Job 23
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Then Job answered and said:
1Job antwoordde, en sprak:
2Even to-day is my complaint bitter; my hand is become heavy because of my groaning.
2Al weer heet mijn klagen verzet: Maar zijn hand dwingt mij tot zuchten!
3Oh that I knew where I might find Him, that I might come even to His seat!
3Ach, dat ik Hem vinden kon, En voor zijn troon kon verschijnen!
4I would order my cause before Him, and fill my mouth with arguments.
4Dan zette ik Hem mijn zaak uiteen, En vulde mijn mond met bewijzen;
5I would know the words which He would answer me, and understand what He would say unto me.
5Dan kende ik de woorden, waarmee Hij mij antwoordt, Vernam ik, wat Hij mij zegt.
6Would He contend with me in His great power? Nay; but He would give heed unto me.
6Zou Hij zijn macht in het geding moeten brengen? Neen, als Hij slechts naar mij hoorde!
7There the upright might reason with Him; so should I be delivered for ever from my Judge.
7Dan zou Hij bemerken dat er bij Hem een onschuldige pleit, En ik was voorgoed van mijn Rechter bevrijd!
8Behold, I go forward, but He is not there, and backward, but I cannot perceive Him;
8Maar ga ik naar het oosten, Hij is er niet, Of naar het westen, ik bespeur Hem niet;
9On the left hand, when He doth work, but I cannot behold Him, He turneth Himself to the right hand, but I cannot see Him.
9Ik zoek Hem ten noorden, ik vind Hem niet, Wend mij naar het zuiden, ik zie Hem niet.
10For He knoweth the way that I take; when He hath tried me, I shall come forth as gold.
10Het is, omdat Hij mijn wandel kent Omdat ik als goud te voorschijn zou treden, als Hij mij toetst:
11My foot hath held fast to His steps, His way have I kept, and turned not aside.
11Want mijn voet bleef steeds in zijn spoor, Ik hield zijn pad, en verliet het nooit!
12I have not gone back from the commandment of His lips; I have treasured up the words of His mouth more than my necessary food.
12Van het bevel zijner lippen week ik niet af, Het woord van zijn mond heb ik in mijn boezem bewaard:
13But He is at one with Himself, and who can turn Him? And what His soul desireth, even that He doeth.
13Maar wil Hij iets, wie kan Hem beletten, Begeert Hij iets, Hij voert het uit!
14For He will perform that which is appointed for me; and many such things are with Him.
14Ja, Hij volbrengt, wat Hij over mij heeft besloten, Met al het andere, wat Hij heeft beschikt:
15Therefore am I affrighted at His presence; when I consider, I am afraid of Him.
15En daarom ben ik voor Hem zo bang, Sidder ik, als ik aan Hem denk.
16Yea, God hath made my heart faint, and the Almighty hath affrighted me;
16Het is God, die mijn hart murw heeft geslagen, De Almachtige, die mij verschrikt;
17Because I was not cut off before the darkness, neither did He cover the thick darkness from my face.
17Neen, niet door de duisternis ben ik ontsteld Niet door het donker, dat mijn gelaat bedekt!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.