โยบ 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1โยบจึงตอบว่า
1To pacoengah Job mah,
2“พวกคุณจะทรมานผมอีกนานแค่ไหน จะใช้คำพูดบดขยี้ผมอีกนานเท่าไร?
2kai poek nang patang o sak, nasetto maw lok hoiah nang pacaekthlaek o han vop?
3พวกคุณตำหนิผมสิบครั้งแล้ว ไม่อายเลยที่โจมตีผม
3Vai hato nang zoeh o boeh; azathaih tawn ai ah panoek vai ai ih kami baktiah nang zoeh o.
4ถ้าผมทำผิดจริง ความผิดนั้นก็อยู่กับผมเอง
4Sakpazaehaih ka tawnh cadoeh, ka sakpazaehaih loe kaimah nuiah ni krak.
5ถ้าพวกคุณจะยกตัวข่มผมจริงๆ และเอาความอับอายของผมมาฟ้องร้อง
5Nangcae loe kai ni nam oek o thuih, a sak ih zaehaih pongah ni azathaih hoiah oh, tiah nang naa o:
6ก็จงรู้ว่าพระเจ้าทำให้ผมเสียหลัก และเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมผมไว้
6toe kai loe Sithaw mah ni amtimsak moe, anih ih thaang pongah ka manh, tito panoek oh.
7“ผมร้องว่า ‘อยุติธรรม!’ แต่ไม่มีใครฟัง ผมร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีความยุติธรรม
7Khenah, ka sakpazaehaih thung hoiah ka hang; mi mah doeh tahngai ai; tha hoi ka hangh, toe toenghaih hoiah lokcaek kami om ai.
8พระองค์ก่อกำแพงขวางทางจนผมผ่านไม่ได้ วางความมืดไว้ตามทางของผม
8Anih mah ka poeng thaih han ai ah ka caehhaih loklam to pakaa khoep, anih mah ka caehhaih loklam ah vinghaih to suek.
9พระองค์ถอดเกียรติยศผมออก เอามงกุฎไปจากศีรษะ
9Ka lensawkhaih to anih mah ang khringh pae moe, ka lu nui ih lumuek to ang lak pae ving.
10พระองค์รื้อผมลงทุกด้านจนหมดสิ้น ถอนความหวังผมเหมือนถอนต้นไม้
10Anih mah ahmuen kruek hoi ang boh pongah, kam ro boeh; anih mah ka oephaih to thing baktiah ang phongh pae ving.
11พระองค์จุดความโกรธใส่ผม นับผมอยู่ในหมู่ศัตรู
11Anih ih palung kabae to kai khaeah ang palai moe, kai hae a misa ah ang poek.
12กองทัพของพระองค์เข้ามาพร้อมกัน ก่อทางลาดล้อมโจมตีผม ตั้งค่ายรอบเต็นท์ผม
12Anih ih misatuh kaminawk loe, kai tuk hanah nawnto angzoh o moe, kai ih kahni im taeng boih ah atai o.
13“พระองค์ทำให้พี่น้องชายห่างไกลผม คนรู้จักกลายเป็นคนแปลกหน้าไปหมด
13Kam nawkamyanawk to kai khae hoi kangthla ah a ohsak moe, kam puinawk doeh panoek vai ai ih kami baktiah ni oh o.
14ญาติจากผมไป เพื่อนสนิทลืมผมแล้ว
14Ka canawknawk mah ang pahnawt o moe, kam puinawk mah ang pahnet o boeh.
15คนในบ้านและสาวใช้มองผมเป็นคนแปลกหน้า ผมเป็นคนต่างถิ่นในสายตาพวกเขา
15Ka tamna nongpatanawk hoi ka imthung takohnawk mah angvin baktih, prae kalah kami baktiah ang khet o.
16ผมเรียกคนรับใช้ เขาก็ไม่ตอบ ผมต้องอ้อนวอนเขาด้วยปาก
16Ka tamna to ka kawk naah, na pathim ai; tahmenhaih ka hnik cadoeh, na pathim ai boeh.
17ลมหายใจผมเป็นที่รังเกียจของภรรยา พี่น้องร่วมแม่ก็ขยะแขยงผม
17Kang hahhaih takhi loe ka zu koeh koiah om ai, ka caanawk hanah panuet thok hmuen ah oh boeh.
18แม้เด็กเล็กยังดูหมิ่นผม ถ้าผมลุกขึ้น พวกเขาก็พูดต่อต้าน
18Ue, nawktanawk mah ang patoek o, kang thawk tahang naah, ang pahnui o thuih.
19เพื่อนสนิททุกคนรังเกียจผม คนที่ผมรักหันมาต่อสู้ผม
19Kam puinawk mah ang panuet o moe, ka palung ih kaminawk doeh ka misa ah angcoeng o ving boeh.
20กระดูกผมติดหนังติดเนื้อ ผมรอดมาได้อย่างหวุดหวิด
20Ka huh loe nganhin hoi angbet rap boeh moe, ka haa doeh angkhringh boeh.
21“สงสารผมเถอะ สงสารผมเถอะ เพื่อนๆ เพราะมือพระเจ้าแตะต้องผมแล้ว
21Aw kam puinawk, na tahmen oh, na tahmen oh; Sithaw mah ni ang boh.
22ทำไมพวกคุณไล่ทำร้ายผมเหมือนพระเจ้า ยังไม่อิ่มกับเนื้อผมหรือ?
22Tipongah Sithaw pacaekthlaek baktiah kai nang pacaekthlaek o loe? Kai ih angan hoiah zok nam hah o ai vop maw?
23“ถ้าถ้อยคำผมถูกเขียนไว้ตอนนี้ก็คงดี! ถ้าได้จารึกลงในหนังสือก็คงดี!
23Aw, ka loknawk hae pakuem o nasoe loe, nihcae mah cabu ah pathok o nasoe.
24ขอให้ใช้เหล็กจารและตะกั่ว สลักไว้บนหินตลอดกาล!
24Sum cacung hoiah tarik o nasoe loe, thlung nuiah dungzan ah tarik o poe nasoe!
25แต่ผมรู้ว่าผู้ไถ่ของผมมีชีวิตอยู่ ในที่สุด เขาจะยืนอยู่บนแผ่นดิน
25Kai akrangkung loe hing, tiah ka panoek; anih loe hnukkhuem atue boeng naah long ah angdoe tih;
26หลังจากผิวหนังผมถูกทำลาย ผมจะเห็นพระเจ้าในเนื้อหนังของผม
26ka nganhin amro moe, hae takpum hae amro ving cadoeh, ka taksa hoiah Sithaw to ka hnu vop tih;
27ผมเองจะเห็นพระองค์อยู่ฝ่ายผม ตาผมจะเห็น ไม่ใช่ในฐานะคนแปลกหน้า “หัวใจผมหมดแรงอยู่ภายใน
27anih to ka hnu tih; minawk mah hnuk ih na ai, kaimah roe mik hoiah ka hnu tih; ka palungthin mah zing kong boeh.
28ถ้าพวกคุณพูดว่า ‘เราจะไล่ทำร้ายเขาอย่างไรดี!’ เพราะพบต้นตอของเรื่องในตัวผม
28Nangcae mah, anih hae kawbangmaw pacaekthlaek han, anih zae nethaih kawbangmaw hnuk thai han? tiah na thuih o,
29ก็จงกลัวดาบ เพราะความโกรธนำโทษจากดาบมา เพื่อพวกคุณจะรู้ว่ามีการตัดสิน”
29sumsen to na zit o han oh, Sithaw palungphuihaih mah sumsen hoi danpaekhaih to tacawtsak, lokcaekhaih atue oh, tiah panoek oh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.