Giobbe 8
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Clementine Vulgate, 1598
1E BILDAD Suhita rispose, e disse:
1Respondens autem Baldad Suhites, dixit:
2Infino a quando proferirai tali ragionamenti, E saranno le parole della tua bocca come un vento impetuoso?
2[Usquequo loqueris talia, et spiritus multiplex sermones oris tui?
3Iddio pervertirebbe egli il giudicio? L'Onnipotente pervertirebbe egli la giustizia?
3Numquid Deus supplantat judicium? aut Omnipotens subvertit quod justum est?
4Se i tuoi figliuoli hanno peccato contro a lui, Egli altresì li ha dati in mano del lor misfatto.
4Etiam si filii tui peccaverunt ei, et dimisit eos in manu iniquitatis suæ:
5Ma quant'è a te, se tu ricerchi Iddio, E chiedi grazia all'Onnipotente;
5tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum, et Omnipotentem fueris deprecatus;
6Se tu sei puro e diritto, Certamente egli si risveglierà di presente in favor tuo, E farà prosperare il tuo giusto abitacolo.
6si mundus et rectus incesseris: statim evigilabit ad te, et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
7E la tua condizione di prima sarà stata piccola, E l'ultima diventerà grandissima.
7in tantum ut si priora tua fuerint parva, et novissima tua multiplicentur nimis.
8Perciocchè domanda pur le età primiere, E disponti ad informarti da' padri loro;
8Interroga enim generationem pristinam, et diligenter investiga patrum memoriam
9Imperocchè, quant'è a noi, siamo sol da ieri in qua, E non abbiamo intendimento; Perchè i nostri giorni son come un'ombra sopra la terra;
9(hesterni quippe sumus, et ignoramus, quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
10Non insegnerannoti essi, e non parlerannoti, E non trarranno essi fuori ragionamenti dal cuor loro?
10et ipsi docebunt te, loquentur tibi, et de corde suo proferent eloquia.
11Il giunco sorgerà egli senza pantano? L'erba de' prati crescerà ella senz'acqua?
11Numquid vivere potest scirpus absque humore? aut crescere carectum sine aqua?
12E pure, mentre è ancor verde, e non è ancora segata, Si secca avanti ogni altra erba.
12Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu, ante omnes herbas arescit.
13Tali son le vie di tutti quelli che dimenticano Iddio, E così perirà la speranza dell'ipocrita;
13Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum, et spes hypocritæ peribit.
14La cui speranza sarà troncata, E la cui confidanza sarà una casa di ragnolo.
14Non ei placebit vecordia sua, et sicut tela aranearum fiducia ejus.
15Egli si appoggerà in su la casa sua, ma quella non istarà ferma; Egli si atterrà ad essa, ma ella non istarà in piè.
15Innitetur super domum suam, et non stabit; fulciet eam, et non consurget.
16Egli è verdeggiante al sole, E i suoi rami si spandono fuori in sul giardino, nel quale è piantato;
16Humectus videtur antequam veniat sol, et in ortu suo germen ejus egredietur.
17Le sue radici s'intralciano presso alla fonte, Egli mira la casa di pietra.
17Super acervum petrarum radices ejus densabuntur, et inter lapides commorabitur.
18Ma, se alcuno lo manderà in ruina, divellendolo dal luogo suo , Questo lo rinnegherà dicendo: Io non ti vidi giammai .
18Si absorbuerit eum de loco suo, negabit eum, et dicet: Non novi te.
19Ecco, tale è l'allegrezza della sua via, E dalla polvere ne germoglieranno altri.
19Hæc est enim lætitia viæ ejus, ut rursum de terra alii germinentur.
20Ecco, Iddio non disdegna l' uomo intiero; Ma altresì non presta la mano a' maligni.
20Deus non projiciet simplicem, nec porriget manum malignis,
21Ancora empierà egli la tua bocca di riso, E le tue labbra di giubilo.
21donec impleatur risu os tuum, et labia tua jubilo.
22Quelli che ti odiano saranno vestiti di vergogna; Ma il tabernacolo degli empi non sarà più .
22Qui oderunt te induentur confusione, et tabernaculum impiorum non subsistet.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.