Јов 4
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Тада одговори Елифас Теманац и рече:
1Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
2Ако ти проговоримо, да ти неће бити досадно? Али ко би се могао уздржати да не говори?
2Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta? Sed kiu povas deteni sin de parolado?
3Гле, учио си многе, и руке изнемогле крепио си;
3Jen vi multajn instruis, Kaj manojn senfortiĝintajn vi refortigis;
4Речи су твоје подизале оног који падаше, и утврђивао си колена која клецаху.
4Falantojn restarigis viaj vortoj, Kaj fleksiĝantajn genuojn vi fortigis;
5А сада кад дође на тебе, клонуо си; кад се тебе дотаче, смео си се.
5Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton; Ĝi ektuŝis vin, kaj vi ektimis.
6Није ли побожност твоја била уздање твоје? И доброта путева твојих надање твоје?
6Ĉu ne via timo antaŭ Dio estas via konsolo? Ĉu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?
7Опомени се, ко је прав погинуо, и где су праведни истребљени?
7Rememoru do, ĉu pereis iu senkulpa? Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?
8Како сам ја видео, који ору муку и сеју невољу, то и жању.
8Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn, Tiuj ilin rikoltas;
9Од дихања Божијег гину, и од даха ноздрва Његових нестаје их.
9De la ekblovo de Dio ili pereas, Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.
10Рика лаву, и глас љутом лаву и зуби лавићима сатиру се.
10La kriado de leono kaj la voĉo de leopardo silentiĝis, Kaj la dentoj de junaj leonoj rompiĝis;
11Лав гине немајући лова, и лавићи расипају се.
11Leono pereis pro manko de manĝaĵo, Kaj idoj de leonino diskuris.
12Још дође тајно до мене реч, и ухо моје дочу је мало.
12Kaj al mi kaŝe alvenis vorto, Kaj mia orelo kaptis parteton de ĝi.
13У мислима о ноћним утварама, кад тврд сан пада на људе,
13Dum meditado pri la vizioj de la nokto, Kiam profunda dormo falas sur la homojn,
14Страх подузе ме и дрхат, од ког устрепташе све кости моје,
14Atakis min teruro kaj tremo, Kaj ĉiuj miaj ostoj eksentis timon.
15И дух прође испред мене, и длаке на телу мом накострешише се.
15Kaj spirito traflugis antaŭ mi, Kaj la haroj sur mia korpo rigidiĝis.
16Стаде, али му не познах лица; прилика беше пред очима мојим, и ћутећи чух глас:
16Staris bildo antaŭ miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni ĝian aspekton; Estis silento, kaj mi ekaŭdis voĉon, dirantan:
17Еда ли је човек праведнији од Бога? Еда ли је човек чистији од Творца свог?
17Ĉu homo estas pli justa ol Dio? Ĉu viro estas pli pura ol lia Kreinto?
18Гле, слугама својим не верује, и у анђела својих налази недостатака;
18Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas, Kaj Siajn anĝelojn Li trovas mallaŭdindaj:
19А камоли у оних који стоје у кућама земљаним, којима је темељ на праху и сатиру се брже него мољац.
19Des pli koncerne tiujn, Kiuj loĝas en argilaj dometoj, Fonditaj sur tero, Kaj kiujn formanĝas vermoj.
20Од јутра до вечера сатру се, и нестане их навек да нико и не опази.
20De la mateno ĝis la vespero ili disfalas, Pereas por ĉiam, kaj neniu tion atentas.
21Слава њихова не пролази ли с њима? Умиру, али не у мудрости.
21La fadeno de ilia vivo estas distranĉita; Ili mortas, kaj ne en saĝeco.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.