Jó 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1“Minha alma está cansada da minha vida. Darei livre curso à minha queixa. Falarei na amargura da minha alma.
1Tedis al mia animo mia vivo; Mi fordonos min al mia plendado; Mi parolos en la malĝojeco de mia animo.
2Direi a Deus: ‘Não me condenes. Mostra-me por que contendes comigo.
2Mi diros al Dio: Ne kondamnu min, Sciigu al mi, pro kio Vi malpacas kontraŭ mi.
3Parece-te bem que me oprimas, que desprezes a obra das tuas mãos, e sorrias para o conselho dos ímpios?
3Ĉu Vi trovas tion bona, ke Vi turmentas, Ke Vi forpuŝas la laboritaĵon de Viaj manoj, Sendas brilon sur la entreprenon de malpiuloj?
4Tens tu olhos de carne? Ou vês como o homem vê?
4Ĉu Vi havas okulojn karnajn, Kaj ĉu Vi rigardas, kiel homo rigardas?
5São os teus dias como os dias dos mortais, ou os teus anos como os anos do homem,
5Ĉu Viaj tagoj estas kiel la tagoj de homo, Aŭ ĉu Viaj jaroj estas kiel la vivtempo de homo,
6para que investigues a minha iniquidade, e procures o meu pecado?
6Ke Vi serĉas mian kulpon Kaj penas trovi mian pekon,
7Embora saibas que não sou ímpio, não há ninguém que possa me livrar das tuas mãos.
7Kvankam Vi scias, ke mi ne estas malbonagulo, Sed el Via mano neniu povas savi?
8“‘Tuas mãos me formaram e me modelaram por completo; contudo, tu me destróis.
8Viaj manoj min formis kaj faris min tutan ĉirkaŭe, Kaj tamen Vi min pereigas!
9Lembra-te, eu te peço, de que me moldaste como o barro. E agora me farás voltar ao pó?
9Rememoru, ke kiel argilon Vi min prilaboris; Kaj Vi returne faros min polvo.
10Não me derramaste como leite, e me coalhaste como queijo?
10Vi elverŝis ja min kiel lakton, Kaj kiel fromaĝon Vi min kundensigis.
11Tu me vestiste de pele e carne, e me teceste com ossos e tendões.
11Per haŭto kaj karno Vi min vestis, Per ostoj kaj tendenoj Vi min plektis.
12Tu me concedeste vida e amor leal. O teu cuidado preservou o meu espírito.
12Vivon kaj bonon Vi donis al mi, Kaj Via prizorgado gardis mian spiriton.
13Contudo, escondeste estas coisas no teu coração; eu sei que isto estava contigo:
13Sed ĉi tion Vi kaŝis en Via koro; Mi scias, ke Vi tion intencis:
14se eu pecar, tu me observas, e não me absolverás da minha iniquidade.
14Se mi pekos, Vi tion rimarkos sur mi, Kaj mian pekon Vi ne lasos senpuna.
15Se eu for ímpio, ai de mim! Se eu for justo, ainda assim não levantarei a minha cabeça, estando farto de desonra, e consciente da minha aflição.
15Se mi agis malbone, ve al mi! Se mi estas prava, mi ne povas tamen levi mian kapon, Estante tute humiligita Kaj vidante mian mizeron.
16Se a minha cabeça se erguer, tu me caças como a um leão; e de novo mostras o teu poder contra mim.
16Se ĝi leviĝas, Vi ĉasas min kiel leono, Kaj denove montras sur mi Vian mirindan potencon.
17Tu renovas as tuas testemunhas contra mim, e aumentas a tua indignação sobre mim. Mudanças e guerras me acompanham.
17Vi elmetas kontraŭ mi novajn atestojn, Plifortigas Vian koleron kontraŭ mi; Nova armeo min atakas.
18“‘Por que, então, me tiraste do ventre? Quem dera eu tivesse expirado, e nenhum olho me tivesse visto.
18Por kio Vi elirigis min el la ventro? Ho, se mi estus pereinta, ke nenies okulo min vidu!
19Eu deveria ter sido como se nunca tivesse existido; deveria ter sido levado do ventre para a sepultura.
19Tiam mi estus kiel ne estinta; El la ventro mi estus transportita en la tombon.
20Não são poucos os meus dias? Para! Deixa-me em paz, para que eu encontre um pouco de conforto,
20Mia vivo estas ja mallonga; Ĉesu do, lasu min libera, por ke mi iom revigliĝu,
21antes que eu vá para o lugar de onde não voltarei, para a terra de escuridão e da sombra da morte;
21Antaŭ ol mi foriros senrevene En la landon de mallumo kaj de morta ombro,
22a terra escura como a meia-noite, da sombra da morte, sem ordem alguma, onde a luz é como a meia-noite.’”
22En la landon, kie la lumo estas kiel mallumo, Kie estas morta ombro kaj senordeco, Kie estas lume kiel en mallumego.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.