โยบ 39
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1“เจ้ารู้เวลาที่แพะภูเขาคลอดลูกหรือ? เฝ้าดูเมื่อกวางตัวเมียคลอดหรือ?
1Chasses-tu la proie pour la lionne, Et apaises-tu la faim des lionceaux,
2เจ้านับเดือนที่มันตั้งท้องครบได้หรือ? รู้เวลาที่มันคลอดหรือ?
2Quand ils sont couchés dans leur tanière, Quand ils sont en embuscade dans leur repaire?
3มันก้มตัว คลอดลูก ความเจ็บปวดในการคลอดสิ้นสุดลง
3Qui prépare au corbeau sa pâture, Quand ses petits crient vers Dieu, Quand ils sont errants et affamés?
4ลูกของมันแข็งแรงขึ้น เติบโตในทุ่งโล่ง ออกไปแล้วไม่กลับอีก
4Sais-tu quand les chèvres sauvages font leurs petits? Observes-tu les biches quand elles mettent bas?
5“ใครปล่อยลาป่าเป็นอิสระ? ใครแก้เชือกที่ผูกลาวิ่งเร็ว
5Comptes-tu les mois pendant lesquels elles portent, Et connais-tu l’époque où elles enfantent?
6ซึ่งเราให้ถิ่นทุรกันดารเป็นบ้าน ให้แผ่นดินเค็มเป็นที่อยู่?
6Elles se courbent, laissent échapper leur progéniture, Et sont délivrées de leurs douleurs.
7มันดูหมิ่นความอึกทึกในเมือง ไม่ได้ยินเสียงตะโกนของคนต้อนลา
7Leurs petits prennent de la vigueur et grandissent en plein air, Ils s’éloignent et ne reviennent plus auprès d’elles.
8เทือกเขาเป็นทุ่งหญ้าของมัน มันค้นหาพืชเขียวทุกชนิด
8Qui met en liberté l’âne sauvage, Et l’affranchit de tout lien?
9“วัวป่าจะยอมรับใช้เจ้าหรือ? จะอยู่ข้างรางอาหารเจ้าหรือ?
9J’ai fait du désert son habitation, De la terre salée sa demeure.
10เจ้าจับวัวป่าไว้ในร่องนาด้วยสายรัดได้หรือ? มันจะไถหุบเขาตามเจ้าหรือ?
10Il se rit du tumulte des villes, Il n’entend pas les cris d’un maître.
11เจ้าจะไว้ใจมันเพราะกำลังมากหรือ? จะฝากงานไว้กับมันหรือ?
11Il parcourt les montagnes pour trouver sa pâture, Il est à la recherche de tout ce qui est vert.
12เจ้าจะวางใจว่ามันนำเมล็ดพืชกลับบ้าน และรวบรวมข้าวในลานนวดให้หรือ?
12Le buffle veut-il être à ton service? Passe-t-il la nuit vers ta crèche?
13“ปีกนกกระจอกเทศกระพืออย่างภูมิใจ แต่เป็นขนและพวงขนแห่งความรักหรือ?
13L’attaches-tu par une corde pour qu’il trace un sillon? Va-t-il après toi briser les mottes des vallées?
14มันทิ้งไข่ไว้บนพื้น ให้ไข่อุ่นในฝุ่น
14Te reposes-tu sur lui, parce que sa force est grande? Lui abandonnes-tu le soin de tes travaux?
15ลืมไปว่าเท้าอาจเหยียบแตก สัตว์ป่าอาจย่ำ
15Te fies-tu à lui pour la rentrée de ta récolte? Est-ce lui qui doit l’amasser dans ton aire?
16มันโหดร้ายกับลูกเหมือนไม่ใช่ลูกของมัน แม้เหนื่อยเปล่า มันก็ไม่กลัว
16L’aile de l’autruche se déploie joyeuse; On dirait l’aile, le plumage de la cigogne.
17เพราะพระเจ้าเอาปัญญาไปจากมัน ไม่ได้ให้ความเข้าใจ
17Mais l’autruche abandonne ses œufs à la terre, Et les fait chauffer sur la poussière;
18เมื่อมันยกตัวขึ้นสูง มันดูหมิ่นม้าและคนขี่
18Elle oublie que le pied peut les écraser, Qu’une bête des champs peut les fouler.
19“เจ้าให้กำลังแก่ม้าหรือ? หุ้มคอมันด้วยแผงขนที่สั่นไหวหรือ?
19Elle est dure envers ses petits comme s’ils n’étaient point à elle; Elle ne s’inquiète pas de l’inutilité de son enfantement.
20เจ้าให้มันกระโดดเหมือนตั๊กแตนหรือ? เสียงพ่นจมูกของมันสง่าน่าเกรงกลัว
20Car Dieu lui a refusé la sagesse, Il ne lui a pas donné l’intelligence en partage.
21มันตะกุยในหุบเขา ยินดีกับกำลังตน ออกไปหาคนถืออาวุธ
21Quand elle se lève et prend sa course, Elle se rit du cheval et de son cavalier.
22มันหัวเราะเยาะความกลัว ไม่หวาดหวั่น ไม่ถอยจากดาบ
22Est-ce toi qui donnes la vigueur au cheval, Et qui revêts son cou d’une crinière flottante?
23กระบอกลูกศรสั่นกระทบตัวมัน พร้อมหอกแวววาวและแหลน
23Le fais-tu bondir comme la sauterelle? Son fier hennissement répand la terreur.
24มันควบตะบึงกลืนพื้นดินด้วยความดุร้ายและโกรธเกรี้ยว ไม่ยืนนิ่งเมื่อได้ยินแตร
24Il creuse le sol et se réjouit de sa force, Il s’élance au-devant des armes;
25ทุกครั้งที่แตรดัง มันพ่นจมูกว่า ‘อาฮา!’ ได้กลิ่นการรบแต่ไกล เสียงกึกก้องของแม่ทัพและเสียงโห่ร้อง
25Il se rit de la crainte, il n’a pas peur, Il ne recule pas en face de l’épée.
26“เหยี่ยวบินสูงด้วยปัญญาของเจ้าหรือ กางปีกไปทางใต้ด้วยปัญญาของเจ้าหรือ?
26Sur lui retentit le carquois, Brillent la lance et le javelot.
27นกอินทรีบินสูงเพราะเจ้าสั่งหรือ จึงทำรังบนที่สูง?
27Bouillonnant d’ardeur, il dévore la terre, Il ne peut se contenir au bruit de la trompette.
28มันอยู่และสร้างบ้านบนผา บนยอดผาและที่มั่น
28Quand la trompette sonne, il dit: En avant! Et de loin il flaire la bataille, La voix tonnante des chefs et les cris de guerre.
29จากที่นั่น มันมองหาเหยื่อ ตาเห็นแต่ไกล
29Est-ce par ton intelligence que l’épervier prend son vol, Et qu’il étend ses ailes vers le midi?
30ลูกของมันดูดเลือดด้วย คนถูกฆ่าอยู่ที่ไหน มันอยู่ที่นั่น”
30Est-ce par ton ordre que l’aigle s’élève, Et qu’il place son nid sur les hauteurs?
no verse 31 in this text
31C’est dans les rochers qu’il habite, qu’il a sa demeure, Sur la cime des rochers, sur le sommet des monts.
no verse 32 in this text
32De là il épie sa proie, Il plonge au loin les regards.
no verse 33 in this text
33Ses petits boivent le sang; Et là où sont des cadavres, l’aigle se trouve.
no verse 34 in this text
34L’Éternel, s’adressant à Job, dit:
no verse 35 in this text
35Celui qui dispute contre le Tout-Puissant est-il convaincu? Celui qui conteste avec Dieu a-t-il une réplique à faire?
no verse 36 in this text
36Job répondit à l’Éternel et dit:
no verse 37 in this text
37Voici, je suis trop peu de chose; que te répliquerais-je? Je mets la main sur ma bouche.
no verse 38 in this text
38J’ai parlé une fois, je ne répondrai plus; Deux fois, je n’ajouterai rien.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.