Job 31
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1HICE pacto con mis ojos: ¿cómo pues había yo de pensar en virgen?
1Mi faris interligon kun miaj okuloj, Ke mi ne atentu virgulinon.
2Porque ¿qué galardón me daría de arriba Dios, y qué heredad el Omnipotente de las alturas?
2Kia estas la parto, kiun donas Dio de supre? Kaj kion destinas la Plejpotenculo el la altaj sferoj?
3¿No hay quebrantamiento para el impío, y extrañamiento para los que obran iniquidad?
3Ĉu ne malfeliĉon al malpiulo, Kaj forpuŝon de malbonagantoj?
4¿No ve él mis caminos, y cuenta todos mis pasos?
4Ĉu Li ne vidas mian konduton, Ne kalkulas ĉiujn miajn paŝojn?
5Si anduve con mentira, y si mi pie se apresuró á engaño,
5Ĉu mi iradis en malvero, Kaj miaj piedoj rapidis al trompo?
6Péseme Dios en balanzas de justicia, y conocerá mi integridad.
6Li pesu min per justa pesilo, Kaj tiam Dio konvinkiĝos pri mia senkulpeco.
7Si mis pasos se apartaron del camino, y si mi corazón se fué tras mis ojos, y si algo se apegó á mis manos,
7Se mia paŝo forkliniĝis de la vojo, Se mia koro sekvis miajn okulojn, Kaj se al mia mano algluiĝis makulo:
8Siembre yo, y otro coma, y mis verduras sean arrancadas.
8Tiam mi semu kaj alia manĝu, Kaj mia idaro elradikiĝu.
9Si fué mi corazón engañado acerca de mujer, y si estuve acechando á la puerta de mi prójimo:
9Se mia koro forlogiĝis al virino, Kaj mi kaŝe atendis ĉe la pordo de mia amiko:
10Muela para otro mi mujer, y sobre ella otros se encorven.
10Tiam mia edzino estu adultigata de aliulo, Kaj aliuloj kliniĝu super ŝi.
11Porque es maldad é iniquidad, que han de castigar los jueces.
11Ĉar tio estus malvirto, Tio estus krimo, kiun devas puni juĝistoj.
12Porque es fuego que devoraría hasta el sepulcro, y desarraigaría toda mi hacienda.
12Tio estas fajro, kiu ekstermas ĝis la abismo, Kaj mian tutan akiritaĵon ĝi elradikigus.
13Si hubiera tenido en poco el derecho de mi siervo y de mi sierva, cuando ellos pleitearan conmigo,
13Ĉu mi malŝatis la rajton de mia servisto aŭ de mia servistino, Kiam ili havis juĝan aferon kun mi?
14¿Qué haría yo cuando Dios se levantase? y cuando él visitara, ¿qué le respondería yo?
14Tiam kion mi farus, kiam Dio leviĝus? Kaj kion mi respondus al Li, kiam Li esplordemandus?
15El que en el vientre me hizo á mí, ¿no lo hizo á él? ¿y no nos dispuso uno mismo en la matriz?
15Lin kreis ja Tiu sama, kiu kreis min en la ventro, Kaj Tiu sama pretigis en la ventro ankaŭ lin.
16Si estorbé el contento de los pobres, é hice desfallecer los ojos de la viuda;
16Ĉu mi rifuzis la deziron de senhavuloj? Aŭ ĉu mi turmentis la okulojn de vidvino?
17Y si comí mi bocado solo, y no comió de él el huérfano;
17Ĉu mian panpecon mi manĝis sola? Ĉu ne manĝis de ĝi ankaŭ orfo?
18(Porque desde mi mocedad creció conmigo como con padre, y desde el vientre de mi madre fuí guía de la viuda;)
18Ĉar detempe de mia juneco mi estis kiel patro, Kaj de post la eliro el la ventro de mia patrino mi estis gvidisto.
19Si he visto que pereciera alguno sin vestido, y al menesteroso sin cobertura;
19Kiam mi vidis malfeliĉulon sen vesto Kaj malriĉulon sen kovro,
20Si no me bendijeron sus lomos, y del vellón de mis ovejas se calentaron;
20Ĉu tiam ne benis min liaj lumboj, Ĉu li ne estis varmigata per la lano de miaj ŝafoj?
21Si alcé contra el huérfano mi mano, aunque viese que me ayudarían en la puerta;
21Se mi levis mian manon kontraŭ orfon, Ĉar mi vidis en la pordego helpon al mi,
22Mi espalda se caiga de mi hombro, y mi brazo sea quebrado de mi canilla.
22En tia okazo mia ŝultro defalu de la dorso, Kaj mia brako rompiĝu de kano.
23Porque temí el castigo de Dios, contra cuya alteza yo no tendría poder.
23Ĉar mi timas la punon de Dio, Kaj ĝian pezon mi ne povus elteni.
24Si puse en oro mi esperanza, y dije al oro: Mi confianza eres tú;
24Ĉu mi faris la oron mia espero, Kaj la orbulon mi nomis mia fido?
25Si me alegré de que mi hacienda se multiplicase, y de que mi mano hallase mucho;
25Ĉu mi ĝojis, ke mia riĉeco estas granda Kaj ke mia mano multe akiris?
26Si he mirado al sol cuando resplandecía, y á la luna cuando iba hermosa,
26Kiam mi vidis la lumon brilantan Kaj la lunon majeste irantan,
27Y mi corazón se engañó en secreto, y mi boca besó mi mano:
27Ĉu tiam sekrete forlogiĝis mia koro Kaj mi sendis kisojn per mia mano?
28Esto también fuera maldad juzgada; porque habría negado al Dios soberano.
28Ankaŭ tio estus krimo juĝinda, Ĉar mi forneus per tio Dion en la alto.
29Si me alegré en el quebrantamiento del que me aborrecía, y me regocijé cuando le halló el mal;
29Ĉu mi ĝojis pri malfeliĉo de mia malamiko? Aŭ ĉu mi estis ravita, se lin trafis malbono?
30(Que ni aun entregué al pecado mi paladar, pidiendo maldición para su alma;)
30Mi ne permesis al mia gorĝo peki Per eldiro de malbeno kontraŭ lia animo.
31Cuando mis domésticos decían: ¡Quién nos diese de su carne! nunca nos hartaríamos.
31Ĉu la homoj de mia tendo ne diris: Ho, se oni ne satiĝus de lia karno!
32El extranjero no tenía fuera la noche; mis puertas abría al caminante.
32Ne noktis fremdulo sur la strato; Miajn pordojn mi malfermadis al migrantoj.
33Si encubrí, como los hombres mis prevaricaciones, escondiendo en mi seno mi iniquidad;
33Ĉu mi hommaniere kovradis miajn kulpojn, Por kaŝi en mia brusto miajn pekojn?
34Porque quebrantaba á la gran multitud, y el menosprecio de las familias me atemorizó, y callé, y no salí de mi puerta:
34En tia okazo mi timus grandan homamason, Kaj malestimo de familioj min timigus; Mi silentus, kaj ne elirus ekster la pordon.
35¡Quién me diera quien me oyese! He aquí mi impresión es que el Omnipotente testificaría por mí, aunque mi adversario me hiciera el proceso.
35Ho, se iu aŭskultus min! Jen estas mia signo; la Plejpotenculo respondu al mi. Se mia akuzanto skribus libron,
36Ciertamente yo lo llevaría sobre mi hombro, y me lo ataría en lugar de corona.
36Mi portus ĝin sur mia ŝultro, Mi metus ĝin sur min kiel kronon,
37Yo le contaría el número de mis pasos, y como príncipe me llegaría á él.
37Mi raportus al li pri la nombro de miaj paŝoj; Mi alproksimiĝus al li kiel al princo.
38Si mi tierra clama contra mí, y lloran todos sus surcos;
38Se mia lando kriis kontraŭ mi, Kaj ĝiaj sulkoj ploris,
39Si comí su sustancia sin dinero, ó afligí el alma de sus dueños;
39Se ĝiajn fruktojn mi manĝis senpage, Kaj mi afliktis la animon de ĝiaj mastroj:
40En lugar de trigo me nazcan abrojos, y espinas en lugar de cebada. Acábanse las palabras de Job.
40Tiam anstataŭ tritiko kresku por mi kardo, Kaj anstataŭ hordeo dornoj. Finiĝis la paroloj de Ijob.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.