Ijob 21
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ijob respondis kaj diris:
1А Јов одговори и рече:
2Aŭskultu mian parolon; Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.
2Слушајте добро речи моје, и то ће ми бити од вас утеха.
3Toleru, ke mi parolu; Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.
3Потрпите ме да ја говорим, а кад изговорим, подсмевајте ми се.
4Ĉu kontraŭ homo mi disputas? Kaj kial mi ne estu malpacienca?
4Еда ли се ја човеку тужим? И како не би био жалостан дух мој?
5Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron, Kaj vi metos la manon sur la buŝon.
5Погледајте на ме, и дивите се, и метните руку на уста.
6Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro, Kaj tremo kaptas mian korpon.
6Ја кад помислим, страх ме је, и гроза подузима тело моје.
7Kial malpiuloj vivas, Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?
7Зашто безбожници живе? Старе? И богате се?
8Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili, Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.
8Семе њихово стоји тврдо пред њима заједно с њима, и натражје њихово пред њиховим очима.
9Iliaj domoj estas en paco, sen timo; Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.
9Куће су њихове на миру без страха, и прут Божји није над њима.
10Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata; Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.
10Бикови њихови скачу, и не промашују; краве њихове теле се, и не јалове се.
11Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron, Kaj iliaj knaboj saltas.
11Испуштају као стадо децу своју, и синови њихови поскакују.
12Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo, Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.
12Подвикују уз бубањ и уз гусле, веселе се уза свиралу.
13Ili pasigas siajn tagojn en bonstato, Kaj iras en Ŝeolon momente.
13Проводе у добру дане своје, и за час силазе у гроб.
14Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni, Ni ne deziras koni Viajn vojojn;
14А Богу кажу: Иди од нас, јер нећемо да знамо за путеве твоје.
15Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li? Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?
15Шта је свемогући да му служимо? И каква нам је корист, да му се молимо?
16Sed ne de ili dependas ilia bonstato; La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.
16Гле, добро њихово није у њиховој руци; намера безбожничка далеко је од мене.
17Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu, Kaj ilia pereo venu sur ilin; Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.
17Колико се пута гаси жижак безбожнички и долази им погибао, дели им муке у делу свом Бог?
18Ili estu kiel pajlero antaŭ vento, Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.
18Бивају као плева на ветру, као прах који разноси вихор?
19Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj; Li repagu al li mem, ke li sciu;
19Чува ли Бог синовима његовим погибао њихову, плаћа им да осете?
20Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon, Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.
20Виде ли својим очима погибао своју, и пију ли гнев Свемогућег?
21Ĉar kiom interesas lin lia domo post li, Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?
21Јер шта је њима стало до куће њихове након њих, кад се број месеца њихових прекрати?
22Ĉu oni povas instrui scion al Dio, Kiu juĝas ja plej altajn?
22Еда ли ће Бога ко учити мудрости, који суди високима?
23Unu mortas meze de sia abundeco, Tute trankvila kaj kontenta;
23Један умире у потпуној сили својој, у миру и у срећи.
24Lia brusto estas plena de lakto, Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.
24Музилице су му пуне млека, и кости су му влажне од мождина.
25Alia mortas kun animo suferanta, Kaj li ne ĝuis bonon.
25А други умире ојађене душе, који није уживао добра.
26Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero, Kaj vermoj ilin kovras.
26Обојица леже у праху, и црви их покривају.
27Vidu, mi scias viajn pensojn, Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;
27Ето, знам ваше мисли и судове, којима ми чините криво.
28Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo? Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?
28Јер говорите: Где је кућа силног, и где је шатор у коме наставају безбожници?
29Sed demandu la vojaĝantojn, Kaj ne malatentu iliajn atestojn:
29Нисте ли никад питали путника? И шта вам казаше нећете да знате,
30En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata, En tago de kolero li estas metata flanken.
30Да се на дан погибли оставља задац, кад се пусти гнев.
31Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton? Kiu repagos al li, se li ion faris?
31Ко ће га укорити у очи за живот његов? И ко ће му вратити шта је учинио?
32Kaj li estas akompanata al la tomboj, Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.
32Али се износи у гробље и остаје у гомили.
33Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo, Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj, Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.
33Слатке су му груде од долине, и вуче за собом све људе, а онима који га претекоше нема броја.
34Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo, Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?
34Како ме, дакле, напразно тешите кад у одговорима вашим остаје превара?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.