Job 3
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1After this opened Job his mouth, and cursed his day.
1Poste Ijob malfermis sian buŝon, kaj malbenis sian tagon.
2And Job spoke, and said:
2Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:
3Let the day perish wherein I was born, and the night wherein it was said: 'A man-child is brought forth.'
3Pereu la tago, en kiu mi naskiĝis, Kaj la nokto, kiu diris: Embriiĝis homo.
4Let that day be darkness; let not God inquire after it from above, neither let the light shine upon it.
4Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu ĝin, Neniu lumo ekbrilu super ĝi.
5Let darkness and the shadow of death claim it for their own; let a cloud dwell upon it; let all that maketh black the day terrify it.
5Mallumo kaj tomba ombro ekposedu ĝin; Nubo ĝin kovru; Eklipsoj de tago faru ĝin terura.
6As for that night, let thick darkness seize upon it; let it not rejoice among the days of the year; let it not come into the number of the months.
6Tiun nokton prenu mallumego; Ĝi ne alkalkuliĝu al la tagoj de la jaro, Ĝi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.
7Lo, let that night be desolate; let no joyful voice come therein.
7Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu ĝojkrio aŭdiĝu en ĝi.
8Let them curse it that curse the day, who are ready to rouse up leviathan.
8Malbenu ĝin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.
9Let the stars of the twilight thereof be dark; let it look for light, but have none; neither let it behold the eyelids of the morning;
9Mallumiĝu la steloj de ĝia krepusko; Ĝi atendu lumon, kaj ĉi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenruĝo ĝi ne ekvidu;
10Because it shut not up the doors of my mother's womb, nor hid trouble from mine eyes.
10Pro tio, ke ĝi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kaŝis per tio la malfeliĉon antaŭ miaj okuloj.
11Why died I not from the womb? Why did I not perish at birth?
11Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senviviĝis post la eliro el la ventro?
12Why did the knees receive me? And wherefore the breasts, that I should suck?
12Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi suĉu?
13For now should I have lain still and been quiet; I should have slept; then had I been at rest —
13Mi nun kuŝus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,
14With kings and counsellors of the earth, who built up waste places for themselves;
14Kune kun la reĝoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,
15Or with princes that had gold, who filled their houses with silver;
15Aŭ kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per arĝento;
16Or as a hidden untimely birth I had not been; as infants that never saw light.
16Aŭ kiel abortitaĵo kaŝita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.
17There the wicked cease from troubling; and there the weary are at rest.
17Tie la malpiuloj ĉesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumiĝis.
18There the prisoners are at ease together; they hear not the voice of the taskmaster.
18Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne aŭdas la voĉon de premanto.
19The small and great are there alike; and the servant is free from his master.
19Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.
20Wherewith is light given to him that is in misery, and life unto the bitter in soul —
20Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolĉan animon,
21Who long for death, but it cometh not; and dig for it more than for hid treasures;
21Kiuj atendas la morton, kaj ĝi ne aperas, Kiuj elfosus ĝin pli volonte ol trezorojn,
22Who rejoice unto exultation, and are glad, when they can find the grave? —
22Kiuj ekĝojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?
23To a man whose way is hid, and whom God hath hedged in?
23Al la homo, kies vojo estas kaŝita, Kaj antaŭ kiu Dio starigis barilon?
24For my sighing cometh instead of my food, and my roarings are poured out like water.
24Antaŭ ol mi ekmanĝas panon, mi devas ĝemi, Kaj mia plorkriado verŝiĝas kiel akvo;
25For the thing which I did fear is come upon me, and that which I was afraid of hath overtaken me.
25Ĉar teruraĵo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.
26I was not at ease, neither was I quiet, neither had I rest; but trouble came.
26Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.