Ijob 39
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Ĉu vi scias la tempon, en kiu naskas la ibeksoj sur la rokoj? Ĉu vi observis la akuŝiĝon de la cervinoj?
1Andrai tu a cacciar preda per il leone? E satollerai tu la brama de' leoncelli?
2Ĉu vi kalkulis la monatojn de ilia gravedeco? Aŭ ĉu vi scias la tempon, kiam ili devas naski?
2Quando si appiattano ne' lor ricetti, E giaccion nelle lor caverne, stando in guato.
3Ili fleksiĝas, elĵetas siajn idojn, Liberiĝas de siaj doloroj.
3Chi apparecchia al corvo il suo pasto, Quando i suoi figli gridano a Dio, E vagano per mancamento di cibo?
4Iliaj infanoj fortiĝas, kreskas en libereco, Foriras, ke ne revenas al ili.
4Sai tu il tempo che le camozze delle rocce figliano? Hai tu osservato quando le cerve partoriscono?
5Kiu donis liberecon al la sovaĝa azeno? Kaj kiu malligis ĝiajn ligilojn?
5Annoveri tu i mesi del termine del lor portato, E sai tu il tempo che devono figliare?
6La dezerton Mi faris ĝia domo, Kaj stepon ĝia loĝejo;
6Elle si chinano, fanno scoppiar fuori il lor feto, Si alleviano delle lor doglie.
7Ĝi ridas pri la bruo de la urbo, La kriojn de pelanto ĝi ne aŭdas;
7I lor figli son gagliardi, crescono per le biade, Escono fuori, e non ritornano più a quelle.
8La produktaĵoj de la montoj estas ĝia manĝaĵo, Kaj ĝi serĉas ĉian verdaĵon.
8Chi ne ha mandato libero l'asino salvatico, E chi ha sciolti i suoi legami?
9Ĉu bubalo volos servi al vi? Ĉu ĝi volos nokti ĉe via manĝujo?
9A cui io ho ordinato il deserto per casa; E per abitazioni, i luoghi salsugginosi.
10Ĉu vi povas alligi bubalon per ŝnuro al bedo? Ĉu ĝi erpos post vi valojn?
10Egli si beffa dello strepito della città; Egli non ode gli schiamazzi del sollecitator delle opere.
11Ĉu vi fidos ĝin pro ĝia granda forto? Kaj ĉu vi komisios al ĝi vian laboron?
11I monti, ch'egli va spiando, sono il suo pasco; Ed egli va ricercando qualunque verdura.
12Ĉu vi havos konfidon al ĝi, ke ĝi reportos viajn semojn Kaj kolektos en vian grenejon?
12Il liocorno ti vorrà egli servire? Si riparerà egli presso alla tua mangiatoia?
13La flugilo de struto leviĝas gaje, Simile al la flugilo de cikonio kaj de akcipitro;
13Legherai tu il liocorno con la sua fune, per farlo arare al solco? Erpicherà egli le valli dietro a te?
14Ĉar ĝi lasas sur la tero siajn ovojn Kaj varmigas ilin en la sablo;
14Ti fiderai tu in lui, perchè la sua forza è grande? E gli rimetterai tu il tuo lavoro?
15Ĝi forgesas, ke piedo povas ilin dispremi Kaj sovaĝa besto povas ilin disbati.
15Ti fiderai tu in lui ch'egli ti renda la ricolta della tua sementa, E ch'egli te l'accolga nella tua aia?
16Ĝi estas kruela por siaj idoj, kvazaŭ ili ne estus ĝiaj; Ĝi ne zorgas pri tio, ke ĝia laboro estas vana;
16Le ale de' paoni son esse vaghe per opera tua? Od ha da te lo struzzolo le penne e la piuma?
17Ĉar Dio senigis ĝin je saĝo Kaj ne donis al ĝi prudenton.
17Fai tu ch'egli abbandoni le sue uova in su la terra, E che le lasci scaldare in su la polvere?
18Kiam ĝi leviĝas alten, Ĝi mokas ĉevalon kaj ĝian rajdanton.
18E che dimentichi che il piè d'alcuno le schiaccerà, Ovvero che le fiere della campagna le calpesteranno?
19Ĉu vi donas forton al la ĉevalo? Ĉu vi vestas ĝian kolon per kolharoj?
19Egli è spietato inverso i suoi figli, come se non fosser suoi; Indarno è la sua fatica, egli è senza tema;
20Ĉu vi povas saltigi ĝin kiel akrido? Terura estas la beleco de ĝia ronkado.
20Perciocchè Iddio l'ha privo di senno, E non l'ha fatto partecipe d'intendimento.
21Ĝi fosas en la valo kaj estas gaja pro forteco; Ĝi eliras kontraŭ armiton;
21Quando egli si solleva in alto, Egli si beffa del cavallo, e di colui che lo cavalca.
22Ĝi ridas pri timo kaj ne senkuraĝiĝas, Kaj ne retiras sin de glavo.
22Hai tu data la forza al cavallo? Hai tu adorna la sua gola di fremito?
23Super ĝi sonoras la sagujo, Brilas lanco kaj ponardego.
23Lo spaventerai tu come una locusta? Il suo magnifico nitrire è spaventevole.
24Kun bruo kaj kolero ĝi glutas teron, Kaj ne povas stari trankvile ĉe sonado de trumpeto.
24Egli raspa nella valle, si rallegra della sua forza, Esce ad incontrare le armi.
25Kiam eksonas la trumpeto, ĝi ekkrias: Ho, ho! Kaj de malproksime ĝi flarsentas la batalon, Kriadon de la kondukantoj, kaj bruon.
25Egli si beffa della paura, e non si spaventa, E non si volge indietro per la spada.
26Ĉu pro via saĝo flugas la akcipitro Kaj etendas siajn flugilojn al sudo?
26Il turcasso, e la folgorante lancia, E lo spuntone gli risuonano addosso.
27Ĉu pro via ordono leviĝas la aglo Kaj faras alte sian neston?
27D'impazienza e di stizza pare ch'egli voglia trangugiar la terra; E non può credere che sia il suon della tromba.
28Sur roko ĝi loĝas, Noktas sur dento de roko kaj de monta pinto.
28Come prima la tromba ha sonato, egli dice: Aha, Aha; Da lontano annasa la battaglia, Lo schiamazzo de' capitani; e le grida.
29De tie ĝi elrigardas por si manĝaĵon; Malproksime vidas ĝiaj okuloj.
29È per il tuo senno che lo sparviere vola? Che spiega le sue ali verso il mezzodì?
30Ĝiaj idoj trinkas sangon; Kaj kie estas mortigitoj, tie ĝi estas.
30L'aquila si leva ella ad alto per lo tuo comandamento? E fai tu ch'ella faccia il suo nido in luoghi elevati?
no verse 31 in this text
31Ella dimora e si ripara nelle rupi, Nelle punte delle rocce, ed in luoghi inaccessibili.
no verse 32 in this text
32Di là ella spia il pasto, Gli occhi suoi mirano da lontano.
no verse 33 in this text
33I suoi aquilini ancora sorbiscono il sangue, E dove sono corpi morti, quivi ella si ritrova.
no verse 34 in this text
34Poi il Signore parlò a Giobbe, e disse:
no verse 35 in this text
35Colui che litiga con l'Onnipotente lo correggerà egli? Colui che arguisce Iddio risponda a questo.
no verse 36 in this text
36E Giobbe rispose al Signore, e disse:
no verse 37 in this text
37Ecco, io sono avvilito; che ti risponderei io? Io metto la mia mano in su la bocca.
no verse 38 in this text
38Io ho parlato una volta, ma non replicherò più; Anzi due, ma non continuerò più.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.