Joba 17

Baibal Olcim (Matupi Chin)

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

1Ka mueihla he pat tih ka khohnin loh khum coeng, kai hamla coeng tih phuel om coeng.

1Mia spirito senfortiĝis, miaj tagoj mallongiĝis, Tomboj estas antaŭ mi.

2Ka taengah a omsasaipat pai moenih a? Te dongah amih koek ham khaw ka mik ah rhaeh pai saeh.

2Mokado min ĉirkaŭas; En aflikto pro tio restas mia okulo.

3Kai kah rhikhang he namah hamla khueh laeh. Anih te ulong ka kut dongla a khoom eh?

3Estu Vi mem mia garantianto antaŭ Vi; Alie kiu donos la manon pro mi?

4Amih kah lungbuei te lungmingnah lamloh na khoem pah coeng. Te dongah na pomsang sak mahpawh.

4Ĉar ilian koron Vi kovris kontraŭ prudento; Tial Vi ne donos al ili triumfon.

5Khoyo la a hui a phoe vaengah a ca rhoek mik tah hma coeng.

5Se iu fanfaronas antaŭ siaj amikoj pri sia parto, La okuloj de liaj infanoj konsumiĝos.

6Kai he pilnam kah a thuidoek la n'khueh tih maelhmai dongkah timthoeihnah la ka om.

6Li faris min proverbo por la popoloj; Kaj mi fariĝis homo, al kiu oni kraĉas en la vizaĝon.

7Ka mik he konoinah neh hmang coeng tih ka pumrho he khokhawn bangla boeih om.

7Mia okulo mallumiĝis de ĉagreno, Kaj ĉiuj miaj membroj fariĝis kiel ombro.

8Te dongah aka thuem khaw a pong sak tih lailak taengah ommongsitoe a haenghang sak.

8La justuloj eksentos teruron pro tio, Kaj la senkulpulo ekscitiĝos kontraŭ la hipokritulo.

9Tedae aka dueng loh amah longpuei te a tuuk vetih a kut cim khaw a thaa sai ni.

9Tamen la virtulo forte konservos sian vojon, Kaj la purmanulo pli firmiĝos.

10Amih te boeih na mael sak uh coeng. Na pawk uh to cakhaw nangmih ah hlangcueih ka hmu mahpawh.

10Kaj kiom ajn vi ĉiuj revenos, Mi ne trovos inter vi saĝulon.

11Ka khohnin loh thok coeng. Ka thinko kah kohnek la ka poeknah mawth coeng.

11Miaj tagoj forpasis, pereis miaj intencoj, Kiujn havis mia koro.

12Khoyin te khothaih la a khueh tih, a hmuep tom te vangnah neh a yoei sak.

12La nokton ili volas fari tago, La lumon alproksimigi al la mallumo.

13Saelkhui te ka im bangla ka lamtawn tih, hmaisuep ah ka rhaenghmuen ka saelh.

13Se mi atendas, tamen Ŝeol estas mia domo, En la mallumo estas pretigita mia lito.

14Vaam taengah, “A pa nang,” ka ti nah tih a rhit taengah, “A nu neh ka ngannu,” ka ti nah coeng.

14Al la kavo mi diras: Vi estas mia patro; La vermojn mi nomas mia patrino kaj mia fratino.

15Te dongah menim ka ngaiuepnah tih ka ngaiuepnah he unim aka mae?

15Kion mi devas atendi? Kiu atentos mian esperon?

16Saelkhui thohka te suntla vetih laipi khuila rhenten n'ael aya?,” a ti.

16En la profundon de Ŝeol ĝi malsupreniros, Ni ambaŭ kune kuŝos en la polvo.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.