Job 31
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Pepigi fœdus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine.
1Mi faris interligon kun miaj okuloj, Ke mi ne atentu virgulinon.
2Quam enim partem haberet in me Deus desuper, et hæreditatem Omnipotens de excelsis?
2Kia estas la parto, kiun donas Dio de supre? Kaj kion destinas la Plejpotenculo el la altaj sferoj?
3Numquid non perditio est iniquo, et alienatio operantibus injustitiam?
3Ĉu ne malfeliĉon al malpiulo, Kaj forpuŝon de malbonagantoj?
4Nonne ipse considerat vias meas, et cunctos gressus meos dinumerat?
4Ĉu Li ne vidas mian konduton, Ne kalkulas ĉiujn miajn paŝojn?
5Si ambulavi in vanitate, et festinavit in dolo pes meus,
5Ĉu mi iradis en malvero, Kaj miaj piedoj rapidis al trompo?
6appendat me in statera justa, et sciat Deus simplicitatem meam.
6Li pesu min per justa pesilo, Kaj tiam Dio konvinkiĝos pri mia senkulpeco.
7Si declinavit gressus meus de via, et si secutum est oculos meos cor meum, et si manibus meis adhæsit macula,
7Se mia paŝo forkliniĝis de la vojo, Se mia koro sekvis miajn okulojn, Kaj se al mia mano algluiĝis makulo:
8seram, et alius comedat, et progenies mea eradicetur.
8Tiam mi semu kaj alia manĝu, Kaj mia idaro elradikiĝu.
9Si deceptum est cor meum super muliere, et si ad ostium amici mei insidiatus sum,
9Se mia koro forlogiĝis al virino, Kaj mi kaŝe atendis ĉe la pordo de mia amiko:
10scortum alterius sit uxor mea, et super illam incurventur alii.
10Tiam mia edzino estu adultigata de aliulo, Kaj aliuloj kliniĝu super ŝi.
11Hoc enim nefas est, et iniquitas maxima.
11Ĉar tio estus malvirto, Tio estus krimo, kiun devas puni juĝistoj.
12Ignis est usque ad perditionem devorans, et omnia eradicans genimina.
12Tio estas fajro, kiu ekstermas ĝis la abismo, Kaj mian tutan akiritaĵon ĝi elradikigus.
13Si contempsi subire judicium cum servo meo et ancilla mea, cum disceptarent adversum me:
13Ĉu mi malŝatis la rajton de mia servisto aŭ de mia servistino, Kiam ili havis juĝan aferon kun mi?
14quid enim faciam cum surrexerit ad judicandum Deus? et cum quæsierit, quid respondebo illi?
14Tiam kion mi farus, kiam Dio leviĝus? Kaj kion mi respondus al Li, kiam Li esplordemandus?
15Numquid non in utero fecit me, qui et illum operatus est, et formavit me in vulva unus?
15Lin kreis ja Tiu sama, kiu kreis min en la ventro, Kaj Tiu sama pretigis en la ventro ankaŭ lin.
16Si negavi quod volebant pauperibus, et oculos viduæ expectare feci;
16Ĉu mi rifuzis la deziron de senhavuloj? Aŭ ĉu mi turmentis la okulojn de vidvino?
17si comedi buccellam meam solus, et non comedit pupillus ex ea
17Ĉu mian panpecon mi manĝis sola? Ĉu ne manĝis de ĝi ankaŭ orfo?
18(quia ab infantia mea crevit mecum miseratio, et de utero matris meæ egressa est mecum);
18Ĉar detempe de mia juneco mi estis kiel patro, Kaj de post la eliro el la ventro de mia patrino mi estis gvidisto.
19si despexi pereuntem, eo quod non habuerit indumentum, et absque operimento pauperem;
19Kiam mi vidis malfeliĉulon sen vesto Kaj malriĉulon sen kovro,
20si non benedixerunt mihi latera ejus, et de velleribus ovium mearum calefactus est;
20Ĉu tiam ne benis min liaj lumboj, Ĉu li ne estis varmigata per la lano de miaj ŝafoj?
21si levavi super pupillum manum meam, etiam cum viderem me in porta superiorem:
21Se mi levis mian manon kontraŭ orfon, Ĉar mi vidis en la pordego helpon al mi,
22humerus meus a junctura sua cadat, et brachium meum cum suis ossibus confringatur.
22En tia okazo mia ŝultro defalu de la dorso, Kaj mia brako rompiĝu de kano.
23Semper enim quasi tumentes super me fluctus timui Deum, et pondus ejus ferre non potui.
23Ĉar mi timas la punon de Dio, Kaj ĝian pezon mi ne povus elteni.
24Si putavi aurum robur meum, et obrizo dixi: Fiducia mea;
24Ĉu mi faris la oron mia espero, Kaj la orbulon mi nomis mia fido?
25si lætatus sum super multis divitiis meis, et quia plurima reperit manus mea;
25Ĉu mi ĝojis, ke mia riĉeco estas granda Kaj ke mia mano multe akiris?
26si vidi solem cum fulgeret, et lunam incedentem clare,
26Kiam mi vidis la lumon brilantan Kaj la lunon majeste irantan,
27et lætatum est in abscondito cor meum, et osculatus sum manum meam ore meo:
27Ĉu tiam sekrete forlogiĝis mia koro Kaj mi sendis kisojn per mia mano?
28quæ est iniquitas maxima, et negatio contra Deum altissimum.
28Ankaŭ tio estus krimo juĝinda, Ĉar mi forneus per tio Dion en la alto.
29Si gavisus sum ad ruinam ejus qui me oderat, et exsultavi quod invenisset eum malum:
29Ĉu mi ĝojis pri malfeliĉo de mia malamiko? Aŭ ĉu mi estis ravita, se lin trafis malbono?
30non enim dedi ad peccandum guttur meum, ut expeterem maledicens animam ejus.
30Mi ne permesis al mia gorĝo peki Per eldiro de malbeno kontraŭ lia animo.
31Si non dixerunt viri tabernaculi mei: Quis det de carnibus ejus, ut saturemur?
31Ĉu la homoj de mia tendo ne diris: Ho, se oni ne satiĝus de lia karno!
32foris non mansit peregrinus: ostium meum viatori patuit.
32Ne noktis fremdulo sur la strato; Miajn pordojn mi malfermadis al migrantoj.
33Si abscondi quasi homo peccatum meum, et celavi in sinu meo iniquitatem meam;
33Ĉu mi hommaniere kovradis miajn kulpojn, Por kaŝi en mia brusto miajn pekojn?
34si expavi ad multitudinem nimiam, et despectio propinquorum terruit me: et non magis tacui, nec egressus sum ostium.
34En tia okazo mi timus grandan homamason, Kaj malestimo de familioj min timigus; Mi silentus, kaj ne elirus ekster la pordon.
35Quis mihi tribuat auditorem, ut desiderium meum audiat Omnipotens, et librum scribat ipse qui judicat,
35Ho, se iu aŭskultus min! Jen estas mia signo; la Plejpotenculo respondu al mi. Se mia akuzanto skribus libron,
36ut in humero meo portem illum, et circumdem illum quasi coronam mihi?
36Mi portus ĝin sur mia ŝultro, Mi metus ĝin sur min kiel kronon,
37Per singulos gradus meos pronuntiabo illum, et quasi principi offeram eum.
37Mi raportus al li pri la nombro de miaj paŝoj; Mi alproksimiĝus al li kiel al princo.
38Si adversum me terra mea clamat, et cum ipsa sulci ejus deflent:
38Se mia lando kriis kontraŭ mi, Kaj ĝiaj sulkoj ploris,
39si fructus ejus comedi absque pecunia, et animam agricolarum ejus afflixi:
39Se ĝiajn fruktojn mi manĝis senpage, Kaj mi afliktis la animon de ĝiaj mastroj:
40pro frumento oriatur mihi tribulus, et pro hordeo spina.] Finita sunt verba Job.
40Tiam anstataŭ tritiko kresku por mi kardo, Kaj anstataŭ hordeo dornoj. Finiĝis la paroloj de Ijob.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.