โยบ 39
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1“เจ้ารู้เวลาที่แพะภูเขาคลอดลูกหรือ? เฝ้าดูเมื่อกวางตัวเมียคลอดหรือ?
1Knowest thou the time when the wild goats bring forth among the rocks, or hast thou observed the hinds when they fawn?
2เจ้านับเดือนที่มันตั้งท้องครบได้หรือ? รู้เวลาที่มันคลอดหรือ?
2Hast thou numbered the months of their conceiving, or knowest thou the time when they bring forth?
3มันก้มตัว คลอดลูก ความเจ็บปวดในการคลอดสิ้นสุดลง
3They bow themselves to bring forth young, and they cast them, and send forth roarings.
4ลูกของมันแข็งแรงขึ้น เติบโตในทุ่งโล่ง ออกไปแล้วไม่กลับอีก
4Their young are weaned and go to feed: they go forth, and return not to them.
5“ใครปล่อยลาป่าเป็นอิสระ? ใครแก้เชือกที่ผูกลาวิ่งเร็ว
5Who hath sent out the wild ass free, and who hath loosed his bonds?
6ซึ่งเราให้ถิ่นทุรกันดารเป็นบ้าน ให้แผ่นดินเค็มเป็นที่อยู่?
6To whom I have given a house in the wilderness, and his dwellings in the barren land.
7มันดูหมิ่นความอึกทึกในเมือง ไม่ได้ยินเสียงตะโกนของคนต้อนลา
7He scorneth the multitude of the city, he heareth not the cry of the driver.
8เทือกเขาเป็นทุ่งหญ้าของมัน มันค้นหาพืชเขียวทุกชนิด
8He looketh round about the mountains of his pasture, and seeketh for every green thing.
9“วัวป่าจะยอมรับใช้เจ้าหรือ? จะอยู่ข้างรางอาหารเจ้าหรือ?
9Shall the rhinoceros be willing to serve thee, or will he stay at thy crib?
10เจ้าจับวัวป่าไว้ในร่องนาด้วยสายรัดได้หรือ? มันจะไถหุบเขาตามเจ้าหรือ?
10Canst thou bind the rhinoceros with thy thong to plough, or will he break the clods of the valleys after thee?
11เจ้าจะไว้ใจมันเพราะกำลังมากหรือ? จะฝากงานไว้กับมันหรือ?
11Wilt thou have confidence in his great strength, and leave thy labours to him?
12เจ้าจะวางใจว่ามันนำเมล็ดพืชกลับบ้าน และรวบรวมข้าวในลานนวดให้หรือ?
12Wilt thou trust him that he will render thee the seed, and gather it into thy barnfloor?
13“ปีกนกกระจอกเทศกระพืออย่างภูมิใจ แต่เป็นขนและพวงขนแห่งความรักหรือ?
13The wing of the ostrich is like the wings of the heron, and of the hawk.
14มันทิ้งไข่ไว้บนพื้น ให้ไข่อุ่นในฝุ่น
14When she leaveth her eggs on the earth, thou perhaps wilt warm them in the dust.
15ลืมไปว่าเท้าอาจเหยียบแตก สัตว์ป่าอาจย่ำ
15She forgetteth that the foot may tread upon them, or that the beasts of the field may break them.
16มันโหดร้ายกับลูกเหมือนไม่ใช่ลูกของมัน แม้เหนื่อยเปล่า มันก็ไม่กลัว
16She is hardened against her young ones, as though they were not hers, she hath laboured in vain, no fear constraining her.
17เพราะพระเจ้าเอาปัญญาไปจากมัน ไม่ได้ให้ความเข้าใจ
17For God hath deprived her of wisdom, neither hath he given her understanding.
18เมื่อมันยกตัวขึ้นสูง มันดูหมิ่นม้าและคนขี่
18When time shall be, she setteth up her wings on high: she scorneth the horse and his rider.
19“เจ้าให้กำลังแก่ม้าหรือ? หุ้มคอมันด้วยแผงขนที่สั่นไหวหรือ?
19Wilt thou give strength to the horse, or clothe his neck with neighing?
20เจ้าให้มันกระโดดเหมือนตั๊กแตนหรือ? เสียงพ่นจมูกของมันสง่าน่าเกรงกลัว
20Wilt thou lift him up like the locusts? the glory of his nostrils is terror.
21มันตะกุยในหุบเขา ยินดีกับกำลังตน ออกไปหาคนถืออาวุธ
21He breaketh up the earth with his hoof, he pranceth boldly, he goeth forward to meet armed men.
22มันหัวเราะเยาะความกลัว ไม่หวาดหวั่น ไม่ถอยจากดาบ
22He despiseth fear, he turneth not his back to the sword,
23กระบอกลูกศรสั่นกระทบตัวมัน พร้อมหอกแวววาวและแหลน
23Above him shall the quiver rattle, the spear and shield shall glitter.
24มันควบตะบึงกลืนพื้นดินด้วยความดุร้ายและโกรธเกรี้ยว ไม่ยืนนิ่งเมื่อได้ยินแตร
24Chasing and raging he swalloweth the ground, neither doth he make account when the noise of the trumpet soundeth.
25ทุกครั้งที่แตรดัง มันพ่นจมูกว่า ‘อาฮา!’ ได้กลิ่นการรบแต่ไกล เสียงกึกก้องของแม่ทัพและเสียงโห่ร้อง
25When he heareth the trumpet he saith: Ha, ha: he smelleth the battle afar off, the encouraging of the captains, and the shouting of the army.
26“เหยี่ยวบินสูงด้วยปัญญาของเจ้าหรือ กางปีกไปทางใต้ด้วยปัญญาของเจ้าหรือ?
26Doth the hawk wax feathered by thy wisdom, spreading her wings to the south?
27นกอินทรีบินสูงเพราะเจ้าสั่งหรือ จึงทำรังบนที่สูง?
27Will the eagle mount up at thy command, and make her nest in high places?
28มันอยู่และสร้างบ้านบนผา บนยอดผาและที่มั่น
28She abideth among the rocks, and dwelleth among cragged flints, and stony hills, where there is no access.
29จากที่นั่น มันมองหาเหยื่อ ตาเห็นแต่ไกล
29From thence she looketh for the prey, and her eyes behold afar off.
30ลูกของมันดูดเลือดด้วย คนถูกฆ่าอยู่ที่ไหน มันอยู่ที่นั่น”
30Her young ones shall suck up blood: and wheresoever the carcass shall be, she is immediately there.
no verse 31 in this text
31And the Lord went on, and said to Job:
no verse 32 in this text
32Shall he that contendeth with God be so easily silenced? surely he that reproveth God, ought to answer him.
no verse 33 in this text
33Then Job answered the Lord, and said:
no verse 34 in this text
34What can I answer, who hath spoken inconsiderately? I will lay my hand upon my mouth.
no verse 35 in this text
35One thing I have spoken, which I wish I had not said: and another, to which I will add no more.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.