Job
Chapter 23
Reina-Valera 1909
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Job 23

Reina-Valera 1909
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Y RESPONDIÓ Job, y dijo:
1To naah Job mah,
2Hoy también hablaré con amargura; que es más grave mi llaga que mi gemido.
2vaihni loe kana ka haam; ka nathaih nung parai pongah hang ai ah ka om thai ai.
3¡Quién me diera el saber dónde hallar á Dios! yo iría hasta su silla.
3Anih hnukthaihaih ahmuen to ka panoek nahaeloe, anih anghnuthaih ahmuen ah ka caeh han!
4Ordenaría juicio delante de él, y henchiría mi boca de argumentos.
4A hmaa ah kaimah kawng to ka thuih moe, pakha hoiah lok ka thuih han.
5Yo sabría lo que él me respondería, y entendería lo que me dijese.
5Anih mah kawbangmaw na pathim tih, tiah ka panoek, a thuih han ih lok doeh ka panoek.
6¿Pleitearía conmigo con grandeza de fuerza? No: antes él la pondría en mí.
6A thacakhaih hoiah kai hae na hmang tih maw? Na hmang mak ai; anih mah kai ih lok hae tahngai lat tih.
7Allí el justo razonaría con él: y escaparía para siempre de mi juez.
7To ahmuen ah katoeng kami hoi lokthuihaih om tih, kai loe lokcaek kami khae hoiah ka loih poe tih boeh.
8He aquí yo iré al oriente, y no lo hallaré ; y al occidente, y no lo percibiré:
8Khenah, kai loe hmabangah ka caeh, toe anih loe to ahmuen ah om ai; hnukbangah kang nawn cadoeh, anih to ka panoek thai ai;
9Si al norte él obrare, yo no lo veré; al mediodía se esconderá, y no lo veré.
9a toksakhaih banqoi bangah ka caeh, toe anih to ka hnu thai ai; bantang bangah kang qoi naah doeh, anih to ka hnu thai ai.
10Mas él conoció mi camino: probaráme, y saldré como oro.
10Toe ka caehhaih loklam to ang panoek pae; anih mah kai ang tanoek pacoengah loe, sui baktiah ka om tih boeh.
11Mis pies tomaron su rastro; guardé su camino, y no me aparté.
11Ka khok mah a caehhaih khok tangkannawk to pazui, kam khraeng taak ai, anih ih loklam to ka pazui.
12Del mandamiento de sus labios nunca me separé; guardé las palabras de su boca más que mi comida.
12A pahni hoi paek ih lok to ka caeh taak ai; ni thokkruek kangaih caaknaek pongah doeh anih mah thuih ih loknawk to ni ka palung kue.
13Empero si él se determina en una cosa, ¿quién lo apartará? Su alma deseó, é hizo.
13Toe poekhaih maeto ah kaom, Sithaw to mi mah maw pakhrai thai tih? Anih loe a koehhaih baktiah ni sak.
14El pues acabará lo que ha determinado de mí: y muchas cosas como estas hay en él.
14Anih loe kai han suek ih hmuen to a sak; anih loe to baktih poekhaih paroeai tawnh.
15Por lo cual yo me espanto en su presencia: consideraré, y temerélo.
15To pongah a hmaa ah loe zithaih hoiah ni ka oh; to baktih hmuen to ka poek naah, anih to ka zit.
16Dios ha enervado mi corazón, y hame turbado el Omnipotente.
16Sithaw mah palungthin ang naemsak moe, Thacak Angraeng mah zithaih to ang paek;
17¿Por qué no fuí yo cortado delante de las tinieblas, y cubrió con oscuridad mi rostro?
17toe kai hae khoving hmaa ah va sut ai, ka hmaa ih khoving thung hoiah doeh paka ai.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.