Јов 15
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1А Елифас Теманац одговори и рече:
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
2Хоће ли мудар човек казивати празне мисли и пунити трбух ветром источним,
2Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj, Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?
3Препирући се говором који не помаже и речима које нису ни на шта?
3Vi disputas per vortoj senutilaj, Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.
4А ти уништаваш страх Божји и укидаш молитве к Богу.
4Vi forigas la timon, Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.
5Јер безакоње твоје показују уста твоја, ако и јеси изабрао језик лукав.
5Ĉar via malbonago instigas vian buŝon, Kaj vi elektis stilon de maliculoj.
6Осуђују те уста твоја, а не ја; и усне твоје сведоче на те.
6Vin kondamnas via buŝo, ne mi; Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.
7Јеси ли се ти први човек родио? Или си пре хумова саздан?
7Ĉu vi naskiĝis la unua homo? Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?
8Јеси ли тајну Божију чуо и покупио у себе мудрост?
8Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio, Kaj alkaptis al vi la saĝon?
9Шта ти знаш што ми не бисмо знали? Шта ти разумеш што не би било у нас?
9Kion vi scias tian, kion ni ne scias? Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?
10И седих и старих људи има међу нама, старијих од оца твог.
10Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj, Kiuj vivis pli longe ol via patro.
11Мале ли су ти утехе Божије? Или имаш шта сакривено у себи?
11Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio Kaj vorto kvieta?
12Што те је занело срце твоје? И што севају очи твоје,
12Kial vin tiel levas via koro, Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,
13Те обраћаш против Бога дух свој и пушташ из уста својих такве речи?
13Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron, Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?
14Шта је човек, да би био чист, и рођени од жене, да би био прав?
14Kio estas homo, ke li povus esti pura Kaj ke naskito de virino povus esti prava?
15Гле, не верује свецима својим, и небеса нису чиста пред очима Његовим;
15Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj, Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:
16А камоли гадни и смрдљиви човек, који пије неправду као воду?
16Des pli homo, abomeninda kaj malbona, Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.
17Ја ћу ти казати, послушај ме, и приповедићу ти шта сам видео,
17Mi montros al vi, aŭskultu min; Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,
18Шта мудраци казаше и не затајише, шта примише од отаца својих,
18Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,
19Којима самим дана би земља, и туђин не прође кроз њу.
19Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero, Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:
20Безбожник се мучи свега века свог, и насилнику је мало година остављено.
20Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila, Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;
21Страх му зуји у ушима, у мирно доба напада пустошник на њ.
21Teruroj sonas en liaj oreloj; Meze de paco venas sur lin rabisto.
22Не верује да ће се вратити из таме, одсвуда привиђа мач.
22Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo; Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.
23Тумара за хлебом говорећи: Где је? Зна да је за њ спремљен дан тамни.
23Li vagadas, serĉante panon; Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.
24Туга и невоља страше га, и наваљују на њ као цар готов на бој.
24Teruras lin mizero kaj premateco, Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;
25Јер је замахнуо на Бога руком својом, и Свемогућем се опро.
25Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,
26Трчи исправљена врата на њ с многим високим штитовима својим.
26Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo, Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.
27Јер је покрио лице своје претилином, и наваљао сало на бокове своје.
27Li kovris sian vizaĝon per graso Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.
28И седео је у градовима раскопаним и у кућама пустим, обраћеним у гомилу камења.
28Li loĝas en urboj ruinigitaj, En domoj ne loĝataj, Destinitaj esti ŝtonamasoj.
29Неће се обратити нити ће остати благо његово, и неће се раширити по земљи добро његово.
29Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos, Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.
30Неће изаћи из мрака, огранке његове осушиће пламен, однеће га дух уста његових.
30Li ne forkliniĝos de mallumo; Flamo velksekigos liajn branĉojn, Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.
31Нека се не узда у таштину преварени, јер ће му таштина бити плата.
31La erarinto ne fidu vantaĵon, Ĉar vanta estos lia rekompenco.
32Пре свог времена свршиће се, и грана његова неће зеленети.
32Antaŭtempe li finiĝos, Kaj lia branĉo ne estos verda.
33Откинуће се као с лозе незрео грозд његов и пупци ће се његови као с маслине побацати.
33Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko; Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.
34Јер ће опустети збор лицемерски, и огањ ће спалити шаторе оних који примају поклоне.
34Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos; Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.
35Зачињу невољу и рађају муку, и трбух њихов саставља превару.
35Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon, Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.