Job 23
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Clementine Vulgate, 1598
1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:
1Respondens autem Job, ait:
2Hoy también hablaré con amargura; que es más grave mi llaga que mi gemido.
2[Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.
3¡Quién me diera el saber dónde hallar á Dios! yo iría hasta su silla.
3Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus?
4Ordenaría juicio delante de él, y henchiría mi boca de argumentos.
4Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus:
5Yo sabría lo que él me respondería, y entendería lo que me dijese.
5ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.
6¿Pleitearía conmigo con grandeza de fuerza? No: antes él la pondría en mí.
6Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.
7Allí el justo razonaría con él: y escaparía para siempre de mi juez.
7Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.
8He aquí yo iré al oriente, y no lo hallaré ; y al occidente, y no lo percibiré:
8Si ad orientem iero, non apparet; si ad occidentem, non intelligam eum.
9Si al norte él obrare, yo no lo veré; al mediodía se esconderá, y no lo veré.
9Si ad sinistram, quid agam? non apprehendam eum; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.
10Mas él conoció mi camino: probaráme, y saldré como oro.
10Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.
11Mis pies tomaron su rastro; guardé su camino, y no me aparté.
11Vestigia ejus secutus est pes meus: viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.
12Del mandamiento de sus labios nunca me separé; guardé las palabras de su boca más que mi comida.
12A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.
13Empero si él se determina en una cosa, ¿quién lo apartará? Su alma deseó, é hizo.
13Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus: et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.
14El pues acabará lo que ha determinado de mí: y muchas cosas como estas hay en él.
14Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.
15Por lo cual yo me espanto en su presencia: consideraré, y temerélo.
15Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.
16Dios ha enervado mi corazón, y hame turbado el Omnipotente.
16Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.
17¿Por qué no fuí yo cortado delante de las tinieblas, y cubrió con oscuridad mi rostro?
17Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.