Joba 21
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Te phoeiah Job loh a doo tih tih,
1Ijob respondis kaj diris:
2Ka ol hnatun, hnatun lamtah te te nangmih kah hloephloeinah om saeh.
2Aŭskultu mian parolon; Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.
3Ka thui vaengah kai ol he ueh mai lamtah ka thui hnukah nan tamdaeng akhaw.
3Toleru, ke mi parolu; Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.
4Kai khaw ka kohuetnah he hlang hut a? Balae tih ka mueihla loh a ngen pawt mai eh?
4Ĉu kontraŭ homo mi disputas? Kaj kial mi ne estu malpacienca?
5Kai taengla a mael vaengah hal tih a kut neh a ka te a puei.
5Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron, Kaj vi metos la manon sur la buŝon.
6Ka poek bal vaengah ka let tih ka pumsa he tuennah loh a tuuk.
6Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro, Kaj tremo kaptas mian korpon.
7Halang rhoek tah haimo la a hing uh akhaw balae tih tatthai la a len uh.
7Kial malpiuloj vivas, Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?
8A mikhmuh kah a tiingan rhoek neh a mikhmuh kah a cadil cahma khaw amih taengah a cikngae sak.
8Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili, Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.
9Amih im khaw birhihnah lamloh ngaimongnah la om tih Pathen kah conghol loh amih soah cuk thil pawh.
9Iliaj domoj estas en paco, sen timo; Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.
10A vaito a pil vaengah a vaito a pom khaw tuei pawt tih thangyah tlaih pawh.
10Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata; Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.
11A casenca rhoek te boiva bangla a hlah uh tih a camoe rhoek loh soipet uh.
11Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron, Kaj iliaj knaboj saltas.
12Kamrhing neh rhotoeng te a phueih uh tih phavi ol neh a kohoe uh.
12Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo, Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.
13Amamih vaengkah tue then khuiah muei uh tih hmawn uh. Mikhaptok ah saelkhui la ael uh.
13Ili pasigas siajn tagojn en bonstato, Kaj iras en Ŝeolon momente.
14Tedae Pathen taengah, “Kaimih taeng lamloh nong laeh. Na longpuei ming ham ka ngaih uh moenih.
14Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni, Ni ne deziras koni Viajn vojojn;
15Anih taengah thothueng ham khaw unim tlungthang? A taengah n'cuuk uh ham khaw balae a hoeikhang eh?” a ti uh.
15Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li? Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?
16Amih kah thennah khaw amamih kut ah om pawt lah ko ke. Halang rhoek kah cilsuep te kai lamloh lakhla saeh.
16Sed ne de ili dependas ilia bonstato; La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.
17Halang rhoek kah hmaithoi tah metlam khaw thi tih amamih kah rhainah amamih soah a thoeng pah. A thintoek neh a rhilong a suem pah.
17Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu, Kaj ilia pereo venu sur ilin; Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.
18Khohli hmai ah cangkong bangla om uh tih cangkik bangla cangpalam loh a khuen.
18Ili estu kiel pajlero antaŭ vento, Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.
19Pathen loh a ca rhoek ham a khoem coeng. A boethae te amah taengah thuung saeh lamtah ming saeh.
19Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj; Li repagu al li mem, ke li sciu;
20A sitlohthamlam te a mik, a mik ah tueng saeh lamtah tlungthang kah kosi te mam sak saeh.
20Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon, Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.
21A hnukah a imkhui ham a kongaih te balae? A hla kah a tarhing khaw bawt coeng.
21Ĉar kiom interesas lin lia domo post li, Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?
22Pathen te mingnah a tukkil a? Amah he pomsang tih lai a tloek.
22Ĉu oni povas instrui scion al Dio, Kiu juĝas ja plej altajn?
23A cungkuem dongah bidipbisok tih thayoeituipan la amah kah thincaknah rhuhrhong neh aka duek he,
23Unu mortas meze de sia abundeco, Tute trankvila kaj kontenta;
24A rhangsuk khaw suktui buem tih a rhuh hliing khaw sulpuem.
24Lia brusto estas plena de lakto, Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.
25Hinglu khahing la duek tih hnothen aka ca pawt he khaw,
25Alia mortas kun animo suferanta, Kaj li ne ĝuis bonon.
26laipi khuiah rhenten yalh tih a rhit loh a soah a yol.
26Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero, Kaj vermoj ilin kovras.
27Nangmih kah kopoek ka ming phoeiah tangkhuepnah neh kai soah nan hul ni te.
27Vidu, mi scias viajn pensojn, Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;
28“Hlangcong im te menim? Halang tolhmuen kah dap te menim?” na ti uh.
28Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo? Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?
29Longpuei aka poeng rhoek te na dawt uh pawt tih amih kah miknoek khaw na hmat uh pawt nim?
29Sed demandu la vojaĝantojn, Kaj ne malatentu iliajn atestojn:
30Rhainah khohnin lamloh boethae te a tuem tih thinpom khohnin lamloh a khuen te ta.
30En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata, En tago de kolero li estas metata flanken.
31A khoboe te a mikhmuh ah aka phoe pah te unim? A saii bangla a taengah aka thuung te unim?
31Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton? Kiu repagos al li, se li ion faris?
32Anih khaw phuel la a khuen vaengah laivuei ni a hak thil.
32Kaj li estas akompanata al la tomboj, Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.
33Anih ham soklong kah dikmuh khaw tui. Anih hnuk te hlang boeih loh a thoelh tih anih hmai kah hlangmi tae lek pawh.
33Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo, Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj, Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.
34Te dongah balae tih a honghi la kai he nan hloep uh? Nangmih kah taikhaih khaw boekoeknah la cul coeng,” a ti.
34Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo, Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.