Јов 24
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Зашто Свемогућем нису сакривена времена? И који Га знају, не виде дана Његових?
1Kial la Plejpotenculo ne destinis tempojn, Kaj Liaj konantoj ne vidas Liajn tagojn?
2Међе помичу безбожни, отимају стадо и пасу;
2Oni forŝovas la limojn; Oni rabas la ŝafaron kaj paŝtas ĝin.
3Магарца сиротама одгоне; у залогу узимају вола удовици;
3Oni forkondukas la azenon de orfoj, Oni prenas kiel garantiaĵon la bovon de vidvino.
4Сиромахе одбијају с пута; убоги у земљи крију се сви.
4Oni forpuŝas malriĉulojn de la vojo; La suferantoj sur la tero devas sin kaŝi.
5Гле, као дивљи магарци у пустињи излазе на посао свој устајући рано на плен; пустиња је храна њима и деци њиховој.
5Jen kiel sovaĝaj azenoj ili eliras al sia laboro, por serĉi kaptaĵon; La stepo donas al ili panon por iliaj infanoj.
6Жању њиву и беру виноград који није њихов;
6Sur fremda kampo ili rikoltas, Kaj en vinberĝardeno de malpiulo ili kolektas berojn.
7Гола нагоне да ноћује без хаљине, који се немају чим покрити по зими,
7Nudaj ili tradormas la nokton, ĉar ili ne havas veston, Kaj dum la frosto ili havas nenion, por sin kovri.
8Окисли од пљуска у гори, немајући заклона, привијају се к стени.
8De la pluvego de la montoj ili malsekiĝas, Kaj pro nehavado de rifuĝejo ili ĉirkaŭprenas rokon.
9Грабе сироче од дојке и са сиромаха скидају залог.
9Oni forŝiras orfon de la mamoj, Kaj oni ruinigas malriĉulon.
10Голог остављају да иде без хаљине, и оне који носе снопове да гладују.
10Ili iras nudaj, sen vestoj, Kaj malsataj ili portas garbojn;
11Који међу њиховим зидовима уље цеде и грожђе у кацама газе, подносе жеђ.
11Inter iliaj muroj oni pretigas oleon; Oni devigas ilin treti en vinpremejoj, dum ili mem estas soifantaj.
12Људи у граду уздишу, и душе побијених вичу, а Бог не укида то.
12El la urbo aŭdiĝas ĝemoj de homoj, Kaj la animoj de mortigatoj krias; Sed Dio ne atentas tiun blasfemadon.
13Они се противе светлости, не знају за путеве њене и не стају на стазама њеним.
13Tiuj homoj estas kontraŭuloj de la lumo; Ili ne konas Liajn vojojn, Ne revenas al Lia irejo.
14Зором устајући крвник убија сиромаха и убогог; а ноћу је као лупеж.
14Antaŭ tagiĝo leviĝas la mortigisto, Mortigas malriĉulon kaj senhavulon, Kaj en la nokto li estas kiel ŝtelisto.
15И око курварово пази на сумрак говорећи: Да ме око не види. И сакрива лице.
15La okulo de adultulo atendas la krepuskon, Dirante: Neniu okulo min vidu; Kaj li kovras sian vizaĝon.
16Прокопавају по мраку куће, које обдан себи забележе; не знају за светлост.
16En mallumo oni faras subfoson sub domoj; Dum la tago oni kaŝas sin ĉe si, ne konante lumon.
17Јер је зора њима свима сен смртни; ако их ко позна, страх их је сена смртног.
17Ĉar la mallumo estas mateno por ili ĉiuj, Ĉar ili interkonatiĝis kun la teruroj de la mallumo.
18Брзи су као поврх воде, проклет је део њихов на земљи; неће видети пута виноградског.
18Tia homo estas malpeza sur la supraĵo de akvo; Malgranda estas lia parto sur la tero; Li ne iras laŭ la vojo de vinberĝardenoj.
19Као што суша и врућина граби воде снежне, тако гроб грешнике.
19Kiel seka tero kaj varmego englutas neĝan akvon, Tiel Ŝeol englutas la pekulojn.
20Заборавља их утроба материна, слатки су црвима, не спомињу се више; као дрво скршиће се неправедник.
20Forgesu lin la interno de lia patrino; La vermoj frandu lin; Oni lin ne plu rememoru; Li rompiĝu kiel malbona arbo —
21Здружује с њим нероткињу која не рађа, и удовици не чини добра.
21Li, kiu premas seninfanulinon, kiu ne naskis, Kaj kiu ne faras bonon al vidvino.
22Граби јаке својом силом; остане ли који, не узда се у живот свој.
22Kiu eĉ potenculojn maltrankviligas per sia forto, Tiel ke oni ne estas certa pri sia vivo, kiam li leviĝis.
23Да му Бог да у шта ће се поуздати; али очи Његове пазе на њихове путе.
23Dio donas al ili sendanĝerecon kaj apogon, Kaj Liaj okuloj estas super iliaj vojoj.
24Узвисе се за мало, па их нема; падају и гину као сви други, и као врх од класа одсецају се.
24Ili leviĝis alte; sed subite ili ne plu ekzistas; Ili falas kaj estas forkaptataj kiel ĉiuj, Kaj kiel la kapo de spiko ili dehakiĝas.
25Није ли тако? Ко ће ме утерати у лаж и обратити у ништа речи моје?
25Ĉu ne estas tiel? Kiu pruvos, ke mi mensogas, kaj senvalorigos mian parolon?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.