi portus ĝin sur mia ŝultro, Mi metus ĝin sur min kiel kronon,
36Ciertamente yo lo llevaría sobre mi hombro, y me lo ataría en lugar de corona.
37Mi raportus al li pri la nombro de miaj paŝoj; Mi alproksimiĝus al li kiel al princo.
37Yo le contaría el número de mis pasos, y como príncipe me llegaría á él.
38Se mia lando kriis kontraŭ mi, Kaj ĝiaj sulkoj ploris,
38Si mi tierra clama contra mí, y lloran todos sus surcos;
39Se ĝiajn fruktojn mi manĝis senpage, Kaj mi afliktis la animon de ĝiaj mastroj:
39Si comí su sustancia sin dinero, ó afligí el alma de sus dueños;
40Tiam anstataŭ tritiko kresku por mi kardo, Kaj anstataŭ hordeo dornoj. Finiĝis la paroloj de Ijob.
40En lugar de trigo me nazcan abrojos, y espinas en lugar de cebada. Acábanse las palabras de Job.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.