Ijob 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Diodati Bibbia 1885
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
1ED Elifaz Temanita rispose e disse:
2Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj, Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?
2Deve un uomo savio pronunziare opinioni vane, Ed empiersi il ventre di vento orientale?
3Vi disputas per vortoj senutilaj, Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.
3Ed argomentar con parole inutili, E con ragionamenti onde non può trarre alcun vantaggio?
4Vi forigas la timon, Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.
4Sì certo, tu annulli il timor di Dio , Ed impedisci l'orazione che deve farsi davanti a lui.
5Ĉar via malbonago instigas vian buŝon, Kaj vi elektis stilon de maliculoj.
5Perciocchè la tua bocca dimostra la tua iniquità, Poichè tu hai scelto il parlar de' frodolenti.
6Vin kondamnas via buŝo, ne mi; Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.
6La tua bocca ti condanna, e non io; E le tue labbra testificano contro a te.
7Ĉu vi naskiĝis la unua homo? Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?
7Sei tu il primiero uomo che sia nato nel mondo? O sei tu stato formato avanti i colli?
8Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio, Kaj alkaptis al vi la saĝon?
8Hai tu udito il segreto di Dio, E ne hai tu sottratta a te la sapienza?
9Kion vi scias tian, kion ni ne scias? Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?
9Che sai tu, che noi non sappiamo? Che intendi tu, che non sia appo noi?
10Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj, Kiuj vivis pli longe ol via patro.
10Fra noi vi è eziandio alcun canuto, alcun molto vecchio, Più attempato che tuo padre.
11Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio Kaj vorto kvieta?
11Son le consolazioni di Dio troppo poca cosa per te? Hai tu alcuna cosa riposta appo te?
12Kial vin tiel levas via koro, Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,
12Perchè ti trasporta il cuor tuo? E perchè ammiccano gli occhi tuoi,
13Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron, Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?
13Che tu rivolga il tuo soffio, E proferisca della tua bocca parole contro a Dio?
14Kio estas homo, ke li povus esti pura Kaj ke naskito de virino povus esti prava?
14Che cosa è l'uomo, ch'egli sia puro? E che cosa è chi è nato di donna, ch'egli sia giusto?
15Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj, Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:
15Ecco, egli non si fida ne' suoi santi, Ed i cieli non son puri nel suo cospetto;
16Des pli homo, abomeninda kaj malbona, Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.
16Quanto più abbominevole e puzzolente È l'uomo, che beve l'iniquità come acqua?
17Mi montros al vi, aŭskultu min; Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,
17Io ti dichiarerò, ascoltami pure, E ti racconterò ciò che io ho veduto;
18Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,
18Il che i savi hanno narrato, E non l'hanno celato, avendolo ricevuto da' padri loro;
19Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero, Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:
19A' quali soli la terra fu data, E per mezzo i cui paesi non passò mai straniero.
20Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila, Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;
20L'empio è tormentato tutti i giorni della sua vita; Ed al violento è riposto un piccol numero d'anni.
21Teruroj sonas en liaj oreloj; Meze de paco venas sur lin rabisto.
21Egli ha negli orecchi un romor di spaventi; In tempo di pace il guastatore gli sopraggiunge.
22Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo; Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.
22Egli non si fida punto di potere uscir delle tenebre; Egli sta sempre in guato, aspettando la spada.
23Li vagadas, serĉante panon; Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.
23Egli va tapinando per cercar dove sia del pane; Egli sa che ha in mano tutto presto il giorno delle tenebre.
24Teruras lin mizero kaj premateco, Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;
24Angoscia e tribolazione lo spaventano; Lo sopraffanno come un re apparecchiato alla battaglia.
25Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,
25Perciocchè egli ha distesa la sua mano contro a Dio, E si è rinforzato contro all'Onnipotente;
26Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo, Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.
26E gli è corso col collo fermo , Co' suoi spessi e rilevati scudi;
27Li kovris sian vizaĝon per graso Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.
27Perciocchè egli ha coperto il suo viso di grasso, Ed ha fatte delle pieghe sopra i suoi fianchi;
28Li loĝas en urboj ruinigitaj, En domoj ne loĝataj, Destinitaj esti ŝtonamasoj.
28Ed è abitato in città desolate, in case disabitate, Ch'erano preste ad esser ridotte in monti di ruine.
29Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos, Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.
29Egli non arricchirà, e le sue facoltà non saranno stabili, E il suo colmo non si spanderà nella terra.
30Li ne forkliniĝos de mallumo; Flamo velksekigos liajn branĉojn, Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.
30Egli non si dipartirà giammai dalle tenebre, La fiamma seccherà i suoi rampolli, Ed egli sarà portato via dal soffio della bocca di Dio.
31La erarinto ne fidu vantaĵon, Ĉar vanta estos lia rekompenco.
31Non confidisi già nella vanità, dalla quale è sedotto; Perciocchè egli muterà stato, e sarà ridotto al niente.
32Antaŭtempe li finiĝos, Kaj lia branĉo ne estos verda.
32Questo mutamento si compierà fuor del suo tempo, E i suoi rami non verdeggeranno.
33Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko; Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.
33Il suo agresto sarà rapito come quel d'una vigna, E le sue gemme saranno sbattute come quelle di un ulivo.
34Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos; Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.
34Perciocchè la raunanza de' profani sarà deserta, E il fuoco divorerà i tabernacoli di quelli che prendon presenti;
35Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon, Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.
35I quali concepiscono perversità, e partoriscono iniquità, E il cui ventre macchina fraude.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.