Job 3
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1DESPUÉS de esto abrió Job su boca, y maldijo su día.
1Poste Ijob malfermis sian buŝon, kaj malbenis sian tagon.
2Y exclamó Job, y dijo:
2Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:
3Perezca el día en que yo nací, y la noche que se dijo: Varón es concebido.
3Pereu la tago, en kiu mi naskiĝis, Kaj la nokto, kiu diris: Embriiĝis homo.
4Sea aquel día sombrío, y Dios no cuide de él desde arriba, ni claridad sobre él resplandezca.
4Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu ĝin, Neniu lumo ekbrilu super ĝi.
5Aféenlo tinieblas y sombra de muerte; repose sobre él nublado, que lo haga horrible como caliginoso día.
5Mallumo kaj tomba ombro ekposedu ĝin; Nubo ĝin kovru; Eklipsoj de tago faru ĝin terura.
6Ocupe la oscuridad aquella noche; no sea contada entre los días del año, ni venga en el número de los meses.
6Tiun nokton prenu mallumego; Ĝi ne alkalkuliĝu al la tagoj de la jaro, Ĝi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.
7¡Oh si fuere aquella noche solitaria, que no viniera canción alguna en ella!
7Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu ĝojkrio aŭdiĝu en ĝi.
8Maldíganla los que maldicen al día, los que se aprestan para levantar su llanto.
8Malbenu ĝin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.
9Oscurézcanse las estrellas de su alba; espere la luz, y no venga, ni vea los párpados de la mañana:
9Mallumiĝu la steloj de ĝia krepusko; Ĝi atendu lumon, kaj ĉi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenruĝo ĝi ne ekvidu;
10Por cuanto no cerró las puertas del vientre donde yo estaba, ni escondió de mis ojos la miseria.
10Pro tio, ke ĝi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kaŝis per tio la malfeliĉon antaŭ miaj okuloj.
11¿Por qué no morí yo desde la matriz, o fuí traspasado en saliendo del vientre?
11Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senviviĝis post la eliro el la ventro?
12¿Por qué me previnieron las rodillas? ¿y para qué las tetas que mamase?
12Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi suĉu?
13Pues que ahora yaciera yo, y reposara; durmiera, y entonces tuviera reposo,
13Mi nun kuŝus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,
14Con los reyes y con los consejeros de la tierra, que edifican para sí los desiertos;
14Kune kun la reĝoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,
15O con los príncipes que poseían el oro, que henchían sus casas de plata.
15Aŭ kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per arĝento;
16O ¿por qué no fuí escondido como aborto, como los pequeñitos que nunca vieron luz?
16Aŭ kiel abortitaĵo kaŝita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.
17Allí los impíos dejan el perturbar, y allí descansan los de cansadas fuerzas.
17Tie la malpiuloj ĉesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumiĝis.
18Allí asimismo reposan los cautivos; no oyen la voz del exactor.
18Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne aŭdas la voĉon de premanto.
19Allí están el chico y el grande; y el siervo libre de su señor.
19Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.
20¿Por qué se da luz al trabajado, y vida á los de ánimo en amargura,
20Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolĉan animon,
21Que esperan la muerte, y ella no llega, aunque la buscan más que tesoros;
21Kiuj atendas la morton, kaj ĝi ne aperas, Kiuj elfosus ĝin pli volonte ol trezorojn,
22Que se alegran sobremanera, y se gozan, cuando hallan el sepulcro?
22Kiuj ekĝojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?
23¿ Por qué al hombre que no sabe por donde vaya, y al cual Dios ha encerrado?
23Al la homo, kies vojo estas kaŝita, Kaj antaŭ kiu Dio starigis barilon?
24Pues antes que mi pan viene mi suspiro; y mis gemidos corren como aguas.
24Antaŭ ol mi ekmanĝas panon, mi devas ĝemi, Kaj mia plorkriado verŝiĝas kiel akvo;
25Porque el temor que me espantaba me ha venido, y hame acontecido lo que temía.
25Ĉar teruraĵo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.
26No he tenido paz, no me aseguré, ni me estuve reposado; vínome no obstante turbación.
26Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.