Ijob 3
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Poste Ijob malfermis sian buŝon, kaj malbenis sian tagon.
1Потом отвори уста своја Јов и стаде клети дан свој.
2Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:
2И проговоривши Јов рече:
3Pereu la tago, en kiu mi naskiĝis, Kaj la nokto, kiu diris: Embriiĝis homo.
3Не било дана у који се родих, и ноћи у којој рекоше: Роди се детић!
4Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu ĝin, Neniu lumo ekbrilu super ĝi.
4Био тај дан тама, не гледао га Бог озго, и не осветљавала га светлост!
5Mallumo kaj tomba ombro ekposedu ĝin; Nubo ĝin kovru; Eklipsoj de tago faru ĝin terura.
5Мрак га запрзнио и сен смртни, облак га обастирао, био страшан као најгори дани!
6Tiun nokton prenu mallumego; Ĝi ne alkalkuliĝu al la tagoj de la jaro, Ĝi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.
6Ноћ ону освојила тама, не радовала се међу данима годишњим, не бројала се у месеце!
7Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu ĝojkrio aŭdiĝu en ĝi.
7Гле, ноћ она била пуста, певања не било у њој!
8Malbenu ĝin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.
8Клели је који куну дане, који су готови пробудити крокодила!
9Mallumiĝu la steloj de ĝia krepusko; Ĝi atendu lumon, kaj ĉi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenruĝo ĝi ne ekvidu;
9Потамнеле звезде у сумрачје њено, чекала видело и не дочекала га, и не видела зори трепавица;
10Pro tio, ke ĝi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kaŝis per tio la malfeliĉon antaŭ miaj okuloj.
10Што ми није затворила врата од утробе и није сакрила муку од мојих очију.
11Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senviviĝis post la eliro el la ventro?
11Зашто не умрех у утроби? Не издахнух излазећи из утробе?
12Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi suĉu?
12Зашто ме прихватише колена? Зашто сисе, да сем?
13Mi nun kuŝus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,
13Јер бих сада лежао и почивао; спавао бих, и био бих миран,
14Kune kun la reĝoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,
14С царевима и саветницима земаљским, који зидаше себи пустолине,
15Aŭ kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per arĝento;
15Или с кнезовима, који имаше злата, и куће своје пунише сребра.
16Aŭ kiel abortitaĵo kaŝita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.
16Или зашто не бих као недоношче сакривено, као дете које не угледа видела?
17Tie la malpiuloj ĉesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumiĝis.
17Онде безбожници престају досађивати, и онде почивају изнемогли,
18Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne aŭdas la voĉon de premanto.
18И сужњи се одмарају и не чују глас настојников.
19Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.
19Мали и велики онде је, и роб слободан од свог господара.
20Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolĉan animon,
20Зашто се даје видело невољнику и живот онима који су тужног срца,
21Kiuj atendas la morton, kaj ĝi ne aperas, Kiuj elfosus ĝin pli volonte ol trezorojn,
21Који чекају смрт а ње нема, и траже је већма него закопано благо,
22Kiuj ekĝojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?
22Који играју од радости и веселе се кад нађу гроб?
23Al la homo, kies vojo estas kaŝita, Kaj antaŭ kiu Dio starigis barilon?
23Човеку, коме је пут сакривен и ког је Бог затворио одсвуда?
24Antaŭ ol mi ekmanĝas panon, mi devas ĝemi, Kaj mia plorkriado verŝiĝas kiel akvo;
24Јер пре јела мог долази уздах мој, и као вода разлива се јаук мој.
25Ĉar teruraĵo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.
25Јер чега се бојах дође на мене, и чега се страшах задеси ме.
26Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.
26Не почивах нити имах мира нити се одмарах, и опет дође страхота.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.