Ijob 21
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Ijob respondis kaj diris:
1Respondens autem Job, dixit:
2Aŭskultu mian parolon; Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.
2[Audite, quæso, sermones meos, et agite pœnitentiam.
3Toleru, ke mi parolu; Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.
3Sustinete me, et ego loquar: et post mea, si videbitur, verba, ridete.
4Ĉu kontraŭ homo mi disputas? Kaj kial mi ne estu malpacienca?
4Numquid contra hominem disputatio mea est, ut merito non debeam contristari?
5Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron, Kaj vi metos la manon sur la buŝon.
5Attendite me et obstupescite, et superponite digitum ori vestro.
6Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro, Kaj tremo kaptas mian korpon.
6Et ego, quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor.
7Kial malpiuloj vivas, Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?
7Quare ergo impii vivunt, sublevati sunt, confortatique divitiis?
8Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili, Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.
8Semen eorum permanet coram eis: propinquorum turba et nepotum in conspectu eorum.
9Iliaj domoj estas en paco, sen timo; Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.
9Domus eorum securæ sunt et pacatæ, et non est virga Dei super illos.
10Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata; Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.
10Bos eorum concepit, et non abortivit: vacca peperit, et non est privata fœtu suo.
11Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron, Kaj iliaj knaboj saltas.
11Egrediuntur quasi greges parvuli eorum, et infantes eorum exultant lusibus.
12Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo, Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.
12Tenent tympanum et citharam, et gaudent ad sonitum organi.
13Ili pasigas siajn tagojn en bonstato, Kaj iras en Ŝeolon momente.
13Ducunt in bonis dies suos, et in puncto ad inferna descendunt.
14Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni, Ni ne deziras koni Viajn vojojn;
14Qui dixerunt Deo: Recede a nobis, et scientiam viarum tuarum nolumus.
15Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li? Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?
15Quis est Omnipotens, ut serviamus ei? et quid nobis prodest si oraverimus illum?
16Sed ne de ili dependas ilia bonstato; La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.
16Verumtamen quia non sunt in manu eorum bona sua, consilium impiorum longe sit a me.
17Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu, Kaj ilia pereo venu sur ilin; Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.
17Quoties lucerna impiorum extinguetur, et superveniet eis inundatio, et dolores dividet furoris sui?
18Ili estu kiel pajlero antaŭ vento, Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.
18Erunt sicut paleæ ante faciem venti, et sicut favilla quam turbo dispergit.
19Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj; Li repagu al li mem, ke li sciu;
19Deus servabit filiis illius dolorem patris, et cum reddiderit, tunc sciet.
20Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon, Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.
20Videbunt oculi ejus interfectionem suam, et de furore Omnipotentis bibet.
21Ĉar kiom interesas lin lia domo post li, Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?
21Quid enim ad eum pertinet de domo sua post se, et si numerus mensium ejus dimidietur?
22Ĉu oni povas instrui scion al Dio, Kiu juĝas ja plej altajn?
22Numquid Deus docebit quispiam scientiam, qui excelsos judicat?
23Unu mortas meze de sia abundeco, Tute trankvila kaj kontenta;
23Iste moritur robustus et sanus, dives et felix:
24Lia brusto estas plena de lakto, Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.
24viscera ejus plena sunt adipe, et medullis ossa illius irrigantur:
25Alia mortas kun animo suferanta, Kaj li ne ĝuis bonon.
25alius vero moritur in amaritudine animæ absque ullis opibus:
26Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero, Kaj vermoj ilin kovras.
26et tamen simul in pulvere dormient, et vermes operient eos.
27Vidu, mi scias viajn pensojn, Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;
27Certe novi cogitationes vestras, et sententias contra me iniquas.
28Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo? Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?
28Dicitis enim: Ubi est domus principis? et ubi tabernacula impiorum?
29Sed demandu la vojaĝantojn, Kaj ne malatentu iliajn atestojn:
29Interrogate quemlibet de viatoribus, et hæc eadem illum intelligere cognoscetis:
30En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata, En tago de kolero li estas metata flanken.
30quia in diem perditionis servatur malus, et ad diem furoris ducetur.
31Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton? Kiu repagos al li, se li ion faris?
31Quis arguet coram eo viam ejus? et quæ fecit, quis reddet illi?
32Kaj li estas akompanata al la tomboj, Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.
32Ipse ad sepulchra ducetur, et in congerie mortuorum vigilabit.
33Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo, Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj, Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.
33Dulcis fuit glareis Cocyti, et post se omnem hominem trahet, et ante se innumerabiles.
34Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo, Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?
34Quomodo igitur consolamini me frustra, cum responsio vestra repugnare ostensa sit veritati?]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.