Hiob 36
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Elihu redet weiter und sprach:
1و الیهو باز‌گفت:
2Harre mir noch ein wenig, ich will dir's zeigen; denn ich habe noch von Gottes wegen etwas zu sagen.
2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
3Ich will mein Wissen weither holen und beweisen, daß mein Schöpfer recht habe.
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
4Meine Reden sollen ohne Zweifel nicht falsch sein; mein Verstand soll ohne Tadel vor dir sein.
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
5Siehe, Gott ist mächtig, und verachtet doch niemand; er ist mächtig von Kraft des Herzens.
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
6Den Gottlosen erhält er nicht, sondern hilft dem Elenden zum Recht.
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.
7Er wendet seine Augen nicht von dem Gerechten; sondern mit Königen auf dem Thron läßt er sie sitzen immerdar, daß sie hoch bleiben.
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.
8Und wenn sie gefangen blieben in Stöcken und elend gebunden mit Stricken,
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
9so verkündigt er ihnen, was sie getan haben, und ihre Untugenden, daß sie sich überhoben,
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،
10und öffnet ihnen das Ohr zur Zucht und sagt ihnen, daß sie sich von dem Unrechten bekehren sollen.
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
11Gehorchen sie und dienen ihm, so werden sie bei guten Tagen alt werden und mit Lust leben.
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
12Gehorchen sie nicht, so werden sie ins Schwert fallen und vergehen in Unverstand.
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
13Die Heuchler werden voll Zorns; sie schreien nicht, wenn er sie gebunden hat.
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.
14So wird ihre Seele in der Jugend sterben und ihr Leben unter den Hurern.
14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).
15Aber den Elenden wird er in seinem Elend erretten und dem Armen das Ohr öffnen in der Trübsal.
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.
16Und auch dich lockt er aus dem Rachen der Angst in weiten Raum, da keine Bedrängnis mehr ist; und an deinem Tische, voll des Guten, wirst du Ruhe haben.
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،
17Du aber machst die Sache der Gottlosen gut, daß ihre Sache und ihr Recht erhalten wird.
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
18Siehe zu, daß nicht vielleicht Zorn dich verlocke zum Hohn, oder die Größe des Lösegelds dich verleite.
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
19Meinst du, daß er deine Gewalt achte oder Gold oder irgend eine Stärke oder Vermögen?
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
20Du darfst der Nacht nicht begehren, welche Völker wegnimmt von ihrer Stätte.
20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.
21Hüte dich und kehre dich nicht zum Unrecht, wie du denn vor Elend angefangen hast.
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.
22Siehe Gott ist zu hoch in seiner Kraft; wo ist ein Lehrer, wie er ist?
22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
23Wer will ihm weisen seinen Weg, und wer will zu ihm sagen: “Du tust Unrecht?”
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟
24Gedenke daß du sein Werk erhebest, davon die Leute singen.
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.
25Denn alle Menschen sehen es; die Leute schauen's von ferne.
25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.
26Siehe Gott ist groß und unbekannt; seiner Jahre Zahl kann niemand erforschen.
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
27Er macht das Wasser zu kleinen Tropfen und treibt seine Wolken zusammen zum Regen,
27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.
28daß die Wolken fließen und triefen sehr auf die Menschen.
28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.
29Wenn er sich vornimmt die Wolken auszubreiten wie sein hoch Gezelt,
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
30siehe, so breitet er aus sein Licht über dieselben und bedeckt alle Enden des Meeres.
30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.
31Denn damit schreckt er die Leute und gibt doch Speise die Fülle.
31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.
32Er deckt den Blitz wie mit Händen und heißt ihn doch wieder kommen.
32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
33Davon zeugt sein Geselle, des Donners Zorn in den Wolken.
33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.