Jó 19
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Então Jó respondeu:
1To pacoengah Job mah,
2“Até quando vocês me atormentarão, e me esmagarão com palavras?
2kai poek nang patang o sak, nasetto maw lok hoiah nang pacaekthlaek o han vop?
3Vocês me ofenderam dez vezes. Vocês não se envergonham de me atacar.
3Vai hato nang zoeh o boeh; azathaih tawn ai ah panoek vai ai ih kami baktiah nang zoeh o.
4Se é verdade que eu errei, meu erro permanece comigo mesmo.
4Sakpazaehaih ka tawnh cadoeh, ka sakpazaehaih loe kaimah nuiah ni krak.
5Se de fato vocês se engrandecem contra mim, e alegam contra mim a minha vergonha,
5Nangcae loe kai ni nam oek o thuih, a sak ih zaehaih pongah ni azathaih hoiah oh, tiah nang naa o:
6saibam agora que Deus me derrubou, e me cercou com a sua rede.
6toe kai loe Sithaw mah ni amtimsak moe, anih ih thaang pongah ka manh, tito panoek oh.
7“Eis que clamo contra a injustiça, mas não sou ouvido. Clamo por socorro, mas não há justiça.
7Khenah, ka sakpazaehaih thung hoiah ka hang; mi mah doeh tahngai ai; tha hoi ka hangh, toe toenghaih hoiah lokcaek kami om ai.
8Ele bloqueou o meu caminho para que eu não possa passar, e colocou trevas nas minhas veredas.
8Anih mah ka poeng thaih han ai ah ka caehhaih loklam to pakaa khoep, anih mah ka caehhaih loklam ah vinghaih to suek.
9Ele me despojou da minha glória, e tirou a coroa da minha cabeça.
9Ka lensawkhaih to anih mah ang khringh pae moe, ka lu nui ih lumuek to ang lak pae ving.
10Ele me destruiu de todos os lados, e eu me vou. Ele arrancou a minha esperança como uma árvore.
10Anih mah ahmuen kruek hoi ang boh pongah, kam ro boeh; anih mah ka oephaih to thing baktiah ang phongh pae ving.
11Ele também acendeu a sua ira contra mim. Ele me considera entre os seus adversários.
11Anih ih palung kabae to kai khaeah ang palai moe, kai hae a misa ah ang poek.
12Suas tropas avançam juntas, constroem uma rampa de cerco contra mim, e acampam ao redor da minha tenda.
12Anih ih misatuh kaminawk loe, kai tuk hanah nawnto angzoh o moe, kai ih kahni im taeng boih ah atai o.
13“Ele afastou de mim os meus irmãos. Meus conhecidos se tornaram verdadeiros estranhos para mim.
13Kam nawkamyanawk to kai khae hoi kangthla ah a ohsak moe, kam puinawk doeh panoek vai ai ih kami baktiah ni oh o.
14Meus parentes se afastaram. Meus amigos íntimos se esqueceram de mim.
14Ka canawknawk mah ang pahnawt o moe, kam puinawk mah ang pahnet o boeh.
15Os que moram na minha casa e as minhas servas me consideram um estranho. Sou um estrangeiro aos olhos deles.
15Ka tamna nongpatanawk hoi ka imthung takohnawk mah angvin baktih, prae kalah kami baktiah ang khet o.
16Chamo o meu servo, e ele não me responde. Eu lhe imploro com a minha própria boca.
16Ka tamna to ka kawk naah, na pathim ai; tahmenhaih ka hnik cadoeh, na pathim ai boeh.
17Meu hálito é repulsivo para a minha esposa. Sou repugnante para os filhos da minha própria mãe.
17Kang hahhaih takhi loe ka zu koeh koiah om ai, ka caanawk hanah panuet thok hmuen ah oh boeh.
18Até as crianças pequenas me desprezam. Se eu me levanto, elas falam contra mim.
18Ue, nawktanawk mah ang patoek o, kang thawk tahang naah, ang pahnui o thuih.
19Todos os meus amigos íntimos me abominam. Aqueles a quem eu amava se voltaram contra mim.
19Kam puinawk mah ang panuet o moe, ka palung ih kaminawk doeh ka misa ah angcoeng o ving boeh.
20Meus ossos se apegam à minha pele e à minha carne. Eu escapei só com a pele dos meus dentes.
20Ka huh loe nganhin hoi angbet rap boeh moe, ka haa doeh angkhringh boeh.
21“Tenham piedade de mim. Tenham piedade de mim, vocês, meus amigos, pois a mão de Deus me tocou.
21Aw kam puinawk, na tahmen oh, na tahmen oh; Sithaw mah ni ang boh.
22Por que vocês me perseguem como Deus, e não se fartam da minha carne?
22Tipongah Sithaw pacaekthlaek baktiah kai nang pacaekthlaek o loe? Kai ih angan hoiah zok nam hah o ai vop maw?
23“Quem dera as minhas palavras fossem agora escritas! Quem dera fossem registradas em um livro!
23Aw, ka loknawk hae pakuem o nasoe loe, nihcae mah cabu ah pathok o nasoe.
24Que com uma pena de ferro e chumbo fossem gravadas na rocha para sempre!
24Sum cacung hoiah tarik o nasoe loe, thlung nuiah dungzan ah tarik o poe nasoe!
25Mas quanto a mim, eu sei que o meu Redentor vive. E no fim, ele se levantará sobre a terra.
25Kai akrangkung loe hing, tiah ka panoek; anih loe hnukkhuem atue boeng naah long ah angdoe tih;
26Depois que a minha pele for destruída, então verei a Deus em minha carne,
26ka nganhin amro moe, hae takpum hae amro ving cadoeh, ka taksa hoiah Sithaw to ka hnu vop tih;
27a quem eu, eu mesmo, verei do meu lado. Meus olhos o verão, e não como um estranho. “Meu coração se consome dentro de mim.
27anih to ka hnu tih; minawk mah hnuk ih na ai, kaimah roe mik hoiah ka hnu tih; ka palungthin mah zing kong boeh.
28Se vocês dizem: 'Como o perseguiremos!' porque a raiz do problema se encontra em mim,
28Nangcae mah, anih hae kawbangmaw pacaekthlaek han, anih zae nethaih kawbangmaw hnuk thai han? tiah na thuih o,
29tenham medo da espada, pois a ira traz as punições da espada, para que saibam que há um juízo.”
29sumsen to na zit o han oh, Sithaw palungphuihaih mah sumsen hoi danpaekhaih to tacawtsak, lokcaekhaih atue oh, tiah panoek oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.