โยบ 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1โยบจึงตอบว่า
1Then Job answered, and said:
2“ตั้งใจฟังคำพูดผม ให้สิ่งนี้เป็นการปลอบใจจากพวกคุณ
2Hear, I beseech you, my words, and do penance.
3อดทนให้ผมพูดบ้าง พูดจบแล้ว จะเยาะเย้ยก็เชิญ
3Suffer me, and I will speak, and after, if you please, laugh at my words.
4ผมร้องทุกข์ต่อมนุษย์หรือ? ทำไมผมจะร้อนใจไม่ได้?
4Is my debate against man, that I should not have just reason to be troubled?
5มองผมแล้วจงตกตะลึง เอามือปิดปากไว้
5Hearken to me and be astonished, and lay your finger on your mouth.
6พอนึกถึง ผมก็หวั่นไหว ความสยองเกาะกุมเนื้อผม
6As for me, when I remember, I am afraid, and trembling taketh hold on my flesh.
7“ทำไมคนชั่วยังมีชีวิต แก่ชรา แล้วยังมีอำนาจมากขึ้น?
7Why then do the wicked live, are they advanced, and strengthened with riches?
8ลูกของพวกเขาตั้งตัวมั่นคงอยู่ด้วยกันต่อหน้า ลูกหลานอยู่ต่อหน้าต่อตา
8Their seed continueth before them, a multitude of kinsmen, and of children’s children in their sight.
9บ้านของพวกเขาปลอดภัย ไม่มีความกลัว ไม้เรียวของพระเจ้าไม่ได้อยู่เหนือพวกเขา
9Their houses are secure and peaceable, and the rod of God is not upon them.
10วัวตัวผู้ผสมพันธุ์ไม่เคยพลาด วัวตัวเมียคลอดลูกและไม่แท้ง
10Their cattle have conceived, and failed not: their cow has calved, and is not deprived of her fruit.
11พวกเขาปล่อยลูกเล็กๆ ออกไปเหมือนฝูงสัตว์ ลูกๆ เต้นรำ
11Their little ones go out like a flock, and their children dance and play.
12พวกเขาร้องเพลงกับรำมะนาและพิณ รื่นเริงกับเสียงปี่
12They take the timbrel, and the harp, and rejoice at the sound of the organ.
13พวกเขาใช้วันเวลาอย่างรุ่งเรือง แล้วลงสู่เชโอลในพริบตา
13They spend their days in wealth, and in a moment they go down to hell.
14พวกเขาบอกพระเจ้าว่า ‘ไปจากพวกเราเถอะ เราไม่อยากรู้ทางของพระองค์
14Who have said to God: Depart from us, we desire not the knowledge of thy ways.
15พระผู้ทรงฤทธิ์เป็นอะไร เราจึงต้องรับใช้? ถ้าอธิษฐานถึงพระองค์ เราจะได้ประโยชน์อะไร?’
15Who is the Almighty, that we should serve him? and what doth it profit us if we pray to him?
16ดูสิ ความรุ่งเรืองของพวกเขาไม่ได้อยู่ในมือพวกเขา แผนของคนชั่วอยู่ไกลจากผม
16Yet because their good things are not in their hand, may the counsel of the wicked be far from me.
17“บ่อยแค่ไหนที่ตะเกียงคนชั่วดับ ที่ภัยพิบัติมาถึงพวกเขา ที่พระเจ้าแบ่งสรรความทุกข์ด้วยความโกรธ?
17How often shall the lamp of the wicked be put out, and a deluge come upon them, and he shall distribute the sorrows of his wrath?
18บ่อยแค่ไหนที่พวกเขาเป็นเหมือนฟางต่อหน้าลม เหมือนแกลบที่พายุพัดไป?
18They shall be as chaff before the face of the wind, and as ashes which the whirlwind scattereth.
19พวกคุณพูดว่า ‘พระเจ้าเก็บความผิดของเขาไว้ให้ลูกๆ’ ขอให้พระองค์ตอบแทนตัวเขาเอง เพื่อเขาจะได้รู้
19God shall lay up the sorrow of the father for his children: and when he shall repay, then shall he know.
20ขอให้ตาเขาเห็นความพินาศของตน ให้เขาดื่มความโกรธของพระผู้ทรงฤทธิ์
20His eyes shall see his own destruction, and he shall drink of the wrath of the Almighty.
21เขาจะใส่ใจอะไรกับบ้านที่เหลือหลังจากตาย เมื่อจำนวนเดือนของเขาถูกตัดไปแล้ว?
21For what is it to him what befalleth his house after him: and if the number of his months be diminished by one half?
22“จะมีใครสอนความรู้แก่พระเจ้าได้ ในเมื่อพระองค์ตัดสินผู้ที่อยู่สูง?
22Shall any one teach God knowledge, who judgeth those that are high?
23คนหนึ่งตายขณะที่ยังแข็งแรงเต็มที่ อยู่สบายและสงบทุกอย่าง
23One man dieth strong, and hale, rich and happy.
24ถังของเขาเต็มด้วยน้ำนม ไขกระดูกชุ่มอยู่
24His bowels are full of fat, and his bones are moistened with marrow.
25อีกคนตายด้วยใจขมขื่น ไม่เคยลิ้มรสสิ่งดี
25But another dieth in bitterness of soul without any riches:
26ทั้งสองนอนในฝุ่นเหมือนกัน มีหนอนปกคลุม
26And yet they shall sleep together in the dust, and worms shall cover them.
27“ผมรู้ความคิดของพวกคุณ รู้แผนที่พวกคุณจะใช้ทำร้ายผม
27Surely I know your thoughts, and your unjust judgments against me.
28พวกคุณพูดว่า ‘บ้านของเจ้าผู้ครองนครอยู่ไหน? เต็นท์ที่คนชั่วเคยอยู่ อยู่ที่ไหน?’
28For you say: Where is the house of the prince? and where are the dwelling places of the wicked?
29พวกคุณไม่เคยถามคนเดินทางหรือ? ไม่รู้คำให้การของพวกเขาหรือ
29Ask any one of them that go by the way, and you shall perceive that he knoweth these same things.
30ว่าคนชั่วถูกเก็บไว้จนถึงวันภัยพิบัติ พวกเขาถูกนำออกมาสู่วันแห่งความโกรธ?
30Because the wicked man is reserved to the day of destruction, and he shall be brought to the day of wrath.
31ใครจะบอกทางของเขาต่อหน้าเขา? ใครจะตอบแทนสิ่งที่เขาทำ?
31Who shall reprove his way to his face? and who shall repay him what he hath done?
32แต่เขาจะถูกหามไปสู่หลุมศพ มีคนเฝ้าสุสาน
32He shall be brought to the graves, and shall watch in the heap of the dead.
33ก้อนดินในหุบเขาจะหวานชื่นสำหรับเขา ทุกคนจะตามเขาไป เหมือนคนก่อนหน้าเขาที่มากเกินจะนับ
33He hath been acceptable to the gravel of Cocytus, and he shall draw every man after him, and there are innumerable before him.
34แล้วพวกคุณจะปลอบใจผมด้วยเรื่องไร้สาระได้อย่างไร ในเมื่อคำตอบพวกคุณเหลือแต่ความเท็จ?”
34How then do ye comfort me in vain, whereas your answer is shewn to be repugnant to truth?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.