โยบ 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Berean Standard Bible
1โยบจึงตอบว่า
1Then Job answered:
2“พวกคุณจะทรมานผมอีกนานแค่ไหน จะใช้คำพูดบดขยี้ผมอีกนานเท่าไร?
2“How long will you torment me and crush me with your words?
3พวกคุณตำหนิผมสิบครั้งแล้ว ไม่อายเลยที่โจมตีผม
3Ten times now you have reproached me; you shamelessly mistreat me.
4ถ้าผมทำผิดจริง ความผิดนั้นก็อยู่กับผมเอง
4Even if I have truly gone astray, my error concerns me alone.
5ถ้าพวกคุณจะยกตัวข่มผมจริงๆ และเอาความอับอายของผมมาฟ้องร้อง
5If indeed you would exalt yourselves above me and use my disgrace against me,
6ก็จงรู้ว่าพระเจ้าทำให้ผมเสียหลัก และเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมผมไว้
6then understand that it is God who has wronged me and drawn His net around me.
7“ผมร้องว่า ‘อยุติธรรม!’ แต่ไม่มีใครฟัง ผมร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีความยุติธรรม
7Though I cry out, ‘Violence!’ I get no response; though I call for help, there is no justice.
8พระองค์ก่อกำแพงขวางทางจนผมผ่านไม่ได้ วางความมืดไว้ตามทางของผม
8He has blocked my way so I cannot pass; He has veiled my paths with darkness.
9พระองค์ถอดเกียรติยศผมออก เอามงกุฎไปจากศีรษะ
9He has stripped me of my honor and removed the crown from my head.
10พระองค์รื้อผมลงทุกด้านจนหมดสิ้น ถอนความหวังผมเหมือนถอนต้นไม้
10He tears me down on every side until I am gone; He uproots my hope like a tree.
11พระองค์จุดความโกรธใส่ผม นับผมอยู่ในหมู่ศัตรู
11His anger burns against me, and He counts me among His enemies.
12กองทัพของพระองค์เข้ามาพร้อมกัน ก่อทางลาดล้อมโจมตีผม ตั้งค่ายรอบเต็นท์ผม
12His troops advance together; they construct a ramp against me and encamp around my tent.
13“พระองค์ทำให้พี่น้องชายห่างไกลผม คนรู้จักกลายเป็นคนแปลกหน้าไปหมด
13He has removed my brothers from me; my acquaintances have abandoned me.
14ญาติจากผมไป เพื่อนสนิทลืมผมแล้ว
14My kinsmen have failed me, and my friends have forgotten me.
15คนในบ้านและสาวใช้มองผมเป็นคนแปลกหน้า ผมเป็นคนต่างถิ่นในสายตาพวกเขา
15My guests and maidservants count me as a stranger; I am a foreigner in their sight.
16ผมเรียกคนรับใช้ เขาก็ไม่ตอบ ผมต้องอ้อนวอนเขาด้วยปาก
16I call for my servant, but he does not answer, though I implore him with my own mouth.
17ลมหายใจผมเป็นที่รังเกียจของภรรยา พี่น้องร่วมแม่ก็ขยะแขยงผม
17My breath is repulsive to my wife, and I am loathsome to my own family.
18แม้เด็กเล็กยังดูหมิ่นผม ถ้าผมลุกขึ้น พวกเขาก็พูดต่อต้าน
18Even little boys scorn me; when I appear, they deride me.
19เพื่อนสนิททุกคนรังเกียจผม คนที่ผมรักหันมาต่อสู้ผม
19All my best friends despise me, and those I love have turned against me.
20กระดูกผมติดหนังติดเนื้อ ผมรอดมาได้อย่างหวุดหวิด
20My skin and flesh cling to my bones; I have escaped by the skin of my teeth.
21“สงสารผมเถอะ สงสารผมเถอะ เพื่อนๆ เพราะมือพระเจ้าแตะต้องผมแล้ว
21Have pity on me, my friends, have pity, for the hand of God has struck me.
22ทำไมพวกคุณไล่ทำร้ายผมเหมือนพระเจ้า ยังไม่อิ่มกับเนื้อผมหรือ?
22Why do you persecute me as God does? Will you never get enough of my flesh?
23“ถ้าถ้อยคำผมถูกเขียนไว้ตอนนี้ก็คงดี! ถ้าได้จารึกลงในหนังสือก็คงดี!
23I wish that my words were recorded and inscribed in a book,
24ขอให้ใช้เหล็กจารและตะกั่ว สลักไว้บนหินตลอดกาล!
24by an iron stylus on lead, or chiseled in stone forever.
25แต่ผมรู้ว่าผู้ไถ่ของผมมีชีวิตอยู่ ในที่สุด เขาจะยืนอยู่บนแผ่นดิน
25But I know that my Redeemer lives, and in the end He will stand upon the earth.
26หลังจากผิวหนังผมถูกทำลาย ผมจะเห็นพระเจ้าในเนื้อหนังของผม
26Even after my skin has been destroyed, yet in my flesh I will see God.
27ผมเองจะเห็นพระองค์อยู่ฝ่ายผม ตาผมจะเห็น ไม่ใช่ในฐานะคนแปลกหน้า “หัวใจผมหมดแรงอยู่ภายใน
27I will see Him for myself; my eyes will behold Him, and not as a stranger. How my heart yearns within me!
28ถ้าพวกคุณพูดว่า ‘เราจะไล่ทำร้ายเขาอย่างไรดี!’ เพราะพบต้นตอของเรื่องในตัวผม
28If you say, ‘Let us persecute him, since the root of the matter lies with him,’
29ก็จงกลัวดาบ เพราะความโกรธนำโทษจากดาบมา เพื่อพวกคุณจะรู้ว่ามีการตัดสิน”
29then you should fear the sword yourselves, because wrath brings punishment by the sword, so that you may know there is a judgment.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.