Job 9
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:
1Ijob respondis kaj diris:
2Ciertamente yo conozco que es así: ¿y cómo se justificará el hombre con Dios?
2Certe, mi scias, ke tiel estas; Kaj kiel povas homo esti prava koncerne Dion?
3Si quisiere contender con él, no le podrá responder á una cosa de mil.
3Se li volus havi kun Li juĝan disputon, Li ne povus respondi al Li eĉ unu kontraŭ mil.
4El es sabio de corazón, y poderoso en fortaleza: ¿quién se endureció contra él, y quedó en paz?
4Li estas saĝa per Sia koro kaj potenca per Sia forto; Kiu kuraĝus stari kontraŭ Li kaj restus sendifekta?
5Que arranca los montes con su furor, y no conocen quién los trastornó:
5Li forŝovas montojn, kaj ili eĉ ne rimarkas, Ke Li renversis ilin en Sia kolero;
6Que remueve la tierra de su lugar, y hace temblar sus columnas:
6Li skuas la teron de ĝia loko, Ke ĝiaj kolonoj tremas;
7Que manda al sol, y no sale; y sella las estrellas:
7Li diras al la suno, kaj ĝi ne leviĝas, Kaj la stelojn Li sigelfermas;
8El que extiende solo los cielos, y anda sobre las alturas de la mar:
8Li sola etendas la ĉielon, Kaj Li iras sur la altaĵoj de la maro;
9El que hizo el Arcturo, y el Orión, y las Pléyadas, y los lugares secretos del mediodía:
9Li kreis la Grandan Ursinon, Orionon, kaj Plejadojn, Kaj la stelojn de la sudo;
10El que hace cosas grandes é incomprensibles, y maravillosas, sin número.
10Li faras neesploreblajn grandaĵojn, Kaj nekalkuleblajn mirindaĵojn.
11He aquí que él pasará delante de mí, y yo no lo veré; y pasará, y no lo entenderé.
11Jen Li preteriros preter mi, kaj mi tion eĉ ne vidos; Li pasos, kaj mi eĉ ne rimarkos Lin.
12He aquí, arrebatará; ¿quién le hará restituir? ¿Quién le dirá, Qué haces?
12Kiam Li kaptas, kiu malpermesus al Li? Kiu dirus al Li: Kion Vi faras?
13Dios no tornará atrás su ira, y debajo de él se encorvan los que ayudan á los soberbios.
13Li estas Dio, kaj Lian koleron oni ne povas haltigi; Sub Li fleksiĝas la helpantoj de Rahab.
14¿Cuánto menos le responderé yo, y hablaré con él palabras estudiadas?
14Des pli ĉu mi povus respondi al Li, Ĉu mi povus elekti vortojn kontraŭ Li?
15Que aunque fuese yo justo, no responderé; antes habré de rogar á mi juez.
15Eĉ se mi estus prava, mi ne respondus; Sed mi nur petegus mian juĝanton.
16Que si yo le invocase, y él me respondiese, aun no creeré que haya escuchado mi voz.
16Se mi vokus kaj Li respondus, Mi ne kredus, ke Li aŭdis mian voĉon,
17Porque me ha quebrado con tempestad, y ha aumentado mis heridas sin causa.
17Li, kiu povas frakasi min per ventego Kaj fari al mi senkulpe multe da vundoj.
18No me ha concedido que tome mi aliento; mas hame hartado de amarguras.
18Li ne permesas al mi trankviligi mian spiriton, Sed Li satigas min per maldolĉo.
19Si habláremos de su potencia, fuerte por cierto es; si de juicio, ¿quién me emplazará?
19Se oni volas forton, Li estas potenca; Se oni volas juĝon, kiu alvokos min?
20Si yo me justificare, me condenará mi boca; si me dijere perfecto, esto me hará inicuo.
20Se mi montros mian pravecon, mia propra buŝo min kondamnos; Se mi montros min virtulo, Li montros min malbonagulo.
21Bien que yo fuese íntegro, no conozco mi alma: reprocharé mi vida.
21Mi estas senkulpa; mi ne zorgas pri mia animo, Mi abomenas mian vivon.
22Una cosa resta que yo diga: Al perfecto y al impío él los consume.
22Ĉio estas egala; tial mi diras: Senkulpulon kaj malpiulon Li ambaŭ pereigas.
23Si azote mata de presto, ríese de la prueba de los inocentes.
23Kiam vipo subite ekbatas, Li ridas ĉe la elprovado de senkulpuloj.
24La tierra es entregada en manos de los impíos, y él cubre el rostro de sus jueces. Si no es él , ¿quién es ? ¿dónde está?
24La tero estas transdonita en la manon de malpiulo; La vizaĝon de ĝiaj juĝistoj Li kovras. Se ne Li, tiam kiu?
25Mis días han sido más ligeros que un correo; huyeron, y no vieron el bien.
25Miaj tagoj estis pli rapidpiedaj ol kuristo; Ili forkuris, ne vidis bonon;
26Pasaron cual navíos veloces: como el águila que se arroja á la comida.
26Ili forkuris, kiel ŝipetoj el kano, Kiel aglo flugas al manĝotaĵo.
27Si digo: Olvidaré mi queja, dejaré mi aburrimiento, y esforzaréme:
27Se mi ekpensas: Mi forgesos mian plendon, Mi farlasos mian mienon, kaj mi min gajigos:
28Contúrbanme todos mis trabajos; sé que no me darás por libre.
28Tiam mi ektremas pro ĉiuj miaj suferoj; Mi scias, ke Vi ne rigardos min kiel senkulpan.
29Yo soy impío, ¿para qué trabajaré en vano?
29Mi restos ja malprava; Por kio do mi vane min turmentas?
30Aunque me lave con aguas de nieve, y limpie mis manos con la misma limpieza,
30Se mi lavus min per neĝa akvo Kaj purigus miajn manojn per lesivo,
31Aun me hundirás en el hoyo, y mis propios vestidos me abominarán.
31Eĉ tiam Vi trempus min en koto, Kaj miaj vestoj min abomenus.
32Porque no es hombre como yo, para que yo le responda, y vengamos juntamente á juicio.
32Ĉar Li ne estas homo simile al mi, Ke mi povu respondi al Li, Ke ni povu ambaŭ iri al juĝo.
33No hay entre nosotros árbitro que ponga su mano sobre nosotros ambos.
33Ne ekzistas inter ni arbitracianto, Kiu povus meti sian manon sur nin ambaŭ.
34Quite de sobre mí su vara, y su terror no me espante.
34Li forigu de mi Sian vergon, Kaj Lia teruro ne timigu min;
35Entonces hablaré, y no le temeré: porque así no estoy en mí mismo.
35Tiam mi ekparolos, kaj ne timos Lin, Ĉar ne tia mi estas en mi mem.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.