Jó 23
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Então Jó respondeu:
1To naah Job mah,
2“Ainda hoje a minha queixa é rebelde. A mão dele é pesada, apesar do meu gemido.
2vaihni loe kana ka haam; ka nathaih nung parai pongah hang ai ah ka om thai ai.
3Ah, se eu soubesse onde poderia encontrá-lo! Para que eu pudesse chegar até o seu trono!
3Anih hnukthaihaih ahmuen to ka panoek nahaeloe, anih anghnuthaih ahmuen ah ka caeh han!
4Eu ordenaria a minha causa diante dele, e encheria a minha boca de argumentos.
4A hmaa ah kaimah kawng to ka thuih moe, pakha hoiah lok ka thuih han.
5Eu saberia as palavras com que ele me responderia, e entenderia o que ele me diria.
5Anih mah kawbangmaw na pathim tih, tiah ka panoek, a thuih han ih lok doeh ka panoek.
6Será que ele contenderia comigo na grandeza do seu poder? Não, mas ele me ouviria.
6A thacakhaih hoiah kai hae na hmang tih maw? Na hmang mak ai; anih mah kai ih lok hae tahngai lat tih.
7Ali o justo poderia argumentar com ele, e assim eu seria liberto para sempre do meu juiz.
7To ahmuen ah katoeng kami hoi lokthuihaih om tih, kai loe lokcaek kami khae hoiah ka loih poe tih boeh.
8“Se eu for para o leste, ele não está lá. Se eu for para o oeste, não consigo encontrá-lo.
8Khenah, kai loe hmabangah ka caeh, toe anih loe to ahmuen ah om ai; hnukbangah kang nawn cadoeh, anih to ka panoek thai ai;
9Ele trabalha ao norte, mas não consigo vê-lo. Ele se volta para o sul, mas não consigo vislumbrá-lo.
9a toksakhaih banqoi bangah ka caeh, toe anih to ka hnu thai ai; bantang bangah kang qoi naah doeh, anih to ka hnu thai ai.
10Mas ele conhece o caminho que eu tomo. Quando ele me provar, sairei como o ouro.
10Toe ka caehhaih loklam to ang panoek pae; anih mah kai ang tanoek pacoengah loe, sui baktiah ka om tih boeh.
11Meu pé se apegou firmemente aos seus passos. Guardei o seu caminho, e não me desviei.
11Ka khok mah a caehhaih khok tangkannawk to pazui, kam khraeng taak ai, anih ih loklam to ka pazui.
12Não recuei do mandamento dos seus lábios. Guardei as palavras da sua boca mais do que o meu alimento necessário.
12A pahni hoi paek ih lok to ka caeh taak ai; ni thokkruek kangaih caaknaek pongah doeh anih mah thuih ih loknawk to ni ka palung kue.
13Mas ele é único, e quem pode se opor a ele? O que a sua alma deseja, isso ele faz.
13Toe poekhaih maeto ah kaom, Sithaw to mi mah maw pakhrai thai tih? Anih loe a koehhaih baktiah ni sak.
14Pois ele realiza o que está determinado para mim. E muitas coisas semelhantes estão com ele.
14Anih loe kai han suek ih hmuen to a sak; anih loe to baktih poekhaih paroeai tawnh.
15Por isso estou aterrorizado diante da sua presença. Quando penso nisso, tenho medo dele.
15To pongah a hmaa ah loe zithaih hoiah ni ka oh; to baktih hmuen to ka poek naah, anih to ka zit.
16Pois Deus fez o meu coração desfalecer. O Todo-Poderoso me aterrorizou.
16Sithaw mah palungthin ang naemsak moe, Thacak Angraeng mah zithaih to ang paek;
17Porque eu não fui destruído antes das trevas, nem ele encobriu a densa escuridão do meu rosto.
17toe kai hae khoving hmaa ah va sut ai, ka hmaa ih khoving thung hoiah doeh paka ai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.