Ijob 33
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Aŭskultu do, Ijob, miajn parolojn, Kaj atentu ĉiujn miajn vortojn.
1Ora dunque, Giobbe, ascolta, ti prego, i miei ragionamenti, E porgi gli orecchi a tutte le mie parole.
2Jen mi malfermis mian buŝon, Parolas mia lango en mia gorĝo.
2Ecco, ora io ho aperta la mia bocca, La mia lingua parla nel mio palato.
3Ĝuste el mia koro estas miaj paroloj, Kaj puran scion eldiros miaj lipoj.
3Le mie parole saranno secondo la dirittura del mio cuore; E le mie labbra proferiranno scienza pura.
4La spirito de Dio min kreis, Kaj la spiro de la Plejpotenculo min vivigas.
4Lo Spirito di Dio mi ha fatto, E l'alito dell'Onnipotente mi ha data la vita.
5Se vi povas, respondu al mi; Armu vin kontraŭ mi, kaj stariĝu.
5Se tu puoi, rispondimi; Mettiti in ordine contro a me, e presentati pure.
6Jen mi simile al vi estas de Dio; Mi ankaŭ estas farita el argilo.
6Ecco, io sono a Dio, come tu; Anch'io sono stato tratto dal fango.
7Vidu, vi ne bezonas timi min, Kaj mia ŝarĝo ne pezos sur vi.
7Ecco, il mio spavento non ti sgomenterà, E la mia mano non ti sarà grave addosso.
8Vi parolis antaŭ miaj oreloj, Kaj mi aŭdis la sonon de tiaj vortoj:
8Tu hai pur detto, udendolo io, Ed io ho intesa la voce delle parole:
9Mi estas pura, sen malbonagoj; Senkulpa, mi ne havas pekon;
9Io son puro, senza misfatto; Io son netto, e non vi è iniquità in me;
10Jen Li trovis ion riproĉindan en mi, Li rigardas min kiel Lian malamikon;
10Ecco, egli trova delle occasioni contro a me; Egli mi reputa per suo nemico;
11Li metis miajn piedojn en ŝtipon; Li observas ĉiujn miajn vojojn.
11Egli ha messi i miei piedi ne' ceppi, Egli spia tutti i miei sentieri.
12Sed en tio vi ne estas prava, mi respondas al vi; Ĉar Dio estas pli granda ol homo.
12Ecco, in questo tu non sei stato giusto; io ti risponderò; Perciocchè Iddio è vie maggiore che l'uomo.
13Kial vi havas pretendon kontraŭ Li pro tio, Ke Li ne donas al vi kalkulraporton pri ĉiuj Siaj faroj?
13Perchè hai tu conteso con lui, Perchè egli non dichiara tutte le sue ragioni?
14Cetere Dio parolas en unu maniero kaj en alia maniero, Sed oni tion ne rimarkas.
14Egli è ben vero , che talora Iddio parla una volta, E due, a chi non vi ha atteso.
15En sonĝo, en nokta vizio, Kiam sur la homojn falis dormo, Kiam ili dormas sur la lito,
15In sogno, in vision notturna, Quando il più profondo sonno cade in su gli uomini, Quando essi son tutti sonnacchiosi sopra i lor letti;
16Tiam Li malfermas la orelon de la homoj, Kaj, doninte instruon, sigelas ĝin,
16Allora egli apre loro l'orecchio, E suggella il lor castigo;
17Por deturni homon de ia faro Kaj gardi viron kontraŭ fiereco,
17Per istorre l'uomo dalle opere sue , E per far che la superbia dell'uomo non apparisca più;
18Por ŝirmi lian animon kontraŭ pereo Kaj lian vivon kontraŭ falo sub glavon.
18Per iscampar l'anima sua dalla fossa, E far che la sua vita non passi per la spada.
19Ankaŭ per malsano sur lia lito Li avertas lin, Kiam ĉiuj liaj ostoj estas ankoraŭ fortaj.
19Ma talora altresì l'uomo è castigato con dolori sopra il suo letto, E tutte le sue ossa di grave malattia ;
20Kaj abomenata fariĝas por li en lia vivo la manĝaĵo, Kaj por lia animo la frandaĵo.
20E la sua vita gli fa abbominare il cibo, E l'anima sua la vivanda desiderabile;
21Lia karno konsumiĝas tiel, ke oni ĝin jam ne vidas; Kaj elstaras liaj ostoj, kiuj antaŭe estis nevideblaj.
21La sua carne è consumata, talchè non apparisce più; E le sue ossa, che prima non si vedevano, spuntano fuori;
22Kaj lia animo alproksimiĝas al la pereo, Kaj lia vivo al la mortigo.
22E l'anima sua si accosta alla fossa, E la vita sua a' mali mortali.
23Sed se li havas por si anĝelon proparolanton, Kvankam unu el mil, Kiu elmontrus pri la homo lian pravecon,
23Ma se allora vi è appresso di lui alcun messo, un parlatore, Uno d'infra mille, Per dichiarare all'uomo il suo dovere;
24Tiam Li indulgas lin, kaj diras: Liberigu lin, ke li ne malsupreniru en la tombon, Ĉar Mi trovis pardonigon.
24Iddio gli farà grazia, e dirà: Riscuotilo, che non iscenda alla fossa; Io ho trovato il riscatto.
25Tiam lia korpo fariĝas denove freŝa, kiel en la juneco; Li revenas al la tagoj de sia knabeco.
25La sua carne diventerà morbida, più che non è in fanciullezza; Egli ritornerà a' dì della sua giovanezza.
26Li preĝas al Dio, Kaj ĉi Tiu korfavoras lin, Kaj montras al li Sian vizaĝon kun ĝojo, Kaj rekompencas la homon laŭ lia virteco.
26Egli supplicherà a Dio, ed egli gli sarà placato, E gli farà veder la sua faccia con giubilo, E renderà all'uomo la sua giustizia.
27Li rigardas la homojn, kaj diras: Mi pekis, la veron mi kripligis, Kaj Li ne repagis al mi;
27Ed esso poi si volgerà verso gli uomini, e dirà: Io avea peccato, ed avea pervertita la dirittura, E ciò non mi ha punto giovato.
28Li liberigis mian animon, ke ĝi ne iru en pereon, Kaj mia vivo vidas la lumon.
28Così Iddio riscoterà l'anima sua, che non passi nella fossa, E la vita sua vedrà la luce.
29Ĉion ĉi tion Dio faras Du aŭ tri fojojn kun homo,
29Ecco, Iddio opera tutte queste cose Due e tre volte inverso l'uomo;
30Por deturni lian animon de pereo Kaj prilumi lin per la lumo de vivo.
30Per ritrarre l'anima sua dalla fossa, Acciocchè sia illuminata della luce de' viventi.
31Atentu, Ijob, aŭskultu min; Silentu, kaj mi parolos.
31Attendi, o Giobbe, ascoltami; Taci, ed io parlerò.
32Se vi havas, kion diri, respondu al mi; Parolu, ĉar mi dezirus, ke vi montriĝu prava.
32Se tu hai alcuna cosa da dire, rispondimi; Parla, perciocchè io desidero giustificarti.
33Se ne, tiam aŭskultu min; Silentu, kaj mi instruos al vi saĝon.
33Se no, ascoltami tu; Taci, ed io t'insegnerò la sapienza.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.