Job
Chapter 17
Reina-Valera 1909
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 17

Reina-Valera 1909
Clementine Vulgate, 1598
1MI ALIENTO está corrompido, acórtanse mis días, y me está aparejado el sepulcro.
1[Spiritus meus attenuabitur; dies mei breviabuntur: et solum mihi superest sepulchrum.
2No hay conmigo sino escarnecedores, en cuya acrimonia se detienen mis ojos.
2Non peccavi, et in amaritudinibus moratur oculus meus.
3Pon ahora, dame fianza para litigar contigo: ¿quién tocará ahora mi mano?
3Libera me, Domine, et pone me juxta te, et cujusvis manus pugnet contra me.
4Porque á éstos has tú escondido su corazón de inteligencia: por tanto, no los ensalzarás.
4Cor eorum longe fecisti a disciplina: propterea non exaltabuntur.
5El que denuncia lisonjas á sus prójimos, los ojos de sus hijos desfallezcan.
5Prædam pollicetur sociis, et oculi filiorum ejus deficient.
6El me ha puesto por parábola de pueblos, y delante de ellos he sido como tamboril.
6Posuit me quasi in proverbium vulgi, et exemplum sum coram eis.
7Y mis ojos se oscurecieron de desabrimiento, y mis pensamientos todos son como sombra.
7Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in nihilum redacta sunt.
8Los rectos se maravillarán de esto, y el inocente se levantará contra el hipócrita.
8Stupebunt justi super hoc, et innocens contra hypocritam suscitabitur.
9No obstante, proseguirá el justo su camino, y el limpio de manos aumentará la fuerza.
9Et tenebit justus viam suam, et mundis manibus addet fortitudinem.
10Mas volved todos vosotros, y venid ahora, que no hallaré entre vosotros sabio.
10Igitur omnes vos convertimini, et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.
11Pasáronse mis días, fueron arrancados mis pensamientos, los designios de mi corazón.
11Dies mei transierunt; cogitationes meæ dissipatæ sunt, torquentes cor meum.
12Pusieron la noche por día, y la luz se acorta delante de las tinieblas.
12Noctem verterunt in diem, et rursum post tenebras spero lucem.
13Si yo espero, el sepulcro es mi casa: haré mi cama en las tinieblas.
13Si sustinuero, infernus domus mea est, et in tenebris stravi lectulum meum.
14A la huesa tengo dicho: Mi padre eres tú; á los gusanos: Mi madre y mi hermana.
14Putredini dixi: Pater meus es; Mater mea, et soror mea, vermibus.
15¿Dónde pues estará ahora mi esperanza? y mi esperanza ¿quién la verá?
15Ubi est ergo nunc præstolatio mea? et patientiam meam quis considerat?
16A los rincones de la huesa descenderán, y juntamente descansarán en el polvo.
16In profundissimum infernum descendent omnia mea: putasne saltem ibi erit requies mihi?]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.