Ijob 3
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Poste Ijob malfermis sian buŝon, kaj malbenis sian tagon.
1Post hæc aperuit Job os suum, et maledixit diei suo,
2Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:
2et locutus est:
3Pereu la tago, en kiu mi naskiĝis, Kaj la nokto, kiu diris: Embriiĝis homo.
3[Pereat dies in qua natus sum, et nox in qua dictum est: Conceptus est homo.
4Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu ĝin, Neniu lumo ekbrilu super ĝi.
4Dies ille vertatur in tenebras: non requirat eum Deus desuper, et non illustretur lumine.
5Mallumo kaj tomba ombro ekposedu ĝin; Nubo ĝin kovru; Eklipsoj de tago faru ĝin terura.
5Obscurent eum tenebræ et umbra mortis; occupet eum caligo, et involvatur amaritudine.
6Tiun nokton prenu mallumego; Ĝi ne alkalkuliĝu al la tagoj de la jaro, Ĝi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.
6Noctem illam tenebrosus turbo possideat; non computetur in diebus anni, nec numeretur in mensibus.
7Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu ĝojkrio aŭdiĝu en ĝi.
7Sit nox illa solitaria, nec laude digna.
8Malbenu ĝin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.
8Maledicant ei qui maledicunt diei, qui parati sunt suscitare Leviathan.
9Mallumiĝu la steloj de ĝia krepusko; Ĝi atendu lumon, kaj ĉi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenruĝo ĝi ne ekvidu;
9Obtenebrentur stellæ caligine ejus; expectet lucem, et non videat, nec ortum surgentis auroræ.
10Pro tio, ke ĝi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kaŝis per tio la malfeliĉon antaŭ miaj okuloj.
10Quia non conclusit ostia ventris qui portavit me, nec abstulit mala ab oculis meis.
11Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senviviĝis post la eliro el la ventro?
11Quare non in vulva mortuus sum? egressus ex utero non statim perii?
12Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi suĉu?
12Quare exceptus genibus? cur lactatus uberibus?
13Mi nun kuŝus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,
13Nunc enim dormiens silerem, et somno meo requiescerem
14Kune kun la reĝoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,
14cum regibus et consulibus terræ, qui ædificant sibi solitudines;
15Aŭ kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per arĝento;
15aut cum principibus qui possident aurum, et replent domos suas argento;
16Aŭ kiel abortitaĵo kaŝita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.
16aut sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem.
17Tie la malpiuloj ĉesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumiĝis.
17Ibi impii cessaverunt a tumultu, et ibi requieverunt fessi robore.
18Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne aŭdas la voĉon de premanto.
18Et quondam vincti pariter sine molestia, non audierunt vocem exactoris.
19Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.
19Parvus et magnus ibi sunt, et servus liber a domino suo.
20Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolĉan animon,
20Quare misero data est lux, et vita his qui in amaritudine animæ sunt:
21Kiuj atendas la morton, kaj ĝi ne aperas, Kiuj elfosus ĝin pli volonte ol trezorojn,
21qui expectant mortem, et non venit, quasi effodientes thesaurum;
22Kiuj ekĝojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?
22gaudentque vehementer cum invenerint sepulchrum?
23Al la homo, kies vojo estas kaŝita, Kaj antaŭ kiu Dio starigis barilon?
23viro cujus abscondita est via et circumdedit eum Deus tenebris?
24Antaŭ ol mi ekmanĝas panon, mi devas ĝemi, Kaj mia plorkriado verŝiĝas kiel akvo;
24Antequam comedam, suspiro; et tamquam inundantes aquæ, sic rugitus meus:
25Ĉar teruraĵo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.
25quia timor quem timebam evenit mihi, et quod verebar accidit.
26Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.
26Nonne dissimulavi? nonne silui? nonne quievi? et venit super me indignatio.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.