Ijob 21
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Reina-Valera 1909
1Ijob respondis kaj diris:
1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:
2Aŭskultu mian parolon; Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.
2Oid atentamente mi palabra, y sea esto vuestros consuelos.
3Toleru, ke mi parolu; Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.
3Soportadme, y yo hablaré; y después que hubiere hablado, escarneced.
4Ĉu kontraŭ homo mi disputas? Kaj kial mi ne estu malpacienca?
4¿Hablo yo á algún hombre? y ¿por qué no se ha de angustiar mi espíritu?
5Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron, Kaj vi metos la manon sur la buŝon.
5Miradme, y espantaos, y poned la mano sobre la boca.
6Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro, Kaj tremo kaptas mian korpon.
6Aun yo mismo, cuando me acuerdo, me asombro, y toma temblor mi carne.
7Kial malpiuloj vivas, Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?
7¿Por qué viven los impíos, y se envejecen, y aun crecen en riquezas?
8Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili, Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.
8Su simiente con ellos, compuesta delante de ellos; y sus renuevos delante de sus ojos.
9Iliaj domoj estas en paco, sen timo; Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.
9Sus casas seguras de temor, ni hay azote de Dios sobre ellos.
10Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata; Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.
10Sus vacas conciben, no abortan; paren sus vacas, y no malogran su cría.
11Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron, Kaj iliaj knaboj saltas.
11Salen sus chiquitos como manada, y sus hijos andan saltando.
12Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo, Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.
12Al son de tamboril y de cítara saltan, y se huelgan al son del órgano.
13Ili pasigas siajn tagojn en bonstato, Kaj iras en Ŝeolon momente.
13Gastan sus días en bien, y en un momento descienden á la sepultura.
14Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni, Ni ne deziras koni Viajn vojojn;
14Dicen pues á Dios: Apártate de nosotros, que no queremos el conocimiento de tus caminos.
15Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li? Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?
15¿Quién es el Todopoderoso, para que le sirvamos? ¿y de qué nos aprovechará que oremos á él?
16Sed ne de ili dependas ilia bonstato; La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.
16He aquí que su bien no está en manos de ellos: el consejo de los impíos lejos esté de mí.
17Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu, Kaj ilia pereo venu sur ilin; Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.
17¡Oh cuántas veces la lámpara de los impíos es apagada, y viene sobre ellos su quebranto, y Dios en su ira les reparte dolores!
18Ili estu kiel pajlero antaŭ vento, Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.
18Serán como la paja delante del viento, y como el tamo que arrebata el torbellino.
19Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj; Li repagu al li mem, ke li sciu;
19Dios guardará para sus hijos su violencia; y le dará su pago, para que conozca.
20Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon, Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.
20Verán sus ojos su quebranto, y beberá de la ira del Todopoderoso.
21Ĉar kiom interesas lin lia domo post li, Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?
21Porque ¿qué deleite tendrá él de su casa después de sí, siendo cortado el número de sus meses?
22Ĉu oni povas instrui scion al Dio, Kiu juĝas ja plej altajn?
22¿Enseñará alguien á Dios sabiduría, juzgando él á los que están elevados?
23Unu mortas meze de sia abundeco, Tute trankvila kaj kontenta;
23Este morirá en el vigor de su hermosura, todo quieto y pacífico.
24Lia brusto estas plena de lakto, Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.
24Sus colodras están llenas de leche, y sus huesos serán regados de tuétano.
25Alia mortas kun animo suferanta, Kaj li ne ĝuis bonon.
25Y estotro morirá en amargura de ánimo, y no habiendo comido jamás con gusto.
26Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero, Kaj vermoj ilin kovras.
26Igualmente yacerán ellos en el polvo, y gusanos los cubrirán.
27Vidu, mi scias viajn pensojn, Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;
27He aquí, yo conozco vuestros pensamientos, y las imaginaciones que contra mí forjáis.
28Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo? Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?
28Porque decís: ¿Qué es de la casa del príncipe, y qué de la tienda de las moradas de los impíos?
29Sed demandu la vojaĝantojn, Kaj ne malatentu iliajn atestojn:
29¿No habéis preguntado á los que pasan por los caminos, por cuyas señas no negaréis,
30En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata, En tago de kolero li estas metata flanken.
30Que el malo es reservado para el día de la destrucción? Presentados serán en el día de las iras.
31Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton? Kiu repagos al li, se li ion faris?
31¿Quién le denunciará en su cara su camino? Y de lo que él hizo, ¿quién le dará el pago?
32Kaj li estas akompanata al la tomboj, Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.
32Porque llevado será él á los sepulcros, y en el montón permanecerá.
33Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo, Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj, Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.
33Los terrones del valle le serán dulces; y tras de él será llevado todo hombre, y antes de él han ido innumerables.
34Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo, Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?
34¿Cómo pues me consoláis en vano, viniendo á parar vuestras respuestas en falacia?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.