Giobbe 19
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1E GIOBBE rispose, e disse:
1پس ایوب در جواب گفت:
2Infino a quando addoglierete voi l'anima mia, E mi triterete con parole?
2«تا به کی جان مرا می‌رنجانید؟ و مرا به سخنان خود فرسوده می‌سازید؟
3Già dieci volte voi mi avete fatta onta; Non vi vergognate voi di procedere così stranamente meco?
3این ده مرتبه است که مرا مذمت نمودید، و خجالت نمی کشید که با من سختی می‌کنید؟
4Ma pure, sia così certamente che io abbia fallito, Il mio fallo dimorerà meco.
4و اگر فی الحقیقه خطا کرده‌ام، خطای من نزد من می‌ماند.
5Se pur volete innalzarvi sopra a me, E volete rimproverarmi il mio vituperio,
5اگر فی الواقع بر من تکبر نمایید و عار مرا بر من اثبات کنید،
6Sappiate ora che Iddio mi ha sovvertito, E ch'egli mi ha intorniato della sua rete.
6پس بدانید که خدا دعوی مرا منحرف ساخته، و به دام خود مرا احاطه نموده است.
7Ecco, io grido violenza, e non sono esaudito; Io sclamo, e non mi si fa ragione.
7اینک از ظلم، تضرع می‌نمایم و مستجاب نمی شوم و استغاثه می‌کنم و دادرسی نیست.
8Egli ha abbarrata la mia via sì che io non posso passare; Ed ha poste le tenebre sopra i miei sentieri.
8طریق مرا حصارنموده است که از آن نمی توانم گذشت و برراههای من تاریکی را گذارده است.
9Egli mi ha spogliato della mia gloria, E mi ha tolta la corona del mio capo.
9جلال مرا ازمن کنده است و تاج را از سر من برداشته،
10Egli mi ha disfatto d'ogn'intorno, sì che io me ne vo via; Ed ha fatta dileguar la mia speranza, come quella di un albero;
10مرا ازهر طرف خراب نموده، پس هلاک شدم. و مثل درخت، ریشه امید مرا کنده است.
11Ed ha accesa la sua ira contro a me, E mi ha reputato per uno de ' suoi nemici.
11غضب خودرا بر من افروخته، و مرا یکی از دشمنان خودشمرده است.
12Le sue schiere son venute tutte insieme, E si hanno spianata la via contro a me, E si sono accampate intorno al mio tabernacolo.
12فوجهای او با هم می‌آیند و راه خود را بر من بلند می‌کنند و به اطراف خیمه من اردو می‌زنند.
13Egli ha allontanati d'appresso a me i miei fratelli; I miei conoscenti si son del tutto alienati da me.
13«برادرانم را از نزد من دور کرده است وآشنایانم از من بالکل بیگانه شده‌اند.
14I miei prossimi se ne son rimasti, Ed i miei conoscenti mi hanno dimenticato.
14خویشانم مرا ترک نموده و آشنایانم مرا فراموش کرده‌اند.
15I miei famigliari, e le mie serventi, mi tengono per istraniero; Io paio loro un forestiere.
15نزیلان خانه‌ام و کنیزانم مرا غریب می‌شمارند، و در نظر ایشان بیگانه شده‌ام.
16Io chiamo il mio servitore, ed egli non risponde, Quantunque io lo preghi di mia bocca.
16غلام خود راصدا می‌کنم و مرا جواب نمی دهد، اگر‌چه او را به دهان خود التماس بکنم.
17Il mio fiato è divenuto stranio alla mia moglie, Benchè io la supplichi per li figliuoli del mio ventre.
17نفس من نزد زنم مکروه شده است و تضرع من نزد اولاد رحم مادرم.
18Fino a' piccoli fanciulli mi disdegnano; Se io mi levo, sparlano di me.
18بچه های کوچک نیز مرا حقیرمی شمارند و چون برمی خیزم به ضد من حرف می‌زنند.
19Tutti i miei consiglieri segreti mi abbominano; E quelli che io amava si son rivolti contro a me.
19همه اهل مشورتم از من نفرت می‌نمایند، و کسانی را که دوست می‌داشتم از من برگشته‌اند.
20Le mie ossa sono attaccate alla mia pelle ed alla mia carne; E non mi è rimasto altro di salvo che la pelle d'intorno a' miei denti.
20استخوانم به پوست و گوشتم چسبیده است، و با پوست دندانهای خودخلاصی یافته‌ام.
21Abbiate pietà di me, abbiate pietà di me, o voi amici miei; Perciocchè la mano del Signore mi ha toccato.
21بر من ترحم کنید! ترحم کنیدشما‌ای دوستانم! زیرا دست خدا مرا لمس نموده است.
22Perchè mi perseguitate voi come Iddio, E non vi saziate della mia carne?
22چرا مثل خدا بر من جفا می‌کنید وازگوشت من سیر نمی شوید.
23Oh! fosser pur ora scritti i miei ragionamenti! Oh! fosser pure stampati in un libro!
23کاش که سخنانم الان نوشته می‌شد! کاش که در کتابی ثبت می‌گردید،
24Oh! fossero in sempiterno intagliati con uno scarpello di ferro E con del piombo, sopra un sasso!
24و با قلم آهنین و سرب بر صخره‌ای تا به ابد کنده می‌شد!
25Ora, quant'è a me, io so che il mio Redentore vive, E che nell'ultimo giorno egli si leverà sopra la polvere;
25و من می‌دانم که ولی من زنده است، و در ایام آخر، بر زمین خواهدبرخاست.
26E quantunque , dopo la mia pelle, questo corpo sia roso, Pur vedrò con la carne mia Iddio;
26و بعد از آنکه این پوست من تلف شود، بدون جسدم نیز خدا را خواهم دید.
27Il quale io vedrò, gli occhi miei lo vedranno, e non un altro; Le mie reni si consumano in me.
27ومن او را برای خود خواهم دید. و چشمان من بر اوخواهد نگریست و نه چشم دیگری. اگر‌چه گرده هایم در اندرونم تلف شده باشد.
28Anzi dovreste dire: Perchè lo perseguitiamo noi? Poichè la radice della parola si ritrova in me.
28اگربگویید چگونه بر او جفا نماییم و حال آنگاه اصل امر در من یافت می‌شود.
29Temiate della spada; Perciocchè il supplicio dell'iniquità è la spada; Acciocchè sappiate che vi è un giudicio.
29پس از شمشیربترسید، زیرا که سزاهای شمشیر غضبناک است، تا دانسته باشید که داوری خواهد بود.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.