Hiob 21
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Hiob antwortete und sprach:
1Ijob respondis kaj diris:
2Hört doch meiner Rede zu und laßt mir das anstatt eurer Tröstungen sein!
2Aŭskultu mian parolon; Kaj ĝi estu anstataŭ viaj konsoloj.
3Vertragt mich, daß ich auch rede, und spottet darnach mein!
3Toleru, ke mi parolu; Kaj kiam mi finos mian paroladon, tiam moku.
4Handle ich denn mit einem Menschen? oder warum sollte ich ungeduldig sein?
4Ĉu kontraŭ homo mi disputas? Kaj kial mi ne estu malpacienca?
5Kehrt euch her zu mir; ihr werdet erstarren und die Hand auf den Mund legen müssen.
5Turnu vin al mi, kaj vi eksentos teruron, Kaj vi metos la manon sur la buŝon.
6Wenn ich daran denke, so erschrecke ich, und Zittern kommt mein Fleisch an.
6Kiam mi ekpensas pri tio, min atakas teruro, Kaj tremo kaptas mian korpon.
7Warum leben denn die Gottlosen, werden alt und nehmen zu an Gütern?
7Kial malpiuloj vivas, Atingas maljunecon, akiras grandan havaĵon?
8Ihr Same ist sicher um sie her, und ihre Nachkömmlinge sind bei ihnen.
8Ilia idaro estas bone aranĝita antaŭ ili, kune kun ili, Kaj ilia devenantaro estas antaŭ iliaj okuloj.
9Ihr Haus hat Frieden vor der Furcht, und Gottes Rute ist nicht über ihnen.
9Iliaj domoj estas en paco, sen timo; Kaj la vergo de Dio ne estas sur ili.
10Seinen Stier läßt man zu, und es mißrät ihm nicht; seine Kuh kalbt und ist nicht unfruchtbar.
10Ilia bovo naskigas kaj ne estas forpuŝata; Ilia bovino gravediĝas kaj ne abortas.
11Ihre jungen Kinder lassen sie ausgehen wie eine Herde, und ihre Knaben hüpfen.
11Siajn malgrandajn infanojn ili elirigas kiel ŝafaron, Kaj iliaj knaboj saltas.
12Sie jauchzen mit Pauken und Harfen und sind fröhlich mit Flöten.
12Ili ĝojkrias sub la sonoj de tamburino kaj harpo, Ili estas gajaj sub la sonoj de fluto.
13Sie werden alt bei guten Tagen und erschrecken kaum einen Augenblick vor dem Tode,
13Ili pasigas siajn tagojn en bonstato, Kaj iras en Ŝeolon momente.
14die doch sagen zu Gott: “Hebe dich von uns, wir wollen von deinen Wegen nicht wissen!
14Kaj tamen ili diras al Dio: Foriru de ni, Ni ne deziras koni Viajn vojojn;
15Wer ist der Allmächtige, daß wir ihm dienen sollten? oder was sind wir gebessert, so wir ihn anrufen?”
15Kio estas la Plejpotenculo, ke ni servu al Li? Kaj kian utilon ni havos, se ni turnos nin al Li?
16“Aber siehe, ihr Glück steht nicht in ihren Händen; darum soll der Gottlosen Sinn ferne von mir sein.”
16Sed ne de ili dependas ilia bonstato; La pensmaniero de la malpiuloj estas malproksima de mi.
17Wie oft geschieht's denn, daß die Leuchte der Gottlosen verlischt und ihr Unglück über sie kommt? daß er Herzeleid über sie austeilt in seinem Zorn?
17Ĝis kiam? La lumilo de la malpiuloj estingiĝu, Kaj ilia pereo venu sur ilin; Suferojn Li partodonu al ili en Sia kolero.
18daß sie werden wie Stoppeln vor dem Winde und wie Spreu, die der Sturmwind wegführt?
18Ili estu kiel pajlero antaŭ vento, Kaj kiel grenventumaĵo, kiun forportas ventego.
19“Gott spart desselben Unglück auf seine Kinder”. Er vergelte es ihm selbst, daß er's innewerde.
19Dio konservas lian malfeliĉon por liaj infanoj; Li repagu al li mem, ke li sciu;
20Seine Augen mögen sein Verderben sehen, und vom Grimm des Allmächtigen möge er trinken.
20Liaj propraj okuloj vidu lian malfeliĉon, Kaj el la kolero de la Plejpotenculo li trinku.
21Denn was ist ihm gelegen an seinem Hause nach ihm, wenn die Zahl seiner Monden ihm zugeteilt ist?
21Ĉar kiom interesas lin lia domo post li, Kiam la nombro de liaj monatoj finiĝis?
22Wer will Gott lehren, der auch die Hohen richtet?
22Ĉu oni povas instrui scion al Dio, Kiu juĝas ja plej altajn?
23Dieser stirbt frisch und gesund in allem Reichtum und voller Genüge,
23Unu mortas meze de sia abundeco, Tute trankvila kaj kontenta;
24sein Melkfaß ist voll Milch, und seine Gebeine werden gemästet mit Mark;
24Lia brusto estas plena de lakto, Kaj liaj ostoj estas saturitaj de medolo.
25jener aber stirbt mit betrübter Seele und hat nie mit Freuden gegessen;
25Alia mortas kun animo suferanta, Kaj li ne ĝuis bonon.
26und liegen gleich miteinander in der Erde, und Würmer decken sie zu.
26Sed ambaŭ kune ili kuŝas en la tero, Kaj vermoj ilin kovras.
27Siehe, ich kenne eure Gedanken wohl und euer frevles Vornehmen gegen mich.
27Vidu, mi scias viajn pensojn, Kaj la argumentojn, kiujn vi malice kolektas kontraŭ mi;
28Denn ihr sprecht: “Wo ist das Haus des Fürsten? und wo ist die Hütte, da die Gottlosen wohnten?”
28Vi diros: Kie estas la domo de la nobelo? Kaj kie estas la tendo, en kiu loĝis la malpiuloj?
29Habt ihr denn die Wanderer nicht befragt und nicht gemerkt ihre Zeugnisse?
29Sed demandu la vojaĝantojn, Kaj ne malatentu iliajn atestojn:
30Denn der Böse wird erhalten am Tage des Verderbens, und am Tage des Grimms bleibt er.
30En tago de malfeliĉo la malpiulo estas ŝirmata, En tago de kolero li estas metata flanken.
31Wer will ihm ins Angesicht sagen, was er verdient? wer will ihm vergelten, was er tut?
31Kiu montros antaŭ lia vizaĝo lian konduton? Kiu repagos al li, se li ion faris?
32Und er wird zu Grabe geleitet und hält Wache auf seinem Hügel.
32Kaj li estas akompanata al la tomboj, Kaj sur la tomba altaĵeto estas starigataj gardistoj.
33Süß sind ihm die Schollen des Tales, und alle Menschen ziehen ihm nach; und derer, die ihm vorangegangen sind, ist keine Zahl.
33Dolĉaj estas por li la terbuloj de la valo, Kaj post li treniĝas ĉiuj homoj, Kaj sennombraj estas tiuj, kiuj iris antaŭ li.
34Wie tröstet ihr mich so vergeblich, und eure Antworten finden sich unrecht!
34Kiel do vi volas konsoli min per vantaĵo, Kaj viaj respondoj enhavas nur malĝustaĵojn?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.