Јов 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Потом отвори уста своја Јов и стаде клети дан свој.
1Poste Ijob malfermis sian buŝon, kaj malbenis sian tagon.
2И проговоривши Јов рече:
2Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:
3Не било дана у који се родих, и ноћи у којој рекоше: Роди се детић!
3Pereu la tago, en kiu mi naskiĝis, Kaj la nokto, kiu diris: Embriiĝis homo.
4Био тај дан тама, не гледао га Бог озго, и не осветљавала га светлост!
4Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu ĝin, Neniu lumo ekbrilu super ĝi.
5Мрак га запрзнио и сен смртни, облак га обастирао, био страшан као најгори дани!
5Mallumo kaj tomba ombro ekposedu ĝin; Nubo ĝin kovru; Eklipsoj de tago faru ĝin terura.
6Ноћ ону освојила тама, не радовала се међу данима годишњим, не бројала се у месеце!
6Tiun nokton prenu mallumego; Ĝi ne alkalkuliĝu al la tagoj de la jaro, Ĝi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.
7Гле, ноћ она била пуста, певања не било у њој!
7Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu ĝojkrio aŭdiĝu en ĝi.
8Клели је који куну дане, који су готови пробудити крокодила!
8Malbenu ĝin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.
9Потамнеле звезде у сумрачје њено, чекала видело и не дочекала га, и не видела зори трепавица;
9Mallumiĝu la steloj de ĝia krepusko; Ĝi atendu lumon, kaj ĉi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenruĝo ĝi ne ekvidu;
10Што ми није затворила врата од утробе и није сакрила муку од мојих очију.
10Pro tio, ke ĝi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kaŝis per tio la malfeliĉon antaŭ miaj okuloj.
11Зашто не умрех у утроби? Не издахнух излазећи из утробе?
11Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senviviĝis post la eliro el la ventro?
12Зашто ме прихватише колена? Зашто сисе, да сем?
12Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi suĉu?
13Јер бих сада лежао и почивао; спавао бих, и био бих миран,
13Mi nun kuŝus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,
14С царевима и саветницима земаљским, који зидаше себи пустолине,
14Kune kun la reĝoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,
15Или с кнезовима, који имаше злата, и куће своје пунише сребра.
15Aŭ kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per arĝento;
16Или зашто не бих као недоношче сакривено, као дете које не угледа видела?
16Aŭ kiel abortitaĵo kaŝita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.
17Онде безбожници престају досађивати, и онде почивају изнемогли,
17Tie la malpiuloj ĉesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumiĝis.
18И сужњи се одмарају и не чују глас настојников.
18Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne aŭdas la voĉon de premanto.
19Мали и велики онде је, и роб слободан од свог господара.
19Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.
20Зашто се даје видело невољнику и живот онима који су тужног срца,
20Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolĉan animon,
21Који чекају смрт а ње нема, и траже је већма него закопано благо,
21Kiuj atendas la morton, kaj ĝi ne aperas, Kiuj elfosus ĝin pli volonte ol trezorojn,
22Који играју од радости и веселе се кад нађу гроб?
22Kiuj ekĝojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?
23Човеку, коме је пут сакривен и ког је Бог затворио одсвуда?
23Al la homo, kies vojo estas kaŝita, Kaj antaŭ kiu Dio starigis barilon?
24Јер пре јела мог долази уздах мој, и као вода разлива се јаук мој.
24Antaŭ ol mi ekmanĝas panon, mi devas ĝemi, Kaj mia plorkriado verŝiĝas kiel akvo;
25Јер чега се бојах дође на мене, и чега се страшах задеси ме.
25Ĉar teruraĵo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.
26Не почивах нити имах мира нити се одмарах, и опет дође страхота.
26Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.