Job 5
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Call now; is there any that will answer thee? And to which of the holy ones wilt thou turn?
1Roep maar: er is niemand, die u antwoord geeft; Tot wien van de heiligen wilt ge u wenden?
2For anger killeth the foolish man, and envy slayeth the silly one.
2Het is dus de wrevel, die den dwaas vermoordt, De gramschap doodt dus den zot.
3I have seen the foolish taking root; but suddenly I beheld his habitation cursed.
3Ik heb den dwaas wel wortel zien schieten, Maar plotseling verrotte zijn akker;
4His children are far from safety, and are crushed in the gate, with none to deliver them.
4Zijn kinderen werden van hulp verstoken, Reddeloos vertrapt in de poort;
5Whose harvest the hungry eateth up, and taketh it even out of the thorns, and the snare gapeth for their substance.
5Wat zij hebben geoogst, eet een hongerige op, En de dorstige rooft en drinkt de melk van hun kudde
6For affliction cometh not forth from the dust, neither doth trouble spring out of the ground;
6Want het kwaad schiet niet op uit het stof, En de rampspoed ontspruit uit de aarde niet:
7But man is born unto trouble, as the sparks fly upward.
7Maar het is de mens, die zichzelf de rampspoed verwekt, Zoals de vonken naar boven spatten!
8But as for me, I would seek unto God, and unto God would I commit my cause;
8Ik, ik wend mij tot God, En leg mijn zaak aan de Godheid voor:
9Who doeth great things and unsearchable, marvellous things without number;
9Hij, die grootse en ondoorgrondelijke dingen wrocht En ontelbare wonderen;
10Who giveth rain upon the earth, and sendeth waters upon the fields;
10Die regen over de aarde zendt, En water over de velden giet;
11So that He setteth up on high those that are low, and those that mourn are exalted to safety.
11Die de nederigen op de hoogte verheft, En treurenden het hoogste geluk doet smaken.
12He frustrateth the devices of the crafty, so that their hands can perform nothing substantial.
12Die de plannen der sluwen verijdelt, Zodat hun handen de ontwerpen niet ten uitvoer brengen;
13He taketh the wise in their own craftiness; and the counsel of the wily is carried headlong.
13Die de wijzen vangt in hun eigen list, Zodat de toeleg der slimmen mislukt,
14They meet with darkness in the day-time, and grope at noonday as in the night.
14En midden op de dag zij op duisternis stuiten, En rondtasten op klaarlichte dag, zoals in de nacht;
15But He saveth from the sword of their mouth, even the needy from the hand of the mighty.
15Maar die de geplaagden redt uit hun hand, Den arme uit de greep van den sterke:
16So the poor hath hope, and iniquity stoppeth her mouth.
16Zodat er weer hoop voor den zwakke is, En het onrecht de mond sluit.
17Behold, happy is the man whom God correcteth; therefore despise not thou the chastening of the Almighty.
17Gelukkig, gij mens, dien God kastijdt: Versmaad dus de straf van den Almachtige niet!
18For He maketh sore, and bindeth up; He woundeth, and His hands make whole.
18Want Hij wondt, maar verbindt, Hij kwetst, maar zijn handen genezen.
19He will deliver thee in six troubles; yea, in seven there shall no evil touch thee.
19Uit zes noden zal Hij u redden, En in de zevende treft u geen kwaad:
20In famine He will redeem thee from death; and in war from the power of the sword.
20In hongersnood redt Hij u van de dood, In de oorlog uit de greep van het zwaard;
21Thou shalt be hid from the scourge of the tongue; neither shalt thou be afraid of destruction when it cometh.
21Gij zijt veilig voor de gesel der tong, Zonder vrees voor het dreigend geweld.
22At destruction and famine thou shalt laugh; neither shalt thou be afraid of the beasts of the earth.
22Met geweld en gebrek zult ge lachen, Voor wilde beesten niet vrezen:
23For thou shalt be in league with the stones of the field; and the beasts of the field shall be at peace with thee.
23Want ge hebt een verbond met de stenen op het veld, En het wild gedierte leeft in vriendschap met u
24And thou shalt know that thy tent is in peace; and thou shalt visit thy habitation, and shalt miss nothing.
24Dan weet ge, dat uw tent in vrede is, Ge niets vermist, als ge uw woning doorzoekt;
25Thou shalt know also that thy seed shall be great, and thine offspring as the grass of the earth.
25Dan weet ge, dat uw nageslacht talrijk zal zijn, Uw spruiten als het gras op het veld.
26Thou shalt come to thy grave in a ripe age, like as a shock of corn cometh in in its season.
26Eerst in uw ouderdom daalt ge ten grave, Zoals de schoof wordt binnengehaald, als het tijd is!
27Lo this, we have searched it, so it is; hear it, and know thou it for thy good.
27Zie, dit hebben we nagespeurd, en zó is het; Luister er naar, en neem het ter harte!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.