Ijob 39
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Ĉu vi scias la tempon, en kiu naskas la ibeksoj sur la rokoj? Ĉu vi observis la akuŝiĝon de la cervinoj?
1Chasses-tu la proie pour la lionne, Et apaises-tu la faim des lionceaux,
2Ĉu vi kalkulis la monatojn de ilia gravedeco? Aŭ ĉu vi scias la tempon, kiam ili devas naski?
2Quand ils sont couchés dans leur tanière, Quand ils sont en embuscade dans leur repaire?
3Ili fleksiĝas, elĵetas siajn idojn, Liberiĝas de siaj doloroj.
3Qui prépare au corbeau sa pâture, Quand ses petits crient vers Dieu, Quand ils sont errants et affamés?
4Iliaj infanoj fortiĝas, kreskas en libereco, Foriras, ke ne revenas al ili.
4Sais-tu quand les chèvres sauvages font leurs petits? Observes-tu les biches quand elles mettent bas?
5Kiu donis liberecon al la sovaĝa azeno? Kaj kiu malligis ĝiajn ligilojn?
5Comptes-tu les mois pendant lesquels elles portent, Et connais-tu l’époque où elles enfantent?
6La dezerton Mi faris ĝia domo, Kaj stepon ĝia loĝejo;
6Elles se courbent, laissent échapper leur progéniture, Et sont délivrées de leurs douleurs.
7Ĝi ridas pri la bruo de la urbo, La kriojn de pelanto ĝi ne aŭdas;
7Leurs petits prennent de la vigueur et grandissent en plein air, Ils s’éloignent et ne reviennent plus auprès d’elles.
8La produktaĵoj de la montoj estas ĝia manĝaĵo, Kaj ĝi serĉas ĉian verdaĵon.
8Qui met en liberté l’âne sauvage, Et l’affranchit de tout lien?
9Ĉu bubalo volos servi al vi? Ĉu ĝi volos nokti ĉe via manĝujo?
9J’ai fait du désert son habitation, De la terre salée sa demeure.
10Ĉu vi povas alligi bubalon per ŝnuro al bedo? Ĉu ĝi erpos post vi valojn?
10Il se rit du tumulte des villes, Il n’entend pas les cris d’un maître.
11Ĉu vi fidos ĝin pro ĝia granda forto? Kaj ĉu vi komisios al ĝi vian laboron?
11Il parcourt les montagnes pour trouver sa pâture, Il est à la recherche de tout ce qui est vert.
12Ĉu vi havos konfidon al ĝi, ke ĝi reportos viajn semojn Kaj kolektos en vian grenejon?
12Le buffle veut-il être à ton service? Passe-t-il la nuit vers ta crèche?
13La flugilo de struto leviĝas gaje, Simile al la flugilo de cikonio kaj de akcipitro;
13L’attaches-tu par une corde pour qu’il trace un sillon? Va-t-il après toi briser les mottes des vallées?
14Ĉar ĝi lasas sur la tero siajn ovojn Kaj varmigas ilin en la sablo;
14Te reposes-tu sur lui, parce que sa force est grande? Lui abandonnes-tu le soin de tes travaux?
15Ĝi forgesas, ke piedo povas ilin dispremi Kaj sovaĝa besto povas ilin disbati.
15Te fies-tu à lui pour la rentrée de ta récolte? Est-ce lui qui doit l’amasser dans ton aire?
16Ĝi estas kruela por siaj idoj, kvazaŭ ili ne estus ĝiaj; Ĝi ne zorgas pri tio, ke ĝia laboro estas vana;
16L’aile de l’autruche se déploie joyeuse; On dirait l’aile, le plumage de la cigogne.
17Ĉar Dio senigis ĝin je saĝo Kaj ne donis al ĝi prudenton.
17Mais l’autruche abandonne ses œufs à la terre, Et les fait chauffer sur la poussière;
18Kiam ĝi leviĝas alten, Ĝi mokas ĉevalon kaj ĝian rajdanton.
18Elle oublie que le pied peut les écraser, Qu’une bête des champs peut les fouler.
19Ĉu vi donas forton al la ĉevalo? Ĉu vi vestas ĝian kolon per kolharoj?
19Elle est dure envers ses petits comme s’ils n’étaient point à elle; Elle ne s’inquiète pas de l’inutilité de son enfantement.
20Ĉu vi povas saltigi ĝin kiel akrido? Terura estas la beleco de ĝia ronkado.
20Car Dieu lui a refusé la sagesse, Il ne lui a pas donné l’intelligence en partage.
21Ĝi fosas en la valo kaj estas gaja pro forteco; Ĝi eliras kontraŭ armiton;
21Quand elle se lève et prend sa course, Elle se rit du cheval et de son cavalier.
22Ĝi ridas pri timo kaj ne senkuraĝiĝas, Kaj ne retiras sin de glavo.
22Est-ce toi qui donnes la vigueur au cheval, Et qui revêts son cou d’une crinière flottante?
23Super ĝi sonoras la sagujo, Brilas lanco kaj ponardego.
23Le fais-tu bondir comme la sauterelle? Son fier hennissement répand la terreur.
24Kun bruo kaj kolero ĝi glutas teron, Kaj ne povas stari trankvile ĉe sonado de trumpeto.
24Il creuse le sol et se réjouit de sa force, Il s’élance au-devant des armes;
25Kiam eksonas la trumpeto, ĝi ekkrias: Ho, ho! Kaj de malproksime ĝi flarsentas la batalon, Kriadon de la kondukantoj, kaj bruon.
25Il se rit de la crainte, il n’a pas peur, Il ne recule pas en face de l’épée.
26Ĉu pro via saĝo flugas la akcipitro Kaj etendas siajn flugilojn al sudo?
26Sur lui retentit le carquois, Brillent la lance et le javelot.
27Ĉu pro via ordono leviĝas la aglo Kaj faras alte sian neston?
27Bouillonnant d’ardeur, il dévore la terre, Il ne peut se contenir au bruit de la trompette.
28Sur roko ĝi loĝas, Noktas sur dento de roko kaj de monta pinto.
28Quand la trompette sonne, il dit: En avant! Et de loin il flaire la bataille, La voix tonnante des chefs et les cris de guerre.
29De tie ĝi elrigardas por si manĝaĵon; Malproksime vidas ĝiaj okuloj.
29Est-ce par ton intelligence que l’épervier prend son vol, Et qu’il étend ses ailes vers le midi?
30Ĝiaj idoj trinkas sangon; Kaj kie estas mortigitoj, tie ĝi estas.
30Est-ce par ton ordre que l’aigle s’élève, Et qu’il place son nid sur les hauteurs?
no verse 31 in this text
31C’est dans les rochers qu’il habite, qu’il a sa demeure, Sur la cime des rochers, sur le sommet des monts.
no verse 32 in this text
32De là il épie sa proie, Il plonge au loin les regards.
no verse 33 in this text
33Ses petits boivent le sang; Et là où sont des cadavres, l’aigle se trouve.
no verse 34 in this text
34L’Éternel, s’adressant à Job, dit:
no verse 35 in this text
35Celui qui dispute contre le Tout-Puissant est-il convaincu? Celui qui conteste avec Dieu a-t-il une réplique à faire?
no verse 36 in this text
36Job répondit à l’Éternel et dit:
no verse 37 in this text
37Voici, je suis trop peu de chose; que te répliquerais-je? Je mets la main sur ma bouche.
no verse 38 in this text
38J’ai parlé une fois, je ne répondrai plus; Deux fois, je n’ajouterai rien.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.