Ijob
Chapter 23
Londona Biblio (Esperant…
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Ijob respondis kaj diris:
1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:
2Eĉ hodiaŭ mia parolado restas maldolĉa; Mia suferado estas pli peza, ol miaj ĝemoj.
2Hoy también hablaré con amargura; que es más grave mi llaga que mi gemido.
3Ho, se mi scius, kiamaniere mi povas Lin trovi, Veni al Lia trono!
3¡Quién me diera el saber dónde hallar á Dios! yo iría hasta su silla.
4Mi prezentus al Li juĝan aferon, Kaj mian buŝon mi plenigus per argumentoj.
4Ordenaría juicio delante de él, y henchiría mi boca de argumentos.
5Mi ekscius la vortojn, kiujn Li respondus al mi; Mi komprenus, kion Li dirus al mi.
5Yo sabría lo que él me respondería, y entendería lo que me dijese.
6Ĉu en la grandeco de Sia forto Li luktus kontraŭ mi? Ne, Li nur atentu min;
6¿Pleitearía conmigo con grandeza de fuerza? No: antes él la pondría en mí.
7Tiam pravulo procesus kun Li, Kaj mi liberiĝus por ĉiam de mia Juĝanto.
7Allí el justo razonaría con él: y escaparía para siempre de mi juez.
8Sed jen mi iras antaŭen, kaj Li tie ne estas; Mi iras malantaŭen, kaj mi Lin ne rimarkas;
8He aquí yo iré al oriente, y no lo hallaré ; y al occidente, y no lo percibiré:
9Se Li faras ion maldekstre, mi Lin ne trovas; Se Li kaŝas Sin dekstre, mi Lin ne vidas.
9Si al norte él obrare, yo no lo veré; al mediodía se esconderá, y no lo veré.
10Sed mian vojon Li konas; Se Li min elprovos, mi eliros kiel oro.
10Mas él conoció mi camino: probaráme, y saldré como oro.
11Sur Lia irejo forte teniĝas mia piedo; Lian vojon mi konservis, kaj ne forkliniĝis.
11Mis pies tomaron su rastro; guardé su camino, y no me aparté.
12Mi ne deturnas min de la ordonoj de Liaj lipoj; Pli ol mian propran leĝon mi konservis la dirojn de Lia buŝo.
12Del mandamiento de sus labios nunca me separé; guardé las palabras de su boca más que mi comida.
13Sed Li estas sola: kiu kontraŭstaros al Li? Kion Lia animo deziras, tion Li faras.
13Empero si él se determina en una cosa, ¿quién lo apartará? Su alma deseó, é hizo.
14Kio estas destinita por mi, tion Li plenumos; Kaj Li havas multe da similaj aferoj.
14El pues acabará lo que ha determinado de mí: y muchas cosas como estas hay en él.
15Tial mi tremas antaŭ Lia vizaĝo, Mi primeditas, kaj mi timas Lin.
15Por lo cual yo me espanto en su presencia: consideraré, y temerélo.
16Dio senkuraĝigis mian koron, Kaj la Plejpotenculo min konfuzis.
16Dios ha enervado mi corazón, y hame turbado el Omnipotente.
17Ĉar mi ne estas neniigita antaŭ la mallumo, Kaj antaŭ mia vizaĝo Li ne kovris la mallumon.
17¿Por qué no fuí yo cortado delante de las tinieblas, y cubrió con oscuridad mi rostro?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.