Jó 23
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Então Jó respondeu:
1Job antwoordde, en sprak:
2“Ainda hoje a minha queixa é rebelde. A mão dele é pesada, apesar do meu gemido.
2Al weer heet mijn klagen verzet: Maar zijn hand dwingt mij tot zuchten!
3Ah, se eu soubesse onde poderia encontrá-lo! Para que eu pudesse chegar até o seu trono!
3Ach, dat ik Hem vinden kon, En voor zijn troon kon verschijnen!
4Eu ordenaria a minha causa diante dele, e encheria a minha boca de argumentos.
4Dan zette ik Hem mijn zaak uiteen, En vulde mijn mond met bewijzen;
5Eu saberia as palavras com que ele me responderia, e entenderia o que ele me diria.
5Dan kende ik de woorden, waarmee Hij mij antwoordt, Vernam ik, wat Hij mij zegt.
6Será que ele contenderia comigo na grandeza do seu poder? Não, mas ele me ouviria.
6Zou Hij zijn macht in het geding moeten brengen? Neen, als Hij slechts naar mij hoorde!
7Ali o justo poderia argumentar com ele, e assim eu seria liberto para sempre do meu juiz.
7Dan zou Hij bemerken dat er bij Hem een onschuldige pleit, En ik was voorgoed van mijn Rechter bevrijd!
8“Se eu for para o leste, ele não está lá. Se eu for para o oeste, não consigo encontrá-lo.
8Maar ga ik naar het oosten, Hij is er niet, Of naar het westen, ik bespeur Hem niet;
9Ele trabalha ao norte, mas não consigo vê-lo. Ele se volta para o sul, mas não consigo vislumbrá-lo.
9Ik zoek Hem ten noorden, ik vind Hem niet, Wend mij naar het zuiden, ik zie Hem niet.
10Mas ele conhece o caminho que eu tomo. Quando ele me provar, sairei como o ouro.
10Het is, omdat Hij mijn wandel kent Omdat ik als goud te voorschijn zou treden, als Hij mij toetst:
11Meu pé se apegou firmemente aos seus passos. Guardei o seu caminho, e não me desviei.
11Want mijn voet bleef steeds in zijn spoor, Ik hield zijn pad, en verliet het nooit!
12Não recuei do mandamento dos seus lábios. Guardei as palavras da sua boca mais do que o meu alimento necessário.
12Van het bevel zijner lippen week ik niet af, Het woord van zijn mond heb ik in mijn boezem bewaard:
13Mas ele é único, e quem pode se opor a ele? O que a sua alma deseja, isso ele faz.
13Maar wil Hij iets, wie kan Hem beletten, Begeert Hij iets, Hij voert het uit!
14Pois ele realiza o que está determinado para mim. E muitas coisas semelhantes estão com ele.
14Ja, Hij volbrengt, wat Hij over mij heeft besloten, Met al het andere, wat Hij heeft beschikt:
15Por isso estou aterrorizado diante da sua presença. Quando penso nisso, tenho medo dele.
15En daarom ben ik voor Hem zo bang, Sidder ik, als ik aan Hem denk.
16Pois Deus fez o meu coração desfalecer. O Todo-Poderoso me aterrorizou.
16Het is God, die mijn hart murw heeft geslagen, De Almachtige, die mij verschrikt;
17Porque eu não fui destruído antes das trevas, nem ele encobriu a densa escuridão do meu rosto.
17Neen, niet door de duisternis ben ik ontsteld Niet door het donker, dat mijn gelaat bedekt!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.