Joba 9
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Job loh koep a doo tih,
1Ijob respondis kaj diris:
2A tueng te ka ming tangloeng dae hlanghing he Pathen taengah metlam a tang thai eh?
2Certe, mi scias, ke tiel estas; Kaj kiel povas homo esti prava koncerne Dion?
3Amah te oelh ham ngaih cakhaw, anih te thawngkhat ah pakhat long pataeng a doo thai moenih.
3Se li volus havi kun Li juĝan disputon, Li ne povus respondi al Li eĉ unu kontraŭ mil.
4A thinko cueih tih a thadueng khaw len rhapsat. A thuung dongah anih taengah unim aka mangkhak?
4Li estas saĝa per Sia koro kaj potenca per Sia forto; Kiu kuraĝus stari kontraŭ Li kaj restus sendifekta?
5Tlang khaw haimo coeng tih a thintoek ah amih a maelh te khaw ming uh pawh.
5Li forŝovas montojn, kaj ili eĉ ne rimarkas, Ke Li renversis ilin en Sia kolero;
6Diklai he a hmuen lamloh tlai tih a tung khaw tuen coeng.
6Li skuas la teron de ĝia loko, Ke ĝiaj kolonoj tremas;
7Khomik te a uen tih thoeng pawh, aisi khaw catui tloep a hnah.
7Li diras al la suno, kaj ĝi ne leviĝas, Kaj la stelojn Li sigelfermas;
8Vaan ke amah bueng loh a cueh tih tuitunli kah hmuensang dongah a cawt.
8Li sola etendas la ĉielon, Kaj Li iras sur la altaĵoj de la maro;
9Ning buhol neh airhitbom khaw, tuithim tlungkawt khaw a saii neh.
9Li kreis la Grandan Ursinon, Orionon, kaj Plejadojn, Kaj la stelojn de la sudo;
10Khenah tloel duela hno len a saii tih tae lek pawt hil ah khobaerhambae coeng.
10Li faras neesploreblajn grandaĵojn, Kaj nekalkuleblajn mirindaĵojn.
11Kai taeng long a pah mai akhaw ka hmu pawt tih a tinghil akhaw anih te ka yakming moenih.
11Jen Li preteriros preter mi, kaj mi tion eĉ ne vidos; Li pasos, kaj mi eĉ ne rimarkos Lin.
12Paco cakhaw ulong anih a mael sak? Ulong long anih te, “Balae na saii,” a ti nah?
12Kiam Li kaptas, kiu malpermesus al Li? Kiu dirus al Li: Kion Vi faras?
13Pathen tah a thintoek mael pawt tih Rahab aka bom rhoek khaw a hmui, a hmui ah ngam uh.
13Li estas Dio, kaj Lian koleron oni ne povas haltigi; Sub Li fleksiĝas la helpantoj de Rahab.
14Te dongah anih aisat te kai loh ka doo thai vetih a taengah ka ol ka coelh thai aya?
14Des pli ĉu mi povus respondi al Li, Ĉu mi povus elekti vortojn kontraŭ Li?
15Ka tang cakhaw kai lai aka tloek taengah ka doo thai pawt tih rhennah ni ka bih.
15Eĉ se mi estus prava, mi ne respondus; Sed mi nur petegus mian juĝanton.
16Ka khue tih kai n'doo cakhaw ka ol a hnatun tila ka tangnah moenih.
16Se mi vokus kaj Li respondus, Mi ne kredus, ke Li aŭdis mian voĉon,
17Hlithae neh kai kai m'phop tih lunglilungla la ka tloh ping.
17Li, kiu povas frakasi min per ventego Kaj fari al mi senkulpe multe da vundoj.
18Ka mueihla he mael hamla kai m'pae pawt dae olkhaa ni kai n'kum sak.
18Li ne permesas al mi trankviligi mian spiriton, Sed Li satigas min per maldolĉo.
19Thadueng dongah khaw len rhapsat tih laitloeknah dongah khaw unim kai aka tuentah he?
19Se oni volas forton, Li estas potenca; Se oni volas juĝon, kiu alvokos min?
20Ka ka neh ka tang akhaw ka boe hae ni, ka cuemthuek cakhaw ka kawn hae.
20Se mi montros mian pravecon, mia propra buŝo min kondamnos; Se mi montros min virtulo, Li montros min malbonagulo.
21Ka cuemthuek dae ka hinglu khaw ka ming pawt tih ka hingnah khaw ka kohnue.
21Mi estas senkulpa; mi ne zorgas pri mia animo, Mi abomenas mian vivon.
22Te dongah pakhat la, “Cuemthuek neh halang khaw amah loh a khah,” a ti.
22Ĉio estas egala; tial mi diras: Senkulpulon kaj malpiulon Li ambaŭ pereigas.
23Rhuihet loh a duek sak buengrhuet kae vaengah ommongsitoe kah noemcainah te a tamdaeng.
23Kiam vipo subite ekbatas, Li ridas ĉe la elprovado de senkulpuloj.
24Diklai he halang kut ah pae tih a laitloek kah maelhmai te a khuk. Te pawt koinih amah te unim?
24La tero estas transdonita en la manon de malpiulo; La vizaĝon de ĝiaj juĝistoj Li kovras. Se ne Li, tiam kiu?
25Ka khohnin khaw aka yong lakah bawn tih a yong dongah a then khaw hmuh uh pawh.
25Miaj tagoj estis pli rapidpiedaj ol kuristo; Ili forkuris, ne vidis bonon;
26Sangpho canghlong bangla tinghil tih, atha bangla caak dongah cu.
26Ili forkuris, kiel ŝipetoj el kano, Kiel aglo flugas al manĝotaĵo.
27“Kai he ka kohuetnah ka hnilh pawn eh, ka maelhmai ka hlam saeh lamtah ngaidip saeh,’ ka ti akhaw,
27Se mi ekpensas: Mi forgesos mian plendon, Mi farlasos mian mienon, kaj mi min gajigos:
28Ka nganboh he boeih ka rhih tih kai nan hmil mahpawh tila ka ming.
28Tiam mi ektremas pro ĉiuj miaj suferoj; Mi scias, ke Vi ne rigardos min kiel senkulpan.
29Kai ka boe coeng dae balae tih a honghi nen he ka kohnue eh?
29Mi restos ja malprava; Por kio do mi vane min turmentas?
30Vuelsong tui dongah ka hluk vetih ka kut lunghuem neh ka cil cakhaw,
30Se mi lavus min per neĝa akvo Kaj purigus miajn manojn per lesivo,
31vaam khuila kai nan nuem hae vetih ka himbai neh kamah khaw n'tuei uh ni.
31Eĉ tiam Vi trempus min en koto, Kaj miaj vestoj min abomenus.
32Hlang he kamah bangla a om pawt dongah anih te ka doo koinih laitloeknah la rhenten m'pawk uh ni.
32Ĉar Li ne estas homo simile al mi, Ke mi povu respondi al Li, Ke ni povu ambaŭ iri al juĝo.
33Mamih laklo ah oltloek tih mamih rhoi soah a kut aka tloeng om pawh.
33Ne ekzistas inter ni arbitracianto, Kiu povus meti sian manon sur nin ambaŭ.
34A cungkui te kai taeng lamloh a khoe mai vetih a mueirhih loh kai n'let sak pawt mako.
34Li forigu de mi Sian vergon, Kaj Lia teruro ne timigu min;
35Ka thui neh anih ka rhih pawt dae kai he kamah taengah te tlam te ka om moenih.
35Tiam mi ekparolos, kaj ne timos Lin, Ĉar ne tia mi estas en mi mem.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.