Jó 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Depois disso, Jó abriu a boca e amaldiçoou o dia do seu nascimento.
1Poste Ijob malfermis sian buŝon, kaj malbenis sian tagon.
2Jó respondeu:
2Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:
3“Pereça o dia em que nasci, e a noite que disse: ‘Foi concebido um menino.’
3Pereu la tago, en kiu mi naskiĝis, Kaj la nokto, kiu diris: Embriiĝis homo.
4Que aquele dia seja trevas. Que Deus, lá do alto, não o busque, e que a luz não brilhe sobre ele.
4Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu ĝin, Neniu lumo ekbrilu super ĝi.
5Que as trevas e a sombra da morte o reivindiquem para si. Que uma nuvem pouse sobre ele. Que tudo o que escurece o dia o aterrorize.
5Mallumo kaj tomba ombro ekposedu ĝin; Nubo ĝin kovru; Eklipsoj de tago faru ĝin terura.
6Quanto àquela noite, que densas trevas se apoderem dela. Que ela não se alegre entre os dias do ano. Que não entre no número dos meses.
6Tiun nokton prenu mallumego; Ĝi ne alkalkuliĝu al la tagoj de la jaro, Ĝi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.
7Eis que seja estéril aquela noite. Que nenhuma voz de alegria entre nela.
7Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu ĝojkrio aŭdiĝu en ĝi.
8Amaldiçoem-na aqueles que amaldiçoam o dia, que estão prontos para despertar o leviatã.
8Malbenu ĝin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.
9Que as estrelas do seu crepúsculo se escureçam. Que ela espere pela luz, mas não tenha nenhuma, e não veja as pálpebras da manhã,
9Mallumiĝu la steloj de ĝia krepusko; Ĝi atendu lumon, kaj ĉi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenruĝo ĝi ne ekvidu;
10porque não fechou as portas do ventre da minha mãe, nem escondeu o sofrimento dos meus olhos.
10Pro tio, ke ĝi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kaŝis per tio la malfeliĉon antaŭ miaj okuloj.
11“Por que não morri desde o ventre? Por que não expirei quando minha mãe me deu à luz?
11Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senviviĝis post la eliro el la ventro?
12Por que os joelhos me receberam? Ou por que os seios, para que eu mamasse?
12Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi suĉu?
13Pois agora eu estaria deitado e quieto. Eu teria dormido, e então estaria em repouso,
13Mi nun kuŝus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,
14com os reis e conselheiros da terra, que construíram para si lugares desolados;
14Kune kun la reĝoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,
15ou com os príncipes que tinham ouro, que encheram suas casas de prata;
15Aŭ kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per arĝento;
16ou, como um aborto oculto, eu não teria existido, como as crianças que nunca viram a luz.
16Aŭ kiel abortitaĵo kaŝita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.
17Ali os ímpios deixam de perturbar. Ali os cansados estão em repouso.
17Tie la malpiuloj ĉesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumiĝis.
18Ali os prisioneiros estão tranquilos juntos. Eles não ouvem a voz do feitor.
18Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne aŭdas la voĉon de premanto.
19O pequeno e o grande lá estão. O servo está livre do seu senhor.
19Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.
20“Por que se dá luz ao que está em miséria, e vida aos amargurados de alma,
20Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolĉan animon,
21que anseiam pela morte, mas ela não vem; e cavam por ela mais do que por tesouros escondidos,
21Kiuj atendas la morton, kaj ĝi ne aperas, Kiuj elfosus ĝin pli volonte ol trezorojn,
22que se alegram sobremaneira, e exultam, quando conseguem encontrar o túmulo?
22Kiuj ekĝojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?
23Por que se dá luz ao homem cujo caminho está oculto, a quem Deus cercou?
23Al la homo, kies vojo estas kaŝita, Kaj antaŭ kiu Dio starigis barilon?
24Pois o meu suspiro vem antes de eu comer. Meus gemidos se derramam como água.
24Antaŭ ol mi ekmanĝas panon, mi devas ĝemi, Kaj mia plorkriado verŝiĝas kiel akvo;
25Pois aquilo que eu temo vem sobre mim, e o que me apavora vem a mim.
25Ĉar teruraĵo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.
26Não tenho paz, não estou quieto, nem tenho descanso; mas vem a aflição.”
26Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.