Job 15
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Y RESPONDIÓ Eliphaz Temanita, y dijo:
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
2¿Si proferirá el sabio vana sabiduría, y henchirá su vientre de viento solano?
2Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj, Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?
3¿Disputará con palabras inútiles, y con razones sin provecho?
3Vi disputas per vortoj senutilaj, Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.
4Tú también disipas el temor, y menoscabas la oración delante de Dios.
4Vi forigas la timon, Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.
5Porque tu boca declaró tu iniquidad, pues has escogido el hablar de los astutos.
5Ĉar via malbonago instigas vian buŝon, Kaj vi elektis stilon de maliculoj.
6Tu boca te condenará, y no yo; y tus labios testificarán contra ti.
6Vin kondamnas via buŝo, ne mi; Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.
7¿Naciste tú primero que Adam? ¿ó fuiste formado antes que los collados?
7Ĉu vi naskiĝis la unua homo? Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?
8¿Oíste tú el secreto de Dios, que detienes en ti solo la sabiduría?
8Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio, Kaj alkaptis al vi la saĝon?
9¿Qué sabes tú que no sepamos? ¿qué entiendes que no se halle en nosotros?
9Kion vi scias tian, kion ni ne scias? Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?
10Entre nosotros también hay cano, también hay viejo mucho mayor en días que tu padre.
10Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj, Kiuj vivis pli longe ol via patro.
11¿En tan poco tienes las consolaciones de Dios? ¿tienes acaso alguna cosa oculta cerca de ti?
11Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio Kaj vorto kvieta?
12¿Por qué te enajena tu corazón, y por qué guiñan tus ojos,
12Kial vin tiel levas via koro, Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,
13Pues haces frente á Dios con tu espíritu, y sacas tales palabras de tu boca?
13Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron, Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?
14¿Qué cosa es el hombre para que sea limpio, y que se justifique el nacido de mujer?
14Kio estas homo, ke li povus esti pura Kaj ke naskito de virino povus esti prava?
15He aquí que en sus santos no confía, y ni los cielos son limpios delante de sus ojos:
15Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj, Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:
16¿Cuánto menos el hombre abominable y vil, que bebe la iniquidad como agua?
16Des pli homo, abomeninda kaj malbona, Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.
17Escúchame; yo te mostraré y te contaré lo que he visto:
17Mi montros al vi, aŭskultu min; Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,
18(Lo que los sabios nos contaron de sus padres, y no lo encubrieron;
18Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,
19A los cuales solos fué dada la tierra, y no pasó extraño por medio de ellos:)
19Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero, Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:
20Todos los días del impío, él es atormentado de dolor, y el número de años es escondido al violento.
20Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila, Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;
21Estruendos espantosos hay en sus oídos; en la paz le vendrá quien lo asuele.
21Teruroj sonas en liaj oreloj; Meze de paco venas sur lin rabisto.
22El no creerá que ha de volver de las tinieblas, y está mirando al cuchillo.
22Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo; Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.
23Desasosegado á comer siempre, sabe que le está aparejado día de tinieblas.
23Li vagadas, serĉante panon; Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.
24Tribulación y angustia le asombrarán, y esforzaránse contra él como un rey apercibido para la batalla.
24Teruras lin mizero kaj premateco, Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;
25Por cuanto él extendió su mano contra Dios, y se esforzó contra el Todopoderoso,
25Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,
26El le acometerá en la cerviz, en lo grueso de las hombreras de sus escudos:
26Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo, Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.
27Porque cubrió su rostro con su gordura, é hizo pliegues sobre los ijares;
27Li kovris sian vizaĝon per graso Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.
28Y habitó las ciudades asoladas, las casas inhabitadas, que estaban puestas en montones.
28Li loĝas en urboj ruinigitaj, En domoj ne loĝataj, Destinitaj esti ŝtonamasoj.
29No enriquecerá, ni será firme su potencia, ni extenderá por la tierra su hermosura.
29Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos, Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.
30No se escapará de las tinieblas: la llama secará sus ramos, y con el aliento de su boca perecerá.
30Li ne forkliniĝos de mallumo; Flamo velksekigos liajn branĉojn, Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.
31No confíe el iluso en la vanidad; porque ella será su recompensa.
31La erarinto ne fidu vantaĵon, Ĉar vanta estos lia rekompenco.
32El será cortado antes de su tiempo, y sus renuevos no reverdecerán.
32Antaŭtempe li finiĝos, Kaj lia branĉo ne estos verda.
33El perderá su agraz como la vid, y derramará su flor como la oliva.
33Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko; Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.
34Porque la sociedad de los hipócritas será asolada, y fuego consumirá las tiendas de soborno.
34Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos; Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.
35Concibieron dolor, y parieron iniquidad; y las entrañas de ellos meditan engaño.
35Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon, Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.