Jó 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Então Jó respondeu:
1Ijob respondis kaj diris:
2“Verdadeiramente eu sei que é assim, mas como pode o homem ser justo diante de Deus?
2Certe, mi scias, ke tiel estas; Kaj kiel povas homo esti prava koncerne Dion?
3Se ele quiser contender com ele, não poderá responder-lhe uma vez em mil.
3Se li volus havi kun Li juĝan disputon, Li ne povus respondi al Li eĉ unu kontraŭ mil.
4Deus é sábio de coração e poderoso em força. Quem se endureceu contra ele e prosperou?
4Li estas saĝa per Sia koro kaj potenca per Sia forto; Kiu kuraĝus stari kontraŭ Li kaj restus sendifekta?
5Ele remove os montes, e eles não sabem disso, quando os transtorna em sua ira.
5Li forŝovas montojn, kaj ili eĉ ne rimarkas, Ke Li renversis ilin en Sia kolero;
6Ele sacode a terra do seu lugar. Suas colunas tremem.
6Li skuas la teron de ĝia loko, Ke ĝiaj kolonoj tremas;
7Ele dá ordens ao sol, e ele não nasce; e sela as estrelas.
7Li diras al la suno, kaj ĝi ne leviĝas, Kaj la stelojn Li sigelfermas;
8Ele sozinho estende os céus, e pisa sobre as ondas do mar.
8Li sola etendas la ĉielon, Kaj Li iras sur la altaĵoj de la maro;
9Ele faz a Ursa, o Órion e as Plêiades, e as recâmaras do sul.
9Li kreis la Grandan Ursinon, Orionon, kaj Plejadojn, Kaj la stelojn de la sudo;
10Ele faz coisas grandes e insondáveis; sim, coisas maravilhosas sem número.
10Li faras neesploreblajn grandaĵojn, Kaj nekalkuleblajn mirindaĵojn.
11Eis que ele passa por mim, e eu não o vejo. Ele também segue adiante, mas eu não o percebo.
11Jen Li preteriros preter mi, kaj mi tion eĉ ne vidos; Li pasos, kaj mi eĉ ne rimarkos Lin.
12Eis que ele arrebata. Quem pode impedi-lo? Quem lhe perguntará: 'O que você está fazendo?'
12Kiam Li kaptas, kiu malpermesus al Li? Kiu dirus al Li: Kion Vi faras?
13“Deus não retirará a sua ira. Os ajudantes de Raabe se curvam debaixo dele.
13Li estas Dio, kaj Lian koleron oni ne povas haltigi; Sub Li fleksiĝas la helpantoj de Rahab.
14Quanto menos eu lhe responderei, e escolherei minhas palavras para argumentar com ele?
14Des pli ĉu mi povus respondi al Li, Ĉu mi povus elekti vortojn kontraŭ Li?
15Ainda que eu fosse justo, não lhe responderia. Eu faria súplicas ao meu juiz.
15Eĉ se mi estus prava, mi ne respondus; Sed mi nur petegus mian juĝanton.
16Se eu tivesse clamado, e ele me tivesse respondido, ainda assim eu não acreditaria que ele deu ouvidos à minha voz.
16Se mi vokus kaj Li respondus, Mi ne kredus, ke Li aŭdis mian voĉon,
17Pois ele me esmaga com uma tempestade, e multiplica as minhas feridas sem causa.
17Li, kiu povas frakasi min per ventego Kaj fari al mi senkulpe multe da vundoj.
18Ele não me permite recuperar o fôlego, mas me enche de amargura.
18Li ne permesas al mi trankviligi mian spiriton, Sed Li satigas min per maldolĉo.
19Se é uma questão de força, eis que ele é poderoso! Se é de justiça, 'Quem', diz ele, 'me intimará?'
19Se oni volas forton, Li estas potenca; Se oni volas juĝon, kiu alvokos min?
20Ainda que eu seja justo, minha própria boca me condenará. Ainda que eu seja irrepreensível, ela me provará perverso.
20Se mi montros mian pravecon, mia propra buŝo min kondamnos; Se mi montros min virtulo, Li montros min malbonagulo.
21Eu sou irrepreensível. Não me importo comigo mesmo. Eu desprezo a minha vida.
21Mi estas senkulpa; mi ne zorgas pri mia animo, Mi abomenas mian vivon.
22“É tudo a mesma coisa. Por isso eu digo que ele destrói o irrepreensível e o ímpio.
22Ĉio estas egala; tial mi diras: Senkulpulon kaj malpiulon Li ambaŭ pereigas.
23Se o flagelo mata de repente, ele zombará da provação dos inocentes.
23Kiam vipo subite ekbatas, Li ridas ĉe la elprovado de senkulpuloj.
24A terra é entregue nas mãos dos ímpios. Ele cobre o rosto dos seus juízes. Se não é ele, então quem é?
24La tero estas transdonita en la manon de malpiulo; La vizaĝon de ĝiaj juĝistoj Li kovras. Se ne Li, tiam kiu?
25“Agora os meus dias são mais velozes do que um corredor. Eles fogem. Eles não veem o bem.
25Miaj tagoj estis pli rapidpiedaj ol kuristo; Ili forkuris, ne vidis bonon;
26Eles se foram como os navios velozes, como a águia que mergulha sobre a presa.
26Ili forkuris, kiel ŝipetoj el kano, Kiel aglo flugas al manĝotaĵo.
27Se eu disser: 'Esquecerei a minha queixa, deixarei o meu rosto triste e me alegrarei',
27Se mi ekpensas: Mi forgesos mian plendon, Mi farlasos mian mienon, kaj mi min gajigos:
28tenho medo de todas as minhas dores. Eu sei que você não me considerará inocente.
28Tiam mi ektremas pro ĉiuj miaj suferoj; Mi scias, ke Vi ne rigardos min kiel senkulpan.
29Eu serei condenado. Por que então eu trabalho em vão?
29Mi restos ja malprava; Por kio do mi vane min turmentas?
30Se eu me lavar com neve, e purificar as minhas mãos com sabão,
30Se mi lavus min per neĝa akvo Kaj purigus miajn manojn per lesivo,
31ainda assim você me mergulhará no fosso. Minhas próprias roupas me abominarão.
31Eĉ tiam Vi trempus min en koto, Kaj miaj vestoj min abomenus.
32Pois ele não é homem, como eu sou, para que eu lhe responda, para que compareçamos juntos em juízo.
32Ĉar Li ne estas homo simile al mi, Ke mi povu respondi al Li, Ke ni povu ambaŭ iri al juĝo.
33Não há árbitro entre nós, que possa colocar a sua mão sobre nós dois.
33Ne ekzistas inter ni arbitracianto, Kiu povus meti sian manon sur nin ambaŭ.
34Que ele tire a sua vara de sobre mim. Que o seu terror não me assuste;
34Li forigu de mi Sian vergon, Kaj Lia teruro ne timigu min;
35então eu falaria, e não o temeria, pois não sou assim em mim mesmo.
35Tiam mi ekparolos, kaj ne timos Lin, Ĉar ne tia mi estas en mi mem.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.