Jó 21
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Então Jó respondeu:
1Ijob respondis kaj diris:
2“Ouçam com atenção as minhas palavras. Que isto lhes sirva de consolação.
2Aŭskultu mian parolon; Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.
3Permitam-me, e eu também falarei. Depois que eu tiver falado, continuem a zombar.
3Toleru, ke mi parolu; Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.
4Quanto a mim, acaso é a um homem que faço a minha queixa? Por que eu não ficaria impaciente?
4Ĉu kontraŭ homo mi disputas? Kaj kial mi ne estu malpacienca?
5Olhem para mim, e fiquem espantados. Ponham a mão sobre a boca.
5Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron, Kaj vi metos la manon sur la buŝon.
6Quando me lembro disso, fico perturbado. O horror toma conta da minha carne.
6Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro, Kaj tremo kaptas mian korpon.
7“Por que os ímpios continuam vivos, envelhecem e ainda crescem em poder?
7Kial malpiuloj vivas, Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?
8Seus filhos se estabelecem com eles à sua vista, e os seus descendentes diante dos seus olhos.
8Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili, Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.
9Suas casas estão seguras e livres do medo; e a vara de Deus não está sobre eles.
9Iliaj domoj estas en paco, sen timo; Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.
10Seus touros procriam sem falhar. Suas vacas dão cria, e não abortam.
10Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata; Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.
11Eles deixam sair os seus pequeninos como um rebanho. Seus filhos dançam.
11Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron, Kaj iliaj knaboj saltas.
12Eles cantam ao som do tamborim e da harpa, e se alegram ao som da flauta.
12Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo, Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.
13Eles passam os seus dias em prosperidade. Em um instante descem ao Seol.
13Ili pasigas siajn tagojn en bonstato, Kaj iras en Ŝeolon momente.
14Eles dizem a Deus: ‘Afasta-te de nós, pois não queremos conhecer os teus caminhos.
14Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni, Ni ne deziras koni Viajn vojojn;
15Quem é o Todo-Poderoso, para que o sirvamos? Que proveito teríamos, se orássemos a ele?’
15Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li? Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?
16Eis que a prosperidade deles não está em suas próprias mãos. O conselho dos ímpios está longe de mim.
16Sed ne de ili dependas ilia bonstato; La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.
17“Quantas vezes a lâmpada dos ímpios se apaga, ou a calamidade cai sobre eles, ou Deus lhes reparte dores em sua ira?
17Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu, Kaj ilia pereo venu sur ilin; Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.
18Quantas vezes eles são como a palha diante do vento, como o restolho que a tempestade leva embora?
18Ili estu kiel pajlero antaŭ vento, Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.
19Vocês dizem: ‘Deus guarda o castigo da iniquidade para os filhos dele.’ Que Ele retribua a ele mesmo, para que o sinta.
19Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj; Li repagu al li mem, ke li sciu;
20Que os seus próprios olhos vejam a sua destruição. Que ele beba da ira do Todo-Poderoso.
20Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon, Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.
21Pois, que se importa ele com a sua casa depois de si, quando o número dos seus meses for cortado?
21Ĉar kiom interesas lin lia domo post li, Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?
22“Acaso alguém ensinará conhecimento a Deus, visto que ele julga os que estão nas alturas?
22Ĉu oni povas instrui scion al Dio, Kiu juĝas ja plej altajn?
23Um morre em seu pleno vigor, estando totalmente tranquilo e em paz.
23Unu mortas meze de sia abundeco, Tute trankvila kaj kontenta;
24Seus baldes estão cheios de leite. A medula dos seus ossos está umedecida.
24Lia brusto estas plena de lakto, Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.
25Outro morre em amargura de alma, e nunca prova o que é bom.
25Alia mortas kun animo suferanta, Kaj li ne ĝuis bonon.
26Ambos se deitam no pó, e os vermes os cobrem.
26Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero, Kaj vermoj ilin kovras.
27“Eis que eu conheço os pensamentos de vocês, os planos com os quais vocês me fariam injustiça.
27Vidu, mi scias viajn pensojn, Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;
28Pois vocês dizem: ‘Onde está a casa do príncipe? Onde está a tenda em que os ímpios habitavam?’
28Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo? Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?
29Vocês não perguntaram aos viajantes? Não conhecem as suas evidências,
29Sed demandu la vojaĝantojn, Kaj ne malatentu iliajn atestojn:
30de que o homem mau é preservado no dia da calamidade, de que eles são conduzidos a salvo no dia da ira?
30En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata, En tago de kolero li estas metata flanken.
31Quem denunciará o seu caminho na sua face? Quem lhe retribuirá pelo que ele fez?
31Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton? Kiu repagos al li, se li ion faris?
32Contudo, ele será levado para a sepultura. E manterão vigília sobre o seu túmulo.
32Kaj li estas akompanata al la tomboj, Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.
33Os torrões do vale lhe serão doces. Todos os homens o seguirão, assim como foram inumeráveis os que o precederam.
33Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo, Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj, Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.
34Como, pois, vocês podem me consolar com tolices, visto que nas suas respostas só resta falsidade?”
34Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo, Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.