โยบ 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1โยบจึงตอบว่า
1Then Job answered, and said:
2“พวกคุณจะทรมานผมอีกนานแค่ไหน จะใช้คำพูดบดขยี้ผมอีกนานเท่าไร?
2How long do you afflict my soul, and break me in pieces with words?
3พวกคุณตำหนิผมสิบครั้งแล้ว ไม่อายเลยที่โจมตีผม
3Behold, these ten times you confound me, and are not ashamed to oppress me.
4ถ้าผมทำผิดจริง ความผิดนั้นก็อยู่กับผมเอง
4For if I have been ignorant, my ignorance shall be with me.
5ถ้าพวกคุณจะยกตัวข่มผมจริงๆ และเอาความอับอายของผมมาฟ้องร้อง
5But you have set yourselves up against me, and reprove me with my reproaches.
6ก็จงรู้ว่าพระเจ้าทำให้ผมเสียหลัก และเอาตาข่ายของพระองค์ล้อมผมไว้
6At least now understand, that God hath not afflicted me with an equal judgment, and compassed me with his scourges.
7“ผมร้องว่า ‘อยุติธรรม!’ แต่ไม่มีใครฟัง ผมร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีความยุติธรรม
7Behold I cry suffering violence, and no one will hear: I shall cry aloud, and there is none to judge.
8พระองค์ก่อกำแพงขวางทางจนผมผ่านไม่ได้ วางความมืดไว้ตามทางของผม
8He hath hedged in my path round about, and I cannot pass, and in my way he hath set darkness.
9พระองค์ถอดเกียรติยศผมออก เอามงกุฎไปจากศีรษะ
9He hath stripped me of my glory, and hath taken the crown from my head.
10พระองค์รื้อผมลงทุกด้านจนหมดสิ้น ถอนความหวังผมเหมือนถอนต้นไม้
10He hath destroyed me on every side, and I am lost, and he hath taken away my hope, as from a tree that is plucked up.
11พระองค์จุดความโกรธใส่ผม นับผมอยู่ในหมู่ศัตรู
11His wrath is kindled against me, and he hath counted me as his enemy.
12กองทัพของพระองค์เข้ามาพร้อมกัน ก่อทางลาดล้อมโจมตีผม ตั้งค่ายรอบเต็นท์ผม
12His troops have come together, and have made themselves a way by me, and have besieged my tabernacle round about.
13“พระองค์ทำให้พี่น้องชายห่างไกลผม คนรู้จักกลายเป็นคนแปลกหน้าไปหมด
13He hath put my brethren far from me, and my acquaintance like strangers have departed from me.
14ญาติจากผมไป เพื่อนสนิทลืมผมแล้ว
14My kinsmen have forsaken me, and they that knew me, have forgotten me.
15คนในบ้านและสาวใช้มองผมเป็นคนแปลกหน้า ผมเป็นคนต่างถิ่นในสายตาพวกเขา
15They that dwelt in my house, and my maidservants have counted me a stranger, and I have been like an alien in their eyes.
16ผมเรียกคนรับใช้ เขาก็ไม่ตอบ ผมต้องอ้อนวอนเขาด้วยปาก
16I called my servant, and he gave me no answer, I entreated him with my own mouth.
17ลมหายใจผมเป็นที่รังเกียจของภรรยา พี่น้องร่วมแม่ก็ขยะแขยงผม
17My wife hath abhorred my breath, and I entreated the children of my womb.
18แม้เด็กเล็กยังดูหมิ่นผม ถ้าผมลุกขึ้น พวกเขาก็พูดต่อต้าน
18Even fools despise me; and when I gone from them, they spoke against me.
19เพื่อนสนิททุกคนรังเกียจผม คนที่ผมรักหันมาต่อสู้ผม
19They that were sometime my counsellors, have abhorred me: and he whom I love most is turned against me.
20กระดูกผมติดหนังติดเนื้อ ผมรอดมาได้อย่างหวุดหวิด
20The flesh being consumed. My bone hath cleaved to my skin, and nothing but lips are left about my teeth.
21“สงสารผมเถอะ สงสารผมเถอะ เพื่อนๆ เพราะมือพระเจ้าแตะต้องผมแล้ว
21Have pity on me, have pity on me, at least you my friends, because the hand of the Lord hath touched me.
22ทำไมพวกคุณไล่ทำร้ายผมเหมือนพระเจ้า ยังไม่อิ่มกับเนื้อผมหรือ?
22Why do you persecute me as God, and glut yourselves with my flesh?
23“ถ้าถ้อยคำผมถูกเขียนไว้ตอนนี้ก็คงดี! ถ้าได้จารึกลงในหนังสือก็คงดี!
23Who will grant me that my words may be written? Who will grant me that they may be marked down in a book?
24ขอให้ใช้เหล็กจารและตะกั่ว สลักไว้บนหินตลอดกาล!
24With an iron pen and in a plate of lead, or else be graven with an instrument in flint stone.
25แต่ผมรู้ว่าผู้ไถ่ของผมมีชีวิตอยู่ ในที่สุด เขาจะยืนอยู่บนแผ่นดิน
25For I know that my Redeemer liveth, and in the last day I shall rise out of the earth.
26หลังจากผิวหนังผมถูกทำลาย ผมจะเห็นพระเจ้าในเนื้อหนังของผม
26And I shall be clothed again with my skin, and in my flesh I will see my God.
27ผมเองจะเห็นพระองค์อยู่ฝ่ายผม ตาผมจะเห็น ไม่ใช่ในฐานะคนแปลกหน้า “หัวใจผมหมดแรงอยู่ภายใน
27Whom I myself shall see, and my eyes shall behold, and not another: this my hope is laid up in my bosom.
28ถ้าพวกคุณพูดว่า ‘เราจะไล่ทำร้ายเขาอย่างไรดี!’ เพราะพบต้นตอของเรื่องในตัวผม
28Why then do you say now: Let us persecute him, and let us find occasion of word against him?
29ก็จงกลัวดาบ เพราะความโกรธนำโทษจากดาบมา เพื่อพวกคุณจะรู้ว่ามีการตัดสิน”
29Flee then from the face of the sword, for the sword is the revenger of iniquities: and know ye that there is judgment.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.