Hiob 16
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Hiob antwortete und sprach:
1Ijob respondis kaj diris:
2Ich habe solches oft gehört. Ihr seid allzumal leidige Tröster!
2Mi aŭdis multe da similaj aferoj; Tedaj konsolantoj vi ĉiuj estas.
3Wollen die leeren Worte kein Ende haben? Oder was macht dich so frech, also zu reden?
3Ĉu estos fino al la ventaj vortoj? Kaj kio vin incitis, ke vi tiel parolas?
4Ich könnte auch wohl reden wie ihr. Wäre eure Seele an meiner Statt, so wollte ich auch Worte gegen euch zusammenbringen und mein Haupt also über euch schütteln.
4Mi ankaŭ povus paroli, kiel vi. Se vi estus sur mia loko, Mi konsolus vin per vortoj Kaj balancus pri vi mian kapon.
5Ich wollte euch stärken mit dem Munde und mit meinen Lippen trösten.
5Mi fortigus vin per mia buŝo Kaj konsolus vin per paroloj de miaj lipoj.
6Aber wenn ich schon rede, so schont mein der Schmerz nicht; lasse ich's anstehen so geht er nicht von mir.
6Se mi parolos, mia doloro ne kvietiĝos; Se mi ĉesos, kio foriros de mi?
7Nun aber macht er mich müde und verstört alles, was ich bin.
7Sed nun Li lacigis min, Li detruis mian tutan esencon.
8Er hat mich runzlig gemacht, das zeugt wider mich; und mein Elend steht gegen mich auf und verklagt mich ins Angesicht.
8Vi faris al mi sulkojn, tio fariĝis atesto; Mia senfortiĝo staras antaŭ mia vizaĝo, kaj parolas.
9Sein Grimm zerreißt, und der mir gram ist, beißt die Zähne über mich zusammen; mein Widersacher funkelt mit seinen Augen auf mich.
9Lia kolero disŝiras; Mia malamanto grincigas kontraŭ mi siajn dentojn; Mia premanto briligas kontraŭ mi siajn okulojn.
10Sie haben ihren Mund aufgesperrt gegen mich und haben mich schmählich auf meine Backen geschlagen; sie haben ihren Mut miteinander an mir gekühlt.
10Ili malfermegis kontraŭ mi sian buŝon, insulte batas min sur la vangojn; Ĉiuj kune kontentigis sur mi sian koleron.
11Gott hat mich übergeben dem Ungerechten und hat mich in der Gottlosen Hände kommen lassen.
11Dio transdonis min al maljustulo, Ĵetis min en la manojn de malbonuloj.
12Ich war in Frieden, aber er hat mich zunichte gemacht; er hat mich beim Hals genommen und zerstoßen und hat mich zum Ziel aufgerichtet.
12Mi estis trankvila; sed Li frakasis min, Li kaptis min je la kolo, disbatis min, Kaj Li faris min por Si celo.
13Er hat mich umgeben mit seinen Schützen; er hat meine Nieren gespalten und nicht verschont; er hat meine Galle auf die Erde geschüttet.
13Liaj pafistoj min ĉirkaŭis; Li dishakas miajn internaĵojn kaj ne kompatas, Li elverŝas sur la teron mian galon.
14Er hat mir eine Wunde über die andere gemacht; er ist an mich gelaufen wie ein Gewaltiger.
14Li faras en mi breĉon post breĉo, Li kuras kontraŭ min kiel batalisto.
15Ich habe einen Sack um meine Haut genäht und habe mein Horn in den Staub gelegt.
15Sakaĵon mi kudris sur mian korpon, Kaj en polvo mi kaŝis mian kornon.
16Mein Antlitz ist geschwollen von Weinen, und meine Augenlider sind verdunkelt,
16Mia vizaĝo ŝvelis de plorado, Kaj sur miaj palpebroj estas morta ombro;
17wiewohl kein Frevel in meiner Hand ist und mein Gebet ist rein.
17Kvankam ne troviĝas perfortaĵo en miaj manoj, Kaj mia preĝo estas pura.
18Ach Erde, bedecke mein Blut nicht! und mein Geschrei finde keine Ruhestätte!
18Ho tero, ne kovru mian sangon, Kaj mia kriado ne trovu haltejon.
19Auch siehe da, meine Zeuge ist mein Himmel; und der mich kennt, ist in der Höhe.
19Vidu, en la ĉielo estas mia atestanto, Kaj mia konanto estas en la altaj sferoj.
20Meine Freunde sind meine Spötter; aber mein Auge tränt zu Gott,
20Parolistoj estas por mi miaj amikoj; Sed mia okulo larmas al Dio,
21daß er entscheiden möge zwischen dem Mann und Gott, zwischen dem Menschenkind und seinem Freunde.
21Ke Li decidu inter homo kaj Dio, Inter homo kaj lia amiko.
22Denn die bestimmten Jahre sind gekommen, und ich gehe hin des Weges, den ich nicht wiederkommen werde.
22Ĉar la nombro de la jaroj pasos, Kaj mi iros sur vojon nereveneblan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.